எங்கள் தளத்தில் எழுத விரும்பும் எழுத்தாளர்கள் எங்களை கீழ் உள்ள மின்னஞ்சலில் தொடர்ப்புக்கொள்ளவும் நன்றி Email ID - narumugai.ink@gmail.com

'தாமரை‌ இலை நீர் நீ..' - கதை திரி

Status
Not open for further replies.

Mafa97

Moderator
ஹாய் டியர்ஸ்..💜
நான் யார்னு மறந்து இருக்க மாட்டிங்கன்னு நினைக்கிறேன்.
(அப்படி தானே..😜)

ஆமாங்க நான் தான் மஃபா..
இதோ புது கதையோட மீண்டும் உங்களை சந்திக்க வந்துவிட்டேன் நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு..

"தாமரை இலை நீர் நீ.."

கதையின் தலைப்பு நல்லா இருக்கா?

கூடிய சீக்கிரமே கதையின் டீசரோட வரேன்..
😌
 
Last edited:

Mafa97

Moderator
டீசர்...

_ac190010-6296-11e9-bb04-32a78a0b0bbe.jpg

“ம்.. நேரடியாகவே கேட்கிறேன் .
எப்போ கல்யாணம் பண்ணிக்க போற?” என்று சிதம்பரம் கேட்க ஏதோ நகைச்சுவை கேட்டது போல் சிரித்தாள் அவள். அனைவரும் அவளை பிசித்திரமாக பார்த்து வைக்க கஷ்டப்பட்டு தனது சிரிப்பை கட்டுக்குள் கொண்டு வந்தவள்
“நோ வே மிஸ்டர் சிதம்பரம்.. மன்னிச்சிடுங்க என்னால இப்போதைக்கு கல்யாணம் பண்ணிக்க முடியாது. அதுலயும் நீங்க சொல்ற பையனை முடியவே முடியாது..” என்று வீரமாக பேசியவள் தட்டில் மீதி உணவை வைத்து விட்டு எழுந்து சென்று விட்டாள். எப்போதுமே தானும் சந்தோஷமாக இருந்து மற்றவர்களையும் சந்தோஷமாக வைத்துக் கொள்ள நினைக்கும் இஷிகா தந்தை என்று வந்து விட்டால் மட்டும் அப்படியே மாறி விடுவாள்.

**********


“ஹலோ மிஸ்டர் தேவ் ஆனந்த்.. வெல்கம்..” என்றபடி தன் முன்னே நின்றவனுக்கு கை கொடுத்தார் சென்னை காவல்துறை உயர் அதிகாரி.
“ ஹலோ சார்..” என்று அவருக்கு கை கொடுத்தவனின் இதழில் எப்போதும் போல் இளம் புன்னகை. காவல் துறையில் இருந்தால் எப்போதும் உர்ரென்று தான் இருக்க வேண்டுமா? இவன் அப்படி இல்லை. யாருடன் பேசினாலும் அவனிடம் சிறு புன்னகை இருந்து கொண்டே தான் இருக்கும். வசீகர கண்ணனின் தோற்றம் கொண்டவன். பெண்கள் ஒரு முறை அவனைப் பார்த்தால் மீண்டும் மீண்டும் பார்க்க தூண்டும் ஆணழகன் அவன். அதிலும் போலீஸ் உடையில் தனியாக ஜொலிப்பான். இப்போது தான் சென்னை வந்து ஏ சி பி ஆக பதவி ஏற்கிறான். இத்தனை நாட்கள் வேறு ஊரில் இருந்தவன் நண்பனின் வற்புறுத்தலின் பெயரில் இங்கு மாற்றலாகி வந்திருக்கிறான் .

அவரிடம் விடைபெற்று சென்றவன் தனது வீட்டின் உள்ளே நுழையும் போது “பே..” என்ற சத்தத்தோடு குட்டி உருவம் ஒன்றும் முகத்தில் முகக் கவசம் அணிந்து கொண்டு அவன் முன்னே வந்து குதித்தது. இவனும் பயப்படுவது போல் நடிக்க அந்த குட்டி வாண்டோ “பேட் ப்பா நீங்க.. பயப்படவே இல்லை. சும்மா நடிக்கிறீங்க..” என்று தன் மழலை மொழியில் சொல்ல அவனை தூக்கி சுற்றியவன்
“சாரிடா ஆதி குட்டி. நெக்ஸ்ட் டைம் அப்பா சரியா பண்றேன்..” என்று ஒப்புக் கொண்டான் தனது மகனிடம்..
“குட்..” என்றவாரே தந்தையின் கன்னத்தில் முத்தமிட்டான் குட்டி ஆதித்யா. நான்கு வயது நிரம்பிய தேவ் ஆனந்தின் செல்ல மகன்.



 

Mafa97

Moderator

அத்தியாயம் 01

"இஷிகா ...இஷிகா..." என்ற கவிதாவின் சத்தமே அந்த வீட்டை அலங்கரித்தது. வீட்டு உறுப்பினர்கள் அனைவரும் தத்தமது வேலைகளை செய்து கொண்டிருக்க அந்த வீட்டின் இளவரசி மாத்திரம் இன்னும் தூக்கத்தில் இருந்து கண் விழிக்கவில்லை.
" விடுங்க அத்தை அவ தூங்கட்டும்.. பாவம் சின்ன பொண்ணு தானே.." என்று கூறி அவளுக்கு ஆதரவாக பேசியது வேறு யாரும் இல்லை இஷிகாவின் அண்ணன் மனைவி இளமதி தான் .​

"என்ன அவளுக்கு சப்போர்ட் பண்றியாமம்மா?
நீயும் உன் புருஷனும் தான் அவளுக்கு செல்லம் கொடுத்து கொடுத்து கெடுத்து வச்சிருக்கீங்க.. பொண்ணா லட்சணமா காலையிலேயே எழுந்து வேலையை பாக்குறாளா பாரு ..எப்போ பாரு பசங்க மாதிரியே சுத்த வேண்டியது ..
கல்யாணம் கட்டிப் போற வீட்ல என்ன தான் செய்யப் போறாளோ?"
என தனது மனதில் உள்ள ஆதங்கத்தை புலம்பித் தீர்த்தார் கவிதா..​

இதற்கு மேல் பேசினால் தனக்கும் சேர்த்து தான் திட்டு விழும் என்பதை அறிந்த இளமதி வாயை கப் என்று மூடிக் கொண்டு வேலையில் கவனத்தை செலுத்தினாள். அதற்கு மேல் பொறுக்க முடியாமல்
" இவளை... நான் போனால் தான் எந்திருப்பா.." என்று கோபமாக கூறிய கவிதா கையில் தோசை கரண்டியுடன் மகளின் அறை நோக்கி நடந்தார்..​

அவர் சென்ற நேரம் அவரது செல்ல ராட்சசி அங்கு இல்லை. "எங்கே போனா ..?"
என்று சுற்றும் முற்றும் தேடியவாறு அவர் யோசிக்க குளியல் அறையில் இருந்து குரல் கொடுத்தாள் அவள்..
" மம்மி டென்ஷன் ஆகாத.. நான் நீ போட்ட சத்தத்திலேயே எந்திரிச்சிட்டேன். போய் எனக்கு ஸ்ட்ராங்கா ஒரு காபி போட்டு வை.
இதோ வந்துடறேன்.." என்று அவளது தேன் குரலில் அன்னைக்கு கட்டளையிட வாய்க்குள் முணுமுணுத்துக் கொண்டே அவ்விடத்தை விட்டு அகன்றார் கவிதா.​

இஷிகா... வயது 25 ஐ கடந்து விட்ட போதும் அவளது சுட்டித்தனத்திற்கு குறைவே இல்லை.
வீட்டில் அனைவருக்கும் செல்லம் தந்தையை தவிர.. அவருக்கும் அவள் மேல் பாசம் இல்லை என்று சொல்லி விட முடியாது. பிள்ளைகள் மேல் பாசம் உள்ளவர் தான் அவர். ஆனால் அதை வெளியில் காட்டிக் கொள்ள மாட்டார்.
அம்மா ,அப்பா, அண்ணா, அண்ணி என அழகான குடும்பம் அவளுடையது ..தந்தை பெயர் சொல்ல கூடிய அளவு வளர்ந்து நிற்கும் தொழிலதிபர். அண்ணன் விமல் தந்தையுடன் தொழிலை பார்த்துக் கொள்கின்றான்.​

கவிதா தான் பெண் பிள்ளையை காலா காலத்தில் திருமணம் செய்து வைக்க வேண்டும் என்று புலம்பிக் கொண்டே இருப்பார். ஏனெனில் அவர்கள் பட்ட அவமானம் அப்படி.
ஆம் இவர்களுக்கு மொத்தம் மூன்று பிள்ளைகள் .மூத்தவன் விமல், இரண்டாவது மகள் தான் தீப்தி, மூன்றாவது கடைக் குட்டி இஷிகா..

தீப்தி ஒருவனை காதலித்து அவனுடன் வீட்டை விட்டு சென்று ஆறு வருடங்களும் கடந்து விட்டன. எனவே இவளுக்காவது நல்ல ஒரு வரணாக பார்த்து திருமணம் செய்து வைக்க வேண்டும் என்பது கவிதாவின் எண்ணம். ஆனால் அந்த கட்டுக்குள் அடங்குபவளா நம் இஷிகா ..​

திருமணம் என்றாலே தலை தெரிக்க ஓடும் ரகம் அவள். அதற்கு அண்ணனும் அண்ணியும் கூட்டு வேறு.. அதனால் தான் நினைத்ததை செய்து கொண்டு பட்டாம்பூச்சியாக தனது உலகில் சுதந்திரமாக உலா வருகிறாள் அவள்.​

தனது வேலைகளை முடித்து விட்டு கீழே வந்தவள் எல்லோருடனும் சேர்ந்து உணவு உண்ண ஆரம்பித்தாள். தந்தையும் அங்கு இருக்கவே அமைதியாக உண்பதில் மட்டுமே கவனத்தை செலுத்தினாள் பெண்ணவள். அதனை அவதானித்த கவிதா அவளை கேவலமாக பார்த்து ஒரு லுக்கு விட அவரது பார்வைக்கு எல்லாம் அசருபவளா நம் சண்டி ராணி .. அதை தூசு போல் தட்டி விட்டு தந்தை பக்கம் பார்வை செலுத்தினாள்.​

ஏனெனில் நீண்ட நேரமாக அவளையே தான் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தார் சிதம்பரம். இருவரது பார்வையும் நேர்கோட்டில் சந்திக்க அப்போதும் அமைதியாகவே இருந்தார் அவர். பெருமூச்சொன்றை இழுத்து விட்ட இஷிகா "எது சொல்றதா இருந்தாலும் சொல்லலாம்.."
என்று யாரிடமோ பேசுவதைப் போல் பேசி வைத்தாள்.​

கவிதாவிற்கு தான் இஷிகா மீது கடும் கோபம் வந்தது தந்தையிடம் இப்படியா பேசுவது என்று..
ஆம் இப்படித் தான் எப்போதும் தந்தையுடன் ஒட்டாமல் தான் பேசுவாள் அவள். எப்போது அக்காவின் காதலை எதிர்த்து அவளை துன்புறுத்தினாரோ அன்றிலிருந்து தந்தையை வெறுக்க ஆரம்பித்து விட்டாள்.
"ம்.. நேரடியாவே கேட்கிறேன் எப்போ கல்யாணம் பண்ணிக்க போற..?"
என்று சிதம்பரம் கேட்க ஏதோ நகைச்சுவையை கேட்டது போல் சிரித்தாள் அவள்..​

அனைவரும் அவளை விசித்திரமாக பார்த்து வைக்க கஷ்டப் பட்டு தனது சிரிப்பை கட்டுக்குள் கொண்டு வந்தவள்
" நோ வே மிஸ்டர் சிதம்பரம். மன்னிச்சிடுங்க என்னால இப்போதைக்கு கல்யாணம் பண்ணிக்க முடியாது. அதுலயும் நீங்க சொல்ற பையனை முடியவே முடியாது.."
என்று வீரமாக பேசியவள் தட்டில் மீதி உணவை வைத்து விட்டு எழுந்து சென்று விட்டாள்.​

எப்போதுமே தானும் சந்தோஷமாக இருந்து மற்றவர்களையும் சந்தோஷமாக வைத்துக் கொள்ள நினைக்கும் இஷிகா தந்தை என்று வந்து விட்டால் மட்டும் அப்படியே மாறிவிடுவாள்.. கவிதாவிற்கு தான் யார் பக்கம் நிற்கவென்று தெரியாது போகும். அதுக்கு மேல் அந்த இடத்தில் மௌனமே ஆட்சி செய்தது ..
சிதம்பரம் கோபத்தின் உச்சியில் இருந்தார்.
தனது பேச்சை கேட்டு நடக்காமல் இருக்கும் மகள் மீது அத்தனை கோபம் வந்தது அவருக்கு. வீட்டில் கடை குட்டி என்று சிறு வயதிலேயே அதிகம் செல்லம் கொடுத்து வளர்த்ததை நினைத்து இப்போது தன்னை கடந்து கொண்டார் அந்த தந்தை.​

*****************​

"ஹலோ மிஸ்டர். தேவ் ஆனந்த்... வெல்கம்.."
என்ற படி தன் முன்னே நின்றவனுக்கு கை கொடுத்தார் சென்னை காவல்துறை உயர் அதிகாரி .
"ஹலோ சார்.." என்று அவருக்கு கை கொடுத்தவனின் இதழில் எப்போதும் போல் இளம் புன்னகை. காவல் துறையில் இருந்தால் எப்போதும் உர்ரென்று தான் இருக்க வேண்டுமா?
அவன் அப்படி இல்லை.. யாருடன் பேசினாலும் அவனிடம் சிறு புன்னகை இருக்கும். வசீகர கண்ணனின் தோற்றம்.. பெண்கள் ஒரு முறை அவனைப் பார்த்தால் மீண்டும் மீண்டும் பார்க்க தூண்டும் ஆணழகன் ..அதிலும் போலீஸ் உடையில் தனியாக ஜொலிப்பான். இப்போது தான் சென்னை வந்து ஏசிபி ஆக பதவி ஏற்கிறான் ..
இத்தனை நாட்கள் வேறு ஊரில் இருந்தவன் நண்பனின் வற்புறுத்தலின் பெயரில் இங்கு மாற்றலாகி வந்திருக்கிறான்.​

அவரிடம் விடை பெற்று சென்றவன் தனது வீட்டில் உள்ளே நுழையும் போது "ப்பே..." என்ற சத்தத்தோடு குட்டி உருவம் ஒன்று முகத்தில் பேய் முகக் கவசம் அணிந்து கொண்டு அவன் முன்னே வந்து குதித்தது. இவனும் பயப்படுவது போல் நடிக்க அந்த குட்டி வாண்டோ
" பேட் ப்பா நீங்க.. பயப்படவே இல்லை ..சும்மா நடிக்கிறீங்க.." என்று தன் மழலை மொழியில் சொல்ல அவனைத் தூக்கி சுற்றியவன்
"சாரிடா ஆதி குட்டி ..நெக்ஸ்ட் டைம் அப்பா சரியா பண்றேன்."
என்று ஒப்புக் கொண்டான்..

"குட்.." என்றவாரே தந்தையின் கண்ணத்தில் முத்தமிட்டான் குட்டி ஆதித்யா.
நான்கு வயது நிரம்பிய தேவ் ஆனந்தின் செல்ல மகன். தங்களுக்கேயான உலகத்தில் இருந்த தந்தை மகன் இருவரையும் "நானும் இங்கே தான் டா இருக்கேன் .." என்ற அர்ணவ்வின் குரல் கலைத்தது.. ஒரே நேரத்தில் திரும்பிப் பார்த்த தந்தை மகன் இருவரும் " சாரி .."
என்று ஒரே போல் சொல்ல இருவரையும் பார்த்து முறைத்து வைத்தான் அர்னவ்.​

" அப்பா நான் விளையாட போறேன்.." என்று கூறிய ஆதித்யா அவனது கையில் இருந்து இறங்கி சென்று விட்டான் தந்தையும் அவனது தோழனும் பேசிக் கொள்ளட்டும் என்ற எண்ணத்தில் ..
அவனது செயலைக் கண்ட அர்னவ்
" அப்படியே அவங்க அம்மா மாதிரி.. நமக்கு பிரைவசி கொடுத்துட்டு போறான் பாரு பெரிய மனுஷன்.." என்று பெருமிதமாக கூறியவாறு நண்பனை பார்த்தான். அவனது கூற்றை கேட்ட தேவ் ஆனந்தின் கண்கள் கலங்கி போயின. ஆனால் தலை மட்டும் ஆம் என்பது போல் அசைந்தாடியது.
" சாரிடா மச்சான் பழையது எதையும் பேச கூடாதுன்னு நினைச்சேன் ..
முடியலடா.. இப்போ நம்ம கூட விஷ்ணுவும் இருந்திருந்தா ரொம்ப நல்லா இருக்கும் இல்லையா..?"
என பேசிய அர்னவ்வின் கண்களும் கலங்கி போயின. அதனை கேட்ட தேவ் ஆனந்த் பெருமூச்சு ஒன்றை விட்டுக் கொண்டான் ..
அவன் வாழ்வில் நடந்தவைகள் மறக்க கூடியவைகளா என்ன? இதைப் பற்றி அர்னவ் பேசாவிட்டாலும் அடிக்கடி நினைவுகளில் வந்து செல்கின்றன பழையவை அனைத்தும் ..​

அங்கே நீண்ட நேர மௌனம் ..அதை கலைக்க நினைத்த அர்னவ்
" மச்சான் புதுசா எல்லாத்தையும் தொடங்கு ..அடிக்கடி ஆஃபீஸ் பக்கமும் தலையை காட்டு. தனியே சமாளிக்கிறது ரொம்ப கஷ்டமா இருக்குடா .." என அழுத்துக் கொண்டான்.​

ஆம் கல்லூரி படிப்பை முடித்த கையோடு தொழில் தொடங்கி விட்டனர் நண்பர்கள்.
தேவ் ஆனந்த் போலீஸ் ஆக வேண்டும் என்ற கனவோடு இருந்தாலும் நண்பர்களுடன் கூட்டு சேர்ந்து தொழில் செய்யவும் தயங்கவில்லை .. விஷ்ணுவும் அவர்களது தோழன் தான் ..மூவரும் ஒன்றுக்குள் ஒன்று. எங்கு சென்றாலும் ஒன்றாகத் தான் செல்வார்கள். தேவ் ஆனந்த் மற்றும் விஷ்ணு இருவரும் அனாதை ஆசிரமத்தில் வளர்ந்தவர்கள்.. சிறு வயதில் இருந்தே தந்தை , தாய் என்று சொல்லிக் கொள்ள யாரும் இல்லை.. அர்னவ் மற்றும் அவனின் பெற்றோர் தான் அவர்களுக்கு எல்லாமே. அர்னவ்வின் பெற்றோர்கள் அவனை பார்ப்பது போன்று தான் மற்ற இருவரையும் பார்த்தனர்..​

இருவரும் சிறுவயதில் இருந்தே கிடைத்த வேலையை செய்து கொண்டே தான் தங்களது படிப்பையும் தொடர்ந்தனர். தங்களது தேவைகளை எந்தவித தடங்களும் இல்லாமல் நிறைவேற்றிக் கொண்டனர் இருவரும். மகிழ்ச்சியாக சென்று கொண்டிருந்த மூவரின் வாழ்விலும் ஒரு பெரும் புயல் அடித்து வாழ்க்கையையே மாற்றி விட்டது..

" என்னடா யோசிக்கிற..? ஆபிஸ் பக்கம் வர்ற ஐடியா இருக்கா இல்லையா ?"
மீண்டும் அர்னவ் தான் பேசினான். அவனைப் பார்த்து மெல்லியதாக புன்னகைத்தவன்
"கண்டிப்பா வருவேன்.. அடிக்கடி வருவேன் ..உன்னை டிஸ்டர்ப் பண்றதுக்காகவே.." என்று கூறி விட்டு கண்ணடித்தான் .​

அதன் பிறகு ஏதேதோ பேசிக் கொண்டனர் நண்பர்கள்.. நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகான இருவரின் அழகிய உரையாடல்.. இருவரும் ரசித்து தங்களது நேரத்தை கடத்தினார்கள்.​

தொடரும்...​


கருத்துகளை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்...

 

Mafa97

Moderator

அத்தியாயம் 02

தனது அலுவலகத்தின் முன் ஸ்கூட்டியை நிறுத்தியவள் உள்ளே செல்ல
"இஷிகா உன்னை மேனேஜர் சந்திக்குறதுக்காக ஆவலா காத்துக்கிட்டு இருக்கார்.."
என்று அலுவலக தோழி ஒருத்தி செய்தி கூறினாள்.
" இந்த ஆளுக்கு வேற வேலையே இல்லை. என்னவாம்டி இவனுக்கு.." என்று சலிப்புடன் இஷிகா கேட்க "எனக்கு என்னடி தெரியும். நீயே போய் அந்த ஆளு கிட்ட கேட்டு பாரு .. என்னை விட்டுடு ."
என்று கூறிய தோழியும் சிரித்த படியே கடந்து சென்று விட்டாள்.

அவளுடைய சிரிப்பை கண்டு முறைத்த இஷிகா வேண்டா வெறுப்பாக மேனேஜரை சந்திக்க வேண்டி அவரது அறை நோக்கி சென்றாள் .
அனுமதி கேட்டு இவள் உள்ளே நுழைய வாயில் உள்ள அனைத்து பற்களும் தெரியும் அளவு சிரித்துக் கொண்டு இருந்தான் மேனேஜர் சம்பத் .​

அவனை அப்படி கண்டதுமே எரிச்சலாக இருந்தது .
அவளுடைய மேலதிகாரி என்பதால் அமைதியாக
"குட் மார்னிங் சார் .. என்ன விஷயமா என்னை சந்திக்கனும்னு சொன்னீங்க ?"
என்று கேட்டு வைத்தாள்.​

" முதல்ல உட்காருங்க இஷிகா. ஆறுதலா பேசலாம்.." என்று அவன் சிரித்த படி சொல்ல கடுப்புடன் அவன் முன்னே அமர்ந்தாள் அவள்.
இந்த மேனேஜருக்கு 30 வயது தான் இருக்கும். எந்த பெண்களை கண்டாலும் வழிந்தபடி தான் பேசுவான். அதனால் இந்த அலுவலகத்தில் உள்ள பெண்களுக்கு அவனை கண்டாலே ஆகாது .ஆனால் வெளியில் யாரும் எதுவும் சொல்வது இல்லை ..வேலை முக்கியமே..​

"இஷிகா நம்ம ஏரியாவுக்கு புதுசா ஒரு ஏசிபி வந்து இருக்கிறதா எம்டி சார் சொன்னார் .. உங்களோட அடுத்த வேலை என்னென்னா அவரை ஒரு இன்டர்வியூ எடுக்கணும்.அவரோட இன்டர்வியூ முதல்ல நம்ம பேப்பர்ல தான் வரணும் ...சோ நாளைக்கே ஆக வேண்டிய வேலையை பாருங்க.." என்று மேனேஜர் கூற வேலை என்றதும் குஷியானவள் சரி சரி என்று அனைத்தையும் கேட்டுக் கொண்டு தலையாட்டினாள்.​

அடுத்த நாள் விடிந்ததும் விடியாமலும் கேமராமேன் சுதீப்புடன் தேவ் ஆனந்தின் வீட்டுக்கு முன் போய் நின்றாள் இஷிகா .
அவர்களது மேனேஜர் இன்டர்வியூக்கான அனுமதியை முன்னைய தினமே பெற்றிருந்தமையால் இருவருக்கும் அந்த வேலை மிச்சம். காவலாளியிடம் அனுமதி பெற்ற இருவரும் உள்ளே நுழைய அமைதியான வீடே அவர்களை வரவேற்றது.
" என்னடா யாரையும் காணோம். ஒருவேளை வீட்டில் சார் இல்லையோ?"
என்று சுதீப்பிடம் மெல்ல முணுமுணுக்க
" வாங்க மிஸ் ..
எல்லோரும் வீட்ல தான் இருக்கோம்.." என்ற கம்பீரக் குரல் அவளது பேச்சை இடைநிறுத்தி அந்த திசை பக்கம் பார்க்க வைத்தது .​

உடற்பயிற்சியை இப்போதுதான் முடித்து விட்டு வந்தேன் என்று சொல்லாமல் சொல்லியது அவனது தோற்றம்.
" வாவ் .."
என்று மெல்ல இதழ் அசைத்தாள் இஷிகா.
அருகே இருந்த இரு ஆண்களுக்குமே அவள் கூறிய அந்த 'வாவ்'
கேட்க தேவ் ஆனந்த் மெலிதாக புன்னகைத்தான் என்றால் சுதீப் சங்கடமாக இருவரையும் மாறி மாறி பார்த்தான்.​

"அச்சோ எங்க வந்து என்ன பேசிக்கிட்டு இருக்க நீ.."
என்று அவன் இஷிகாவின் காதுக்குள் சொல்ல அப்போது தான் சுய நினைவிற்கு வந்தாள் அவள்.​

இப்போதாவது அவள் வாயை வைத்து கொண்டு சும்மா இருந்திருக்கலாம்.
"ஹலோ சார் நீங்க ஹான்ட்சம்மா இருக்கீங்க.. அழகா வேற சிரிக்கிறீங்க ..சைட் அடிக்கிறது ஒன்னும் தப்பு இல்லையே .."
என தேவ் ஆனந்திடமே கேட்டு வைக்க சுதீப்பிற்க்கு தான் எங்காவது சென்று முட்டிக் கொள்ளலாம் போல் இருந்தது..​

ஆனால் "வொய் நாட்.."என்று புன்னகையுடன் கூறிய தேவ் ஆனந்த் இருவரையும் உள்ளே அழைத்துச் சென்றான். இருவரையும் அங்கே இருந்த ஷோபாவில் அமர வைத்தவன் உள்ளே சென்று மூவருக்குமான தேநீரை கையில் ஏந்திய படி வந்து மேஜை மீது வைத்து
"எடுத்துக்கோங்க.."என்று கூறி விட்டு இருவரையும் பார்த்தான்.​

சுதீப் இஷிகாவை பார்க்க அவள் எங்கே இந்த உலகத்தில் இருந்தாள். வெகு தீவிரமாக தேவ் ஆனந்தை சைட் அடித்துக் கொண்டு அல்லவா இருந்தாள். அவளை மனதுக்குள் திட்டி தீர்த்தவன்
" ஹலோ சார் நாங்க ..."
என்று தங்களை அறிமுகம் செய்ய போக
"தெரியும் நீங்க இன்னைக்கு வருவீங்கன்னு மேனேஜர் சொன்னார் ..
ஆனா இவ்வளவு சீக்கிரம் வருவீங்கன்னு நான் எதிர்பார்க்கல.." என்று தேவ் ஆனந்த் கூற அவனது பதிலில் இருவருமே ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சிரித்து வைத்தனர்.​

அவர்களைப் பார்த்தவன்
"சரி இன்டர்வியூவை ஆரம்பிக்கலாமா? எனக்கு வேலைக்கு போக டைம் ஆகுது.."
என்று கூற அதற்கு மேல் நேரத்தை வீணடிக்காமல் அவனிடம் கேள்விகளை கேட்க ஆரம்பித்தாள் இஷிகா. சுதீப் அவனை அந்த உடையிலேயே புகைப்படம் எடுக்க நேரம் கடந்து கொண்டே போனது "அப்பா.." என்ற அழைப்போடு ஆதித்யா அங்கு வந்து சேரும் வரை..​

"குட்மார்னிங் செல்லம்.. எந்திரிச்சிட்டீங்களா?"
என்று கூறிய படி அவனை கையில் ஏந்தி கொண்டு தனக்கு முன் இருந்த இருவரையும் பார்த்து "என்னோட பையன்.. ஆதித்யா.." என்று அறிமுகம் செய்து வைத்தான்.​

அதனை கேட்ட நம் இஷிகாவின் குட்டி இதயம் தூள் தூளாக வெடித்து சிதறியது வெளியே யாருக்கும் தெரியவில்லை ..
அவள் முகமே தொடங்கிப் போனது.. இதில் வேறு சுதீப் அவளை பார்த்து இளக்காரமாக புன்னகைத்து வைக்க அவமானமாகிப் போனது அவளுக்கு.. இப்போது சுதீப் தான் "சார் உங்க மனைவி ..அப்புறம் குடும்பத்தை பற்றி எல்லாம் சொன்னீங்கன்னா அதையும் எழுதிடலாம்..."
என்று கேட்க
"இல்ல மிஸ்டர் ..என்னோட பர்சனல் மக்களுக்கு தேவை இல்லை என்று நான் நினைக்கிறேன். சோ.." என்று அதை அத்தோடு நிறுத்தினான் தேவ ஆனந்த்.​

" ஓகே சார் ..அப்போ நாங்க கிளம்புறோம் .."
என்று கூறியவன்
இஷிகாவை தலையில் தட்டி வெளியே அழைத்து வந்தான். அவளுக்கு தான் வெட்கமாக இருந்தது..
" கல்யாணமானவரையா சைட் அடிச்சோம்.. அவமானம்.. அவமானம் .."
என்ற புலம்பிய படியே தான் வெளியே வந்தாள்.​

"சரி விடு இஷிகா. இதெல்லாம் சகஜம்."
என்று வெளியே கூறினாலும் வாய்க்குள் தனது புன்னகையை மறைத்துக் கொண்டான் சுதீப் .. "டேய் சும்மா இரு..என்கிட்ட அடி வாங்கி சாகாத.."
என்று கோபமாக அவனை பார்த்து கூறியவள் அவனை அங்கேயே விட்டு விட்டு பைக்கை எடுத்துக் கொண்டு சென்று விட்டாள்.
சுதீப் தான் பாவம். செய்வது அறியாது அங்கேயே நின்று விட்டான்.​

************​

'அன்னை தெரேசா மன நல காப்பகம்..'
என்ற பெயர் பலகையுடன் கம்பீரமாக நின்றிருந்தது அந்த கட்டிடம் .
மக்களால் பைத்தியம் என்று பெயர் குறிக்கப் பட்ட மனநலம் பாதிக்கப் பட்டவர்கள் தாங்கள் யார் என்று கூட தெரியாமல் தனி உலகில் சஞ்சரித்துக் கொண்டு இருந்தனர்.​

அவர்கள் எனக்கு ஒன்றும் புதிது இல்லை, அவர்கள் என்னை பாதிக்கவும் இல்லை என்பதை போல் அங்கே இருக்கும் நடைபாதை வழியே நடந்த சென்று ஒரு அறையின் முன் நின்றான் தேவ் ஆனந்த் .
அவனை கண்டு செவிலி ஒருவர் வந்து
"நீங்க கூட்டிகிட்டு வந்த அந்த பொண்ணு எதுவுமே சாப்பிட மாட்டேன்றாங்க.. மருந்து கூட வேணாம்னு சொல்லிட்டாங்க.. ரொம்ப அடம் பண்றாங்க சார்.." என்று அடுக்கிக் கொண்டே போக "புது இடம் தானே.. அதனால தான் இப்படி இருக்கா போல.. நான் பாத்துக்கிறேன்.." என்றான் ஒரு பெருமூச்சோடு..​

அவரும் தலையாட்டி விட்டு நகர மெதுவாக அறை கதவை திறந்து கொண்டு உள்ளே சென்றவன் கண்டது தலைவிரி கோலமாக அந்த காப்பகத்தின் உடையான பச்சை நிற உடையை அணிந்து கட்டிலில் அமர்ந்திருந்த தீப்தியை தான். அவளை சில ஆண்டுகளாக இப்படித் தான் பார்க்கிறான். அது பழகிப்போன ஒன்று தான் என்றாலும் மனதின் ஓரம் சிறு வலி இருக்கத் தான் செய்கிறது.​

"தீப்தி ..."
என்ற அவனுடைய மெல்லிய அழைப்பில் சடார் என அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள் பெண்ணவள். அவளுக்கு நெருக்கமான குரல் ஆயிற்றே.. அதனால் தலையை உயர்த்திப் பார்த்தாள் போலும். அவளுடைய செயலில் புன்னகைத்தவன்
"ஏன்ம்மா நீ சாப்பிடவே இல்லையாமே.. கொஞ்சம் சாப்பிடுறியா?"
என பணிவாக வினவ சரி என்பதை போல் தலையாட்டினாள் அவள் .​

உடனே செவிலி பெண்ணை அழைத்தவன் உணவை வரவழைத்து தீப்திக்கு ஊட்டி விட்டான் ..
எந்த மறுப்பும் தெரிவிக்காது சமத்தாக உண்டு முடித்தாள். அவன் மாத்திரைகளையும் நீட்ட அதனையும் வாங்கிக் கொண்டாள் அந்த பிள்ளை மனம் கொண்ட பெண்ணவள்.​

"தீப்தி உனக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா? இன்னைக்கு காலைல என்னை மீட் பண்ண உன்னோட தங்கச்சி இஷிகா வந்திருந்தா.. நீ அவளைப் பற்றி சொன்னதை விட ரொம்ப சுட்டியா இருக்கா.." என்று தேவ் ஆனந்த் கூற தீப்தி இடம் எந்த எதிர்வினையும் இல்லை..​

ஆனாலும் அவன் சொல்வதை நிறுத்தவும் இல்லை .
அவளுக்கு தங்கை என்றால் உயிர் என்பது அவன் அறிந்த விடயமே. எனவே தான் அதை அவளிடம் கூற ஆரம்பித்தான். அவளது ஆழ்மனதிற்கு விடயம் போய் சேருகிறதா இல்லையா என்றெல்லாம் அவனுக்கு தெரியாது.
இன்று அமைதியாக கேட்டுக் கொண்டு இருக்கிறாளே அதுவே பெரிய வெற்றி தான் அவனுக்கு. முன்பை விட இப்போது தேறி விட்டாள் என்றே கூறலாம்.​

"ஆனா பாரு தீப்தி எனக்கு அவளை அடையாளம் தெரிஞ்சாலும் அவளுக்கு எங்க ரெண்டு பேரையும் தெரியல.. நீ இப்படி இருக்கிறது தெரிஞ்சா என்ன பண்ணுவா, உனக்காக கவலைப் படுவாளா?
இல்லை உங்க அப்பா பண்ணது தான் சரின்னு சொல்லி அவர் பக்கம் நிற்பாளா?" என்று தீப்தியை பார்த்த படி அவன் பேசிக் கொண்டு இருக்க அவளிடம் எந்த மாற்றமும் இல்லை..​

ஆனால் இவன் விடுவதாகவும் இல்லை.
" என்ன இருந்தாலும் உங்க அப்பாக்கு என்னால தான் அழிவு.. எங்க வாழ்க்கையை அழிச்சிட்டு அவர் மட்டும் எப்படி நிம்மதியா இருக்க முடியும்..? விட மாட்டேன்" என்று பேசியவனின் கண்கள் இப்போது கோபத்தில் சிவந்து இருந்தன..​

' அவர்களது வாழ்க்கை இப்படி இருக்க அவர் மட்டும் தனது குடும்பத்துடன் எப்படி மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும்?' என்பதே அவனது கோபம்.
'எப்படி ஓடியாடி திரிந்த பெண்.
இன்று இந்த நிலையில் இருக்கிறாள். அனைத்துக்கும் அவர் தான் காரணம். காதலித்தது ஒரு பெரும் குற்றமா என்ன? அதற்காக இப்படியெல்லாமா ஒரு தந்தை நடந்து கொள்வார்?' என்பன தேவ் ஆனந்தின் மனக்குமுரல்கள்.​

தனது கோபத்தை கட்டுக்குள் கொண்டு வந்தவன்
வனதீப்தியின் கைகளை எடுத்து தனது கைக்குள் வைத்துக் கொண்டு
"சீக்கிரமே குணமாகி வந்திடுமா.. ஆதித்யா அம்மா எங்கன்னு கேட்க ஆரம்பிச்சுட்டான்.. அப்பா இல்லாமல் ஒரு குழந்தையை வளர்க்கிறதை விட அம்மா இல்லாமல வளர்க்கிறது ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு தெரியுமா? திரும்பவும் உங்க அப்பா முன்னாடி சந்தோஷமா வாழ்ந்து காட்டணும்.." என்றான் உணர்ச்சிகரமாக ..​

மேலும் அங்கு இருந்தால் தன்னை மீறி அழுது விடுவோம் என்பதை அறிந்து அந்த இடத்தை விட்டு வேகமாகவே வெளியே வந்து விட்டான் .அவன் சென்றது கூட தெரியாமல் மலங்க மலங்க விழித்தவாறு அமர்ந்திருந்தாள் தீப்தி.​

தொடரும்..​


கருத்துகளை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள் நண்பர்களே..
உங்கள் கருத்துக்கள் தான் எங்களை ஊக்குவிக்கும்..😊


 

Mafa97

Moderator

அத்தியாயம் 03​

" சிரிக்காத டி .. சொன்னா கேளு எனக்கு கோபம் வருது .."
இஷிகா தான் தனது தோழி ஆர்த்தியை
எச்சரித்துக் கொண்டு இருந்தாள ..
" ஹேய் சாரிடி... சாரீ.. பட் என்னால சிரிப்பை அடக்க முடியல தெரியுமா? கொஞ்சம் சிரிச்சுக்குறேன்டி . ப்ளீஸ்... "
என்ற ஆர்த்தி இஷிக்காவின் முகத்தை பார்த்து விழுந்து விழுந்து சிரித்தாள்.​

"எதுக்கு இப்படி விருந்து விழுந்து சிரிக்கிற..? அதொன்னும் அவ்வளவு பெரிய சீன் இல்லையாக்கும்.." என்று இஷிகா கோவத்துடன் சொல்ல
"ஆமா ஆமா ..கல்யாணம் ஆனவரை சைட் அடிக்கிறது எல்லாம் பெரிய சீன் இல்லை தான்.."
என்று கூறிய ஆர்த்தி மீண்டும் சிரித்தாள்.​

"முதல்ல அந்த சுதீப் நாயை கொல்லனும்.. அவன் தானே உன்கிட்ட சொன்னான்.. துரோகி.."
அவனையும் சேர்த்து திட்டினாள் இஷிகா..
ஆம் சுதீப் தான் இந்த விடயத்தை தனக்குள் வைத்திருக்க இயலாது ஆர்த்திக்கு அழைத்துக் கூறிவிட்டான் ..​

இன்று தோழியை நேரில் சந்தித்ததும் அதை கூறியே அவளை கலாய்த்தாள் ஆர்த்தி. இதற்கு மேல் முடியாது என்று உணர்ந்த இஷிகா பாவமாக முகத்தை வைத்துக் கொண்டு "ப்ளீஸ் விட்டுடி.. கல்யாணம் ஆனவரை சைட் அடிச்சது எனக்கே கொஞ்சம் வெட்க்கமா தான் இருக்கு .. அதுல நீங்க ரெண்டு பேரும் வேற..போங்கடி.."
என்றாள் ‌‌..
"சரி பாவமா இருக்கிறதால உன்னை விடுறேன்.." என்ற ஆர்த்தி வேறு பேச்சுக்கு தாவினாள்.​

இருவரும் நல்ல நண்பர்கள்.. கல்லூரி முதல் வருடத்தில் இருந்து இன்று வரை அதே மாறாத நட்புடன் தான் பழகி வருகின்றனர்.
ஆர்த்தி இஷிகா போல பணக்கார வீட்டு பிள்ளை இல்லை. ஆனால் தேவையான அளவு சொத்து இருக்கின்ற கௌரவமான குடும்பம் அவளுடையது. ஆர்த்திக்கு இஷிக்காவின் துருதுரு பேச்சும் செயல்களும் அவ்வளவு பிடிக்கும் .
அதனால் அவளை தேடிச் சென்று நட்பு பாராட்டினாள். சுதீப் இஷிகாவின் அலுவலக நண்பன். ஆர்த்தியை இஷிகாவுடன் அடிக்கடி சந்தித்து பேசுவதால் இப்போது அவளுடனும் பேசி பழகி தோழன் ஆகி விட்டான்.​

"ஆர்த்தி எப்போ கல்யாணம் பண்ணிக்க போற?"
என்று திடீரென பேச்சின் நடுவே கேட்டு விட்டாள் இஷிகா.
இத்தனை நேரம் சிரித்து பேசிக் கொண்டு இருந்தவளுடைய முகம் அப்படியே மாறிப் போனது இஷிக்காவின் கேள்வியில். அதனை கண்டு கொள்ளாமல் "எத்தனை நாளைக்கு தான் இப்படியே இருக்கப் போற? அம்மா அப்பா ரெண்டு பேரும் பாவம் இல்லையா? இருக்க ஒரு பிள்ளை கல்யாணம் பண்ணி சந்தோஷமா வாழனும்னு அவங்களுக்கும் ஆசை இருக்காதா?"
என்று ஆதங்கத்தோடு பேசினாள் இஷிகா.​

" அவங்க சந்தோஷத்துக்காக நான் வேறொருத்தரை கல்யாணம் பண்ணிக்க முடியும் என்று நீ நினைக்கிறியா ?"
ஆர்த்தியும் விடாது பேசினாள் .
"சரி டி ஒத்துக்கிறேன்.. நீ லவ் பண்றவனும் உன்னை லவ் பண்ணனும் இல்லையா?
எத்தனை நாளைக்கு தான் ஒருத்தருக்காக காத்துக்கிட்டிருக்கிறது.. பேசாம அம்மா அப்பா சொல்ற பையனை கல்யாணம் பண்ணிக்க சொல்லிட்டேன்.."
என்றாள் இஷிகா..​

அதனை கேட்ட ஆர்த்தியின் கண்கள் கலங்கி விட்டன. அதை கண்ட இஷிகாவிற்கும் ஒரு மாதிரியாகி போய் விட்டது.
மேலும் ஏதோ பேச போன இஷிக்காவை தடுத்த ஆர்த்தி "வேணாம் எதுவும் பேசாத.. நானாடி முதல்ல போய் அத்தானை காதலிக்கிறேன்னு அவங்க முன்னாடி நின்னேன்.. அம்மா அப்பா, அத்தை மாமா எல்லாரும் தானே சின்ன வயசுல இருந்தே என் மனசுல ஆசையை வளர்த்தாங்க.. அத்தான் உனக்குத் தான்னு அவங்க சொன்னதால தானே நானும் அவர் மேல அதிக ஆசையை வளர்த்துகிட்டேன்.. இப்போ வந்து வேற கல்யாணம் பண்ணிக்க அது இதுன்னா நான் பல்லை காட்டிகிட்டு போய் நிக்கணுமா ?
என்னால முடியாது..."
என நீளமாக பேசி முடித்தாள் அவள் ..​

அவளால் வேறு ஒருவனை திருமணம் செய்ய வேண்டும் என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளவே முடியவில்லை.. ஒருவன் மீது ஆசை வைத்து விட்டு வேறொருவனை எப்படி மணந்து கொள்வது?​

"ஓகே ..ஓகே.. நீ சொல்றது எல்லாம் சரிதான். ஆனா பாரு உங்க அத்தான் வாயை திறக்கணுமே.. அவர் எதுவுமே சொல்லலைன்னா எப்படி டி ..?
அம்மாவும் அப்பாவும் பாவம் இல்லையா ?"​

அவள் போக்கிலேயே போக நினைத்த இஷிகா மெல்ல பேச்சு கொடுத்தாள்.. ஆர்த்தி அத்தான் என்று கூறும் நபரை இதுவரை கண்டதே இல்லை அவள்.
தனது தோழியின் காதலை மறுக்கும் அவனை பார்க்க நினைக்கவும் இல்லை. ஆனால் இதற்கு மேல் பொறுமையாக இருந்தால் தோழியின் வாழ்க்கை தான் கெட்டு விடும் என்பதை உணர்ந்தவள் தனக்குள் ஒரு முடிவு எடுத்துக் கொண்டு மேலும் பேசினாள்.​

" பாவம் தான் என்னை என்ன பண்ண சொல்ற?" என்றாள் கோபமாக ஆர்த்தி .
"சரி கோபப்படாத.. வேணும்னா உன் அத்தான் கிட்ட நான் பேசி பார்க்கவா?"
என்ற இஷிகாவின் கேள்வியில் ஒரு நொடி மலர்ந்த ஆர்த்தியின் முகம் மீண்டும் வாடிப் போனது.. அதை கண்ட ம இஷிகா மீண்டும்
" என்ன சொல்ற..?
அவர் என்ன தான் நினைக்கிறார்னு நாங்களும் தெரிஞ்சுப்போம் ..அப்புறம் ஏதாச்சும் முடிவு எடுக்கலாம் இல்லையா?"
என்று கூற சிறிது நேரம் யோசனை செய்த ஆர்த்தி சரி என்பதை போல் தலையாட்டினாள்.​

"குட் ..அவர் பேர் என்னன்னு சொன்ன?"
என்ற இஷிகாவை இப்போது கேவலமாக பார்த்து வைத்தாள் ஆர்த்தி.
"ஹே சும்மா சொல்லுடி.. எப்ப பாரு அத்தான் பொத்தான்னா எனக்கு என்ன தெரியும்..?"
என்றிட இப்போது ஆர்த்திக்கு வெட்கமாகி போனது..​

" சாரிடி நான் சொன்னதே இல்லைல.. அவர் பெயர் அர்னவ்.." என்று மேலும் ஏதோ சொல்ல போக கை நீட்டி தடுத்தவள்
"போதும் தாயே அவர் புராணம் பாடிறாத.. நான் அவரை கண்டுபிடிச்சு என்னன்னு கேட்டுட்டு வந்து உன்னை மீட் பண்றேன் .."
என்றவாறு எழுந்து சென்றாள்.​

மீண்டும் திரும்பி ஆர்த்தியிடம் வந்து
"அவரோட அட்ரஸை மட்டும் எனக்கு சென்ட் பண்ணிடு.." என்று கூறி விட்ட பறந்து சென்று விட்டாள்.​

***************​

அர்னவ், தேவ் ஆனந்த் இருவரும் தங்கள் அலுவலகத்தில் அமர்ந்து வேலை விஷயமாக பேசிக் கொண்டு இருக்கும் போது ரிசப்ஷனிஸ்ட் அழைத்து அர்னவை சந்திக்க ஒரு பெண் வந்திருப்பதாக கூறினாள். கேள்வி எதுவும் கேட்காது உள்ளே அனுப்புமாறு கூறி விட்டான் அவன். ஆனால் மனதில் யாராக இருக்கும் என்ற கேள்வி தோன்றியது உண்மை தான்.​

" எக்ஸ்கியூஸ் மீ .."
என்ற படி உள்ளே வந்தவளை கண்ட நண்பர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டனர்
'இவள் எங்கே இங்கே ?'
என்பதை போல் ..
அவர்களை விட அதிர்ச்சி இஷிகாவிற்கு தான் .
தேவ் ஆனந்த்தை அவள் இங்கே எதிர்பார்க்கவில்லை அல்லவா.​

அதனால் அதற்கு மேல் அவள் ஒரு நொடி கூட எடுத்து வைக்கவில்லை. என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் அவள் விழித்துக் கொண்டு இருக்க "உள்ளே வாங்க.."
என்று அவளை அழைத்தான் அர்னவ்.
இன்று இங்கு வந்த விடயத்தை முடித்தே ஆக வேண்டும் என்று நினைத்தவள் அதற்கு மேல் தாமதிக்காது உள்ளே சென்று அவன் காட்டிய இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டாள்‌.​

"நீங்க யாரு ?
என்ன விஷயமா என்னை மீட் பண்ண வந்து இருக்கீங்கன்னு நான் தெரிஞ்சுக்கலாமா?"
என்று அர்னவ் அவளை தெரியாதது போலவே கேட்டான்‌.​

"ஐ அம் இஷிகா.. ஆர்த்தியோட பிரிண்ட். உங்ககிட்ட ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேசலாம்னு வந்தேன்.."
என்று தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டவள் தான் வந்த விடயத்தையும் சேர்த்தே கூறினாள்.
ஆர்த்தியின் தோழி என்றதும் எதற்காக அவள் இங்கு வந்திருப்பாள் என்று யூகித்து விட்டான் அர்னவ்.​

தேடி வந்தவளை அவமதிக்காது "சொல்லுங்க என்ன விஷயம்?" என்று தனது விருப்பமின்மையை வெளியே காட்டாமல் கேட்டு வைத்தான்.
திரும்பி அங்கே இருந்த தேவ் ஆனந்தை ஒரு பார்வை பார்த்த இஷிகா
" சார் இது கொஞ்சம் பர்சனல்.." என்று இழுக்க அவள் எதற்கு தயங்குகிறாள் என்பதை புரிந்து கொண்டவன்
"அவன் என்னோட பெஸ்ட் பிரண்ட் தான். அவனுக்கு தெரியாமல் என் லைஃப்ல எதுவும் இல்லை. நீங்க சொல்ல வந்ததை தாராளமா சொல்லலாம்.." என்றான் அவன்.​

அவனே அப்படி கூறி விட்ட பிறகு இவளுக்கு என்ன தயக்கம். அதனால் மடை திறந்த வெள்ளம் போல் பேச ஆரம்பித்தாள்.. இல்லை இல்லை அவனை குறை சொல்ல ஆரம்பித்தாள் என்று தான் கூற வேண்டும் ..
"எங்க‌ ஆர்த்தி கிட்ட என்ன குறை கண்டீங்க நீங்க?
ஏன் அவளை வேண்டாம்னு சொல்றீங்கன்னு நான் தெரிஞ்சுக்கலாமா? அவளை போல ஒரு பொண்ணு உங்க லைஃப்ல கிடைக்குமா சொல்லுங்க.. எனக்கு இன்னைக்கு ஒரு முடிவு தெரிஞ்சு ஆகணும். என்ன சொல்றீங்க ?
என்ன தான் சார் நினைக்கிறீங்க? அதையாவது சொல்லுங்க.. .." என்று படபடவென பேசினாள் அவள்.​

புது இடம், புது மனிதர்கள் என்றெல்லாம் அவள் கருத்தில் பதியவே இல்லை .
அவளுடைய தோழியின் வாழ்க்கை சிறப்பாக இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் இவர்கள் யார்? தான் எந்த இடத்தில் இருக்கிறோம் என்றெல்லாம் பார்க்காமல் அவள் பேசி விட்டாள்.​

"இங்க பாருங்க இஷிகா..
நான் அத்தை மாமா கிட்ட எல்லாத்தையும் தெளிவா சொல்லிட்டேன் அவங்க பொண்ணுக்கு வேற மாப்பிள்ளை பாருங்கன்னு. அப்புறம் ஏன் இப்படி அடம் பிடிக்கிறாங்கன்னு தான் எனக்கு தெரியல.. எனக்கு ஆர்த்தி மேல இன்ட்ரஸ்ட் இல்லை ..இதை அவகிட்ட போய் சொல்லுங்க." என்று அர்னவ் தெளிவாகவே தனது முடிவை கூறி விட்டான்.​

" ஏன் சார் ஒரு நாள் கூட வா எனக்காக ஒருத்தி காத்துக்கிட்டு இருக்கான்னு உங்களுக்கு தோணலை?"..
ஆதங்கமாக வெளி வந்தது இஷிகாவின் குரல். இதற்கு அர்னவ் எந்த பதிலும் சொல்லவில்லை ..
அமைதியாகவே இருந்து கொண்டான்‌.​

அவன் ‌‌என்ன நினைக்கிறான் என்று அவனைத் தவிர யாராலும் யூகிக்க முடியாது.
நிர்மலமான முகத்துடன் இருந்தான் அவன். இஷிகா, அர்னவ் ஆகிய இருவரும் பேசுவதை தான் இத்தனை நேரம் ஒரு ஓரமாக அமர்ந்து கேட்டுக் கொண்டிருந்தான் தேவ் ஆனந்த். அவனுக்கு ஆர்த்தியையும் தெரியும் ..அவள் அர்னவ் மீது வைத்திருக்கும் காதலும் தெரியும்.​

அந்த அறையில் நீண்ட நேரம் மௌனமே ஆட்சி செய்தது.
"சாரி சிஸ்டர் என்னால அவ கஷ்டப் பட்டு இருந்தா என்னை மன்னிச்சிட சொல்லுங்க.. வேற ஒரு நல்ல பையனா பார்த்து கல்யாணம் பண்ணிக்க சொல்லுங்க.. இந்த காலத்துல யாரு சொந்தத்துல கல்யாணம் பண்றாங்க.. அவளோட லைஃப் நான் இல்லைனா ரொம்ப நல்லா இருக்கும் .அதை அவளுக்கு புரிய வைக்க பாருங்க.."
என்று அர்னவ் கூறிக் கொண்டே போக
"தேங்க்யூ சார் எல்லாத்துக்கும். நான் வரேன் .."
என்று அவனது பேச்சை இடைநிறுத்தி விட்டு எழுந்து வெளியே வந்து விட்டாள் ..​

அவளது முகம் கோபத்தில் சிவந்திருந்தது. அந்த கோபத்தை அவன் மீது காட்டக் கூடாது என்பதற்காகத் தான் சட்டென அங்கிருந்து எழுந்து வந்து விட்டாள்.
' ஏன் எங்களுக்கு தெரியாதா? அவளுக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைக்க.. பெருசா சொல்ல வந்துட்டார். அவர் இல்லைனா அவளோட லைப் நல்லா இருக்குமாம். ச்சே ஏன் தான் இப்படி இருக்காங்களோ?"
என்று புலம்பிக் கொண்டே தான் சென்றாக அவள்.​

அவளுடைய வாய் அசைவையும் முகத்தையும் சிசிடிவி வழியாக கண்ட தேவ் ஆனந்த் அர்னவ் பக்கம் திரும்பி
"உன்னை திட்டிக்கிட்டே போறாடா.." என்றான் சிரித்தவாறு.​

"அவங்களோட கோபம் புரியுது.. முகத்துக்கு நேரா திட்டாம விட்டாங்களே.. அதுவே போதும்.." என்றான் அர்னவ் புன்னகையினூடு.
" சரி சொல்லு நீ என் ஆர்த்தியை அவாய்ட் பண்ற..? என்ன தாண்டா உன் பிரச்சனை .
எனக்கு தெரிஞ்சு உன் மனசுல வேற யாரும் இல்ல. அந்த டைம்ல கூட நீ வேற எந்த பொண்ணையும் சைட் கூட அடிக்க மாட்ட.. ஆர்த்தியை பற்றியும் அடிக்கடி பேசுவ.. அப்புறம் ஏன்டா.?"
என்றான் தேவ் ஆனந்த் விளையாட்டை கைவிட்டவாறு
தீவிரமாக ‌.​

அவனுடைய கேள்வியில் கசந்த புன்னகை ஒன்றை சிந்தியவன் "நம்ம சந்தோஷமா இருந்த காலம் எல்லாம் போச்சுடா. எத்தனை பிரச்சனை இருக்கு எங்களுக்கு. இதுல அவளையும் கஷ்டப் படுத்த நான் விரும்பல.. அவ வேற ஒருத்தரை கல்யாணம் பண்ணா சந்தோஷமா இருப்பாடா.."
என்றான் வேதனை நிறைந்த முகத்தோடு.​

" லூசாடா நீ.. எங்க லைஃப் இப்படியானதுக்கு நீ ஏன்டா இப்படி இருக்க.. அம்மா அப்பா பாவம் டா. அவங்க உன் லைஃபாவது நல்லா இருக்கனும்னு ஆசைப் படுறாங்க.. இதுல ஆர்த்தி வேற உன்மேல உயிரையே வச்சு இருக்கா.. ஏண்டா எல்லாரையும் கஷ்டப் படுத்துற?".​

கோபம் கவலை என்ற கலவையோடு பேசினான் தேவ் ஆனந்த்.
தங்களால் தான் நண்பன் தனது வாழ்க்கையை இப்படி வாழாமல் இருக்கிறான் என்ற கவலை அவனுக்கு .
ஆனால் அர்னவ் என்னும் கல் கறைவதாக இல்லை..​

மேலும் தேவ் ஆனந்த் ஏதோ கூறப் போக அதற்கு இடையில் அர்னவின் பிஏ அங்கு வந்து விட அத்துடன் அவர்களது பேச்சு நிறுத்தப் பட்டது.​

.....​

காதல் தான் எத்தனை விந்தையானது.. ஒவ்வொருவரது வாழ்விலும் புகுந்து தன் இஷ்டப் படி ஆட்டி வைக்கிறது...
அர்னவ் - ஆர்த்தி இருவருக்கும் மனதளவில் காதல் இருந்தும் ஏனோ விதி அவர்களுடைய வாழ்வில் விளையாடுகிறது.
இணையுமா அந்த காதல் ஜோடி..?​

தொடரும்..​


கருத்துகளை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்
நண்பர்களே..
அப்போ தானே என்ன குறைகள் நிறைகள் இருக்குனு எங்களுக்குத் தெரியும்..😆

 

Mafa97

Moderator

அத்தியாயம் 04​

இஷிகாவிற்கு மூச்சு விட கூட நேரம் இல்லாமல் வேலைகள் குவிந்து கிடந்தன .​

அதனால் அவள் தோழியுடன் கூட சரியாக பேசவில்லை. அன்று அர்னவுடன் பேசிய பிறகு ஒரு முறை ஆர்த்தியை சந்தித்து அவன் கூறிய அனைத்தினையும் ஒன்று விடாமல் ஒப்பித்து விட்டாள் . அப்போதாவது ஆர்த்தி மனம் மாறி வேறொருவனை திருமணம் செய்து கொள்ளட்டும் என்று தான் இஷிகா அதை செய்தாள் .​

ஆனால் ஆர்த்தியோ வேறு கதை கூறினாள் .​

"அவர் என் மேல ரொம்ப பாசம் வச்சிருக்கார். அதனால தான் நான் நல்லா இருக்கணும்னு நினைக்கிறார்.."​

என்று அவள் காதல் போதையில் உளர ' நீ ஏதாவது செய்து கொள்.. ஆளை விடு சாமி ..'​

என்று கூறியவள் தான் இன்று வரை அவளுடன் பேசவில்லை.. கோவம் என்றெல்லாம் இல்லை வேலை அதிகம் என்பதால் நேரம் இல்லை அவ்வளவே.​

இன்று அதிசயமாக வீட்டிற்கு நேர காலத்தோடு வந்தவள் மாலை நேரம் போல் கையில் தேநீர் கோப்பையுடன் வீட்டு தோட்டத்தில் சென்று அமர்ந்து கொண்டாள் . அவள் என்னவோ இங்கிருந்த போதும் எண்ணம் எங்கெங்கோ சென்றது.​

"இங்க என்ன பண்ணிக்கிட்டு இருக்க?" என்ற இளமதியின் குரலில் திரும்பி அவளைப் பார்த்து மெலிதாக புன்னகைத்தாள் இஷிகா.​

அவளுடைய அந்த புன்னகையே அவளது மனதை இளமதிக்கு வெளிச்சம் போட்டு காட்டியது. "என்னம்மா யோசிக்கிட்டு இருக்க..?" என்றாள் அவளுடைய கைகளைப் பிடித்தவாறு இளமதி.​

அவ்வளவு தான் அனைத்தையும் அவளிடம் கொட்டி தீர்க்க தொடங்கி விட்டாள் .​

"ஏன் அண்ணி இந்த லவ்ல இத்தனை கஷ்டம்.. இப்போ பாருங்க அக்கா லவ் பண்ணதால தான் அப்பா அவளை கண்டிச்சார். வீட்டை விட்டும் அனுப்பிட்டார். அதே போல தான் ஆர்த்தி லைஃபும் லவ்னால இப்படி இருக்கு.. ஏன் தான் இந்த லவ் பண்றாங்களோ?" ஆதங்கமாக வெளி வந்தன இஷிக்காவின் வார்த்தைகள்.​

" அப்படி என்ன இருக்குன்னு கேக்குறியே ..உங்க அக்கா அந்த லவ்ல எவ்வளவு உறுதியா இருந்தா, அந்த பையனை எந்த அளவுக்கு நம்பி இருந்தா உங்களை எல்லாம் விட்டுட்டு போயிருப்பாங்க.. அதே தான் ஆர்த்தி லைஃப்லையும்.. அவளுக்கு அந்தப் பையனை தவிர வேறு ஒருத்தனை மனசாலவுள கூட கணவனா பார்க்க முடியல.. இப்படி இருக்க நீ லவ்வ பத்தி எதுவும் தெரியாம இருக்கியே.." என்ற இளமதியின் வார்த்தைகள் இஷிகாவை சிறிது சிந்திக்க வைத்தன..​

மேலும் இளமதியே தான் தொடர்ந்தாள் .​

"இப்போ எங்க லைஃபையும் எடுத்துக்கோ.. உங்க அப்பா அம்மாக்கு தெரியலைன்னாலும் நானும் உன் அண்ணனும் லவ் பண்ணி தான் கல்யாணம் பண்ணோம். ஏதோ எங்க அப்பா என் மேல உள்ள பாசத்தினால வீட்டுல பேசி அரேஞ்ச் மேரேஜ் மாதிரி செஞ்சுட்டார். கல்யாணம் பண்ணி நாலு வருஷத்துக்கு மேல் ஆச்சு இன்னும் குழந்தை இல்லை. ஆனா உன் அண்ணன் ஒரு தடவை கூட மனசு நோக என்னை பேசினதே இல்லை.. இதுவே அரேஞ்ச் மேரேஜ்னா என்ன எல்லாம் நடந்திருக்கும். கொஞ்சம் யோசிச்சு பாரு.." என்றாள் அவள் பெருமூச்சோடு.​

"அச்சோ சாரி அண்ணி ..நான் ஏதோ தெரியாம ..."​

என்று இஷிகா மன்னிப்பு வேண்டும் குரலில் தொடர.. விடு என்பதை போல் தலையாட்டினாள் இளமதி.​

இஷிகாவிற்கு தான் வருத்தமாக இருந்தது.. ஏதேதோ பேசி அண்ணியின் மனதை காயப் படுத்தி விட்டோம் என்று.. அவர்களுக்கு குழந்தை இல்லாததை உறவினர்கள் அரசல் புரசலாக பேச ஆரம்பித்து விட்டனர்.​

விசேஷ வீடுகளில் குத்தி காட்டுவதும் உண்டு.. பல இடங்களில் மருத்துவம் பார்த்தும் ஆயிற்று .​

இதற்கு மேல் கடவுள் விட்ட வழி என்று விட்டு விட்டனர்.​

இப்போது இளமதி இஷிகா கவலைப் படுவதை கண்டு அவளது மனதை மாற்ற எண்ணி "இஷி உனக்கு இதுவரைக்கும் யாரு மேலையும் லவ் வந்ததே இல்லையா ?"​

என்றாள் ஒருவித ஆர்வத்தோடு.​

"லவ் எல்லாம் வந்ததில்லை. பட் க்ரஷ் இருந்தது..ஸ்கூல் டைம்ல, அப்புறம் அப்பப்ப யாராவது ஸ்மார்ட்டா இருந்தா சைட் அடிச்சிப்பேன்.."​

என்று கூறிக் கொண்டே போன இஷிகா இடையில் நிறுத்தி இளமதி முகம் பார்த்தாள்.​

அவளும் இவளுடைய கதையை ஆர்வமாக கேட்டுக் கொண்டிருப்பதை கண்டு​

" அண்ணி இப்போ ரீசண்ட்டா கூட ஒருத்தரை சைட் அடிச்சேனா.. அவருக்கு ஏற்கனவே கல்யாணம் ஆகி ஒரு பையன் கூட இருக்கான். அது தெரியாம நான் வேற.."​

என்று சோகமாக கூறினாள் .​

அவளுடைய கதையை கேட்ட இளமதியால் தான் தன்னுடைய சிரிப்பை கட்டுப் படுத்த முடியவில்லை.​

" போயும் போயும் கல்யாணம் ஆனவரையா...? உன் நிலைமை இப்படி ஆச்சே இஷி.."​

என்று பேச்சின் நடுவே சிரிக்கவும் தவறவில்லை அவள்..​

" அண்ணி.." என்றாள் இஷிகா சினுங்களாக..​

தூரத்தில் அவர்கள் இருவரும் பேசுவதைக் கண்டு என்ன பேசுகிறார்கள் என்று பார்க்க வந்த விமலும் இதை கேட்டு சிரிக்க அதற்கு மேல் அண்ணன் அண்ணி மேல் விளையாட்டுக்கு கூட கோபத்தை வெளிப் படுத்தாது அவளும் உடன் சேர்ந்து சிரித்தாள்.​

தனக்கு காதல் வரவில்லை என்று சொன்னவள் தான் ஒருவன் பின்னால் காதலுக்காக அழையப் போகிறாள் ..​

அனைத்தும் விதியின் செயல்.​

**************​

"எத்தனை நாளைக்கு தான் இப்படி குடிச்சிட்டு வீட்டுக்கு வர போற?" என்ற தாயின் கேள்வியில் அவரை நிமிர்ந்து பார்த்தான் அபிமன்யு. "இப்போ என்னை பார்த்தா குடிச்சிட்டு வந்தவன் மாதிரியா இருக்கு?"..​

கடுமையான வெளிவந்தன அவனுடைய வார்த்தைகள்..​

"நீ இப்ப குடிக்கலைன்னாலும் தொடர்ந்து குடிச்சிட்டு தானே இருக்க.. இதுதான் ஒரு நல்ல பிசினஸ்மேனனுக்கு அழகா? வெளியே தெரிஞ்சா பேப்பர் அது இதுன்னு போட்டு நார் அடிச்சிடுவானுங்க.." என அவனுக்கு குறையாத கோபத்துடன் வேதநாயகியும் சத்தம் போட்டார் ..​

அன்னையின் சொல்லில் இருந்த உண்மை புரிய அவன் அமைதியாக இருந்தான் ..அவரை எதிர்த்து எதுவும் பேசவில்லை .​

"ஒரு பொண்ணுக்காக இப்படி உன் வாழ்க்கையை நீயே அழிச்சுக்கிறியே.. உன்னை என்னதான்டா சொல்றது.. கேட்டா ஊரே சிரிக்கும்.. உலகத்தில் பொண்ணுங்களே இல்லையா என்ன? அவ போனா இன்னொருத்தினு வாழ வேண்டியது தானே.. எந்த காலத்துல வாழ்ற நீ..?" என்று மேலும் அவரே பேசினார்.​

ஒரு தாயாக தன் மகன் இப்படி வாழ்வதை பார்க்க முடியாமல் பேசினார் அவர் .​

"உனக்கு என்னம்மா தெரியும் காதலை பற்றி.. அவ எனக்கு இல்லைன்னு தெரிஞ்சாலும் அவ மேல உள காதல் துளி அளவு கூட குறையல. என் கண் முன்னாடி அவள் வாழ்ந்திருந்தா நான் சந்தோஷப் பட்டு இருப்பேன்.. இப்போ அவ எங்க இருக்காருன்னு தெரியல.. எங்க இருந்தாலும் சந்தோஷமா இருப்பா என்ற நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கு. அப்புறம் என்னை என் போக்கில் விட்டுடுங்க.. நான் அவள் நினைவுகளோட இப்படியே வாழ்ந்துடுறேன்.. ப்ளீஸ்.."​

என்று ஆதங்கமாக பேசி முடித்தான் அபிமன்யு ..​

'காதல் தோல்வியில் பைத்தியமாகி விட்டானா ?'​

என அவனது அன்னையே யோசிக்கும் அளவு இருந்தது அவனுடைய பேச்சு.​

"ஏன்டா இப்படி இருக்க..?​

நல்ல ஒரு பொண்ணா பார்த்து கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு சந்தோஷமா இருக்கலாம் இல்லையா ..​

ஒருத்தன் என்னடான்னா காதல் தோல்வினு உலறிக்கிட்டு லைஃபை நாசமாக்குறான். இன்னொருத்தன் என்னடான்னா ஒன்னுக்கும் உதவாத கேமராவை தூக்கிட்டு அலையுறான்.. நான் பெத்தது ரெண்டுமே சரியில்லை.." என்று சத்தமாகவே புலம்பியவாறு அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்தார் வேதநாயகி.​

தாய் நிலையை பார்த்து கவலையாக இருந்த போதும் அவனால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை. ஏனெனில் இன்னும் அவன் அவனவளை மறக்கவில்லை ..​

உண்மையான காதல் அவனுடையது.​

அவள் இப்போது அவனுடன் இல்லா விட்டாலும் அவள் மீதான அவனது காதல் என்றுமே மாறாது.​

அபிமன்மையை விட்டு சற்று தள்ளி வந்த வேதநாயகியின் முகம் மாறியது.​

தனது கையில் இருந்த அலைபேசியில் சில எண்களை தட்டி விட்டு காதில் வைத்தார். நீண்ட அழைப்பிற்கு பின்னரே மறு பக்கத்தில் இருந்து பதில் வந்தது.​

" ஹலோ.. உங்களை மீட் பண்ணனும் ..."​

"இல்லை.. இல்லை.. இன்னைக்கு மீட் பண்ணனும்.."​

" சரி நீங்க சொன்ன இடத்துக்கு வந்துடுறேன்.."​

" ஓகே.. வச்சுடுறேன்..."​

மறுபக்கம் என்ன கூறப் பட்டதோ அவருடைய முகத்தில் புன்னகை தோன்றி மறைந்தது.​

அன்றே மாலையே வேதநாயகி அந்த நபரை சந்திக்க வேண்டும் என்று ஒரு பைவ் ஸ்டார் ஹோட்டலில் காத்திருந்தார்.​

சில நிமிட காத்திருப்பதற்குப் பின் அவரும் வந்து விட​

"வாங்க அண்ணா.. உங்க கூட பேசி ரொம்ப நாளாச்சு.."​

என்று புன்னகை முகத்துடன் அவரை வரவேற்றார் வேதநாயகி.​

" ஆமாம்மா...​

சொல்லு என்ன விஷயமா என்னை அவசரமா சந்திக்கணும்னு சொன்னே? ஏதாவது பிராப்ளமா?"​

என்று கேட்டார் சிதம்பரம்..​

இஷிகாவின் தந்தை..​

" இப்போதைக்கு எந்த பிராப்ளமும் இல்லை .. ஆனால் இதற்கு அப்புறம் வந்துடக் கூடாது என்று தான் உங்க கிட்ட பேச வந்தேன்.." என பீடிகை போட சிதம்பரம் பரபரப்பாக அவரைத் தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்..​

மீண்டும் வேதநாயகியே பேச ஆரம்பித்தார் ..​

"அபிமன்யு வரவர ரொம்ப குடிக்கிறான் அண்ணா.. எனக்கு பயமா இருக்கு. அவன் முழு குடிகாரனாவே மாறிடுவான்னு.. ஏன்னு கேட்டா காதல் தோல்வினு ஒரு காரணத்தையும் வச்சுக்கிட்டு இருக்கான். ஒரு அம்மாவா என்னால அவனை பார்க்க முடியலை..." என்றவரின் கண்கள் கலங்கி போயின.​

" ஐயோ என்னம்மா நீ அவன் நல்ல பையன்.. அப்படி முழு குடிகாரனா எல்லாம் மாற மாட்டான்.. அப்புறம் இதுக்கு எல்லாம் ஒரே வழி தான் இருக்கு.. சீக்கிரமே அவனுக்கு ஒரு நல்ல பொண்ணா பார்த்து கல்யாணம் பண்ணி வைக்கணும்.. அப்போ எல்லாம் சரியாகிடும் .."​

என சிதம்பரம் இந்த பிரச்சினைக்கு தீர்வு கண்டு விட்ட சந்தோஷத்தில் பேச வேதநாயகியும் கிடைத்த வாய்ப்பை விடக் கூடாது என்ற முடிவோடு தனது நடிப்பை தொடர்ந்தார்.​

"ஆமாண்ணா நீங்க சொல்றது என்னவோ சரி தான்.. அதுலயும் வெளியே இருந்து எதுக்கு பொண்ணு எடுத்துக்கிட்டு. நம்ம ஊஷிக்காவை அபிமன்யுவுக்கு கல்யாணம் பண்ணி வச்சா என்ன அண்ணா?.."​

என்றார் சிதம்பரத்திடம் கேள்வியாக..​

சிதம்பரம் உடனே பதில் சொல்லவில்லை..​

என்ன இருந்தாலும் மகள் வாழ்க்கை அல்லவா. எனவே தீவிரமாக தனக்குள் யோசனை செய்தார் அவர்.​

" என்ன அண்ணா அவ்ளோ யோசிக்கிறீங்க..​

உங்க ஒரு பொண்ணால தான் என் பையனோட வாழ்க்கை இப்படி ஆச்சு. அதை ஈடு கட்டனும்னா உங்களோட அடுத்த பொண்ணை கொடுக்கலாமே.. அவனுக்கும் இஷிக்காவை பிடிக்கும் தானே.. சின்ன வயசுல இருந்து அவ கூட தானே அதிகமா இருப்பான். நான் கூட இஷிகாவை தான் லவ் பண்றான்னு நினைச்சேன் .​

பார்த்தா தீப்தியை லவ் பண்ணி இருக்கான்.​

எல்லாமே விதி.. எங்களால என்ன பண்ண முடியும் ..."​

என வேதநாயகி பேச பேச மூத்த மகள் மேல் இருந்த கோபத்தில் "சரிம்மா எல்லாமே என் பெரிய பொண்ணோல வந்தது தான் . அதனால என் இரண்டாவது பொண்ணு இஷிகா அபிமன்யுவிற்கு தான்..இதுல எந்த மாற்றமும் இல்லை.." என வாக்கு கொடுத்தார் சிதம்பரம்.​

முன்பும் இப்படித் தான் ..தீப்தியிடம் எதுவும் கேட்காது அவளுக்கும் திருமணம் பேசினார்.​

இன்று இஷிகா விடயத்திலும் இதையே தான் செய்கிறார்.​

ஆனால் அவர் அறியாத விடயம் அவரது இரண்டாவது மகள் அதி புத்திசாலி என்பது தான்.​

அவர் சொன்னதுமே அவள் தலையாட்டி விடவா போகிறாள்?​

அவருடைய கூற்றை கேட்ட வேதநாயகி தான் எதையோ சாதித்து விட்ட திருப்தியில் அவரிடம் இருந்து விடை பெற்று சென்றார்..​

சிதம்பரமும் வேதநாயகியின் கணவரான கண்ணனும் தோழர்கள்.. வேதநாயகியை தனது சொந்த தங்கையாகவே நினைத்துக் கொண்டு தான் சிதம்பரம் பழகினார் .​

இடையில் புற்றுநோய் காரணமாக கண்ணன் இறந்து விட அந்த உறவு மேலும் பலப்பெற்றது ..தொழிலை வேதநாயகிக்கு கற்றுக் கொடுத்து உடன் இருந்தார் ஒரு அண்ணனாக.​

இதனாலே இரண்டு குடும்பங்களுக்கும் இடையில் அதிக நெருக்கம் உருவானது.​

தீப்தி அதிகம் பேச மாட்டாள் என்பதால் வேதநாயகியின் புதல்வர்களான அபிமன்யுவும் சுதீப்பும் இஷிகாவுடன் தான் நட்பு பாராட்டினர்..​

இதில் எப்போதும் அமைதியாக இருக்கும் தீப்தி அபிமன்யுவிற்கு காதலும் உண்டானது ..​

இன்றுவரை அவள் மீதான​

அவனது காதல் தூய்மையாக பாதுகாப்பாக தான் இருக்கிறது .​

இதனிடையே அவன் இஷிகாவை மனைவியாக ஏற்பானா?​

இல்லை இஷிகா தான் அவனை கனவனாக ஏற்பாளா?​

தொடரும்....​



 
Status
Not open for further replies.
Top