subageetha
Moderator
6
காரணங்கள் எதுவும் சொல்லும்படிக்கு இல்லாத நிலையில் ஒருவர் மீதான எதிர்மறை உணர்வுகள் அசாதாரணமானவை.அப்படி இருக்கும்பொழுது ஒரே ஆறுதலான விஷயம் அவனுக்கு அபர்ணா மீது எந்த கோவமோ, வன்மமோ இல்லை.செல்வாம்பிக்கை மீது மட்டும் தான் அவன் கவனம். (?).
சந்திரசூடன் வந்து சென்றதிலிருந்து அபர்ணா அவளாக இல்லை.அவன் சொல்லிச் சென்ற வார்த்தைகள் அவள் காதுகளில் இன்னும் பல ஆயிரம் முறை ஒலித்து விட்டது. எது சரி எது தவறு என்று தீர்மானிக்கும் பக்குவம் இல்லாததுனாலேயே இத்தனை குழப்பமும்.
செல்வாம்பிகை சொல்வது போல சினிமா என்ற மாய உலகத்தில் மூழ்கி முத்தெடுக்க தெரிந்தவர்கள் பலநூறு பேர்கள் உண்டு. ஆனால் தோற்று அடுத்து என்ன?என்று பாதை தெரியாமல் தடுமாறி- தடம் மாறி நின்றவர்கள் பல ஆயிரம் பேர்.
ஒரு முறை சினிமாவில் நடிகை என்ற முத்திரை குத்தப் பட்டுவிட்டால் அதன் பிறகான வாழ்க்கை நிச்சயம் நரகம் தான்.
சரியானபடிக்கு நடிப்புத்துறை 'பிக்கப்'ஆகவில்லை என்றால் ஆண் நடிகர்களுக்கு வரும் பிரச்சனைகள் ஒரு விதம் என்றால், " பெண் நடிகைகள் சந்திக்கும் விஷயங்களே" வேறாகி இருக்கும்.
பாதை புரியாமல் தப்பான வழிகளில் சிக்கிக் கொண்டு வாழ்க்கையை (யில் )தொலைத்(ந்)தவர்களை எப்படி மீட்டு எடுத்து வர முடியும்?
"இன்னிக்கு நாட்டிய துறையில் உனக்குன்னு ஒரு அங்கீகாரம் இருக்கு அப்பு. நீயே உன் கையால அத மாத்தி எழுதிக்காத..
ஒருவேளை உன்னோட டான்ஸ் தான் பொருத்தமா இருக்கும் நினைச்சா லாங் ஷாட்ல வைக்க சொல்லு. முடிஞ்ச வரைக்கும் முகம் தெரியாம இருந்தா நல்லது"என்று தனக்கு தெரிந்தவற்றை சொல்லிவிட்டு செல்வா தன் சொந்த வேலைகளை பார்க்க கிளம்பி விட்டாள் அவள் மட்டும் என்ன நூற்றுக்கிழவியா... எல்லா விஷயங்களையும் பற்றி தெரிந்து வைத்திருக்க?
அக்காவின் பேச்சை காது கொடுத்து கேட்ட தங்கையால், எந்த முடிவுக்கும் வர முடியவில்லை. போதாத குறைக்கு இன்னொரு புறம் சந்திரசூடன் வேறு மலேசியாவிற்கு வரச் சொல்லி வற்புறுத்திக் கொண்டிருந்தான்.
'இது படம் வெளியீட்டு விழா தான் அபர்ணா. உங்க அக்கா பயப்படுற மாதிரி ஒன்னும் இல்ல. இன்பாக்ட் உன்கூட நான் எப்பவுமே இருப்பேன். உன் பாதுகாப்பு பற்றி எல்லாம் நீ கவலைப்பட வேண்டாம்'என்று உறுதிமொழி வேறு கொடுத்திருக்கிறான்.
இன்னும் இதைப் பற்றி வேறு அக்காவிடம் பேசினால், அவள் என்ன சொல்லி விடக்கூடும் என்று மனதிற்குள் அச்சம் பரவி இருந்தது அப்புவிற்கு. இன்னும் படம் வெளியே வரவில்லை. வந்துவிட்டால் கல்லூரியில், இவளது அகாடமியில் என்று அங்கே எல்லாம் சூழ்நிலைகளை சமாளித்தாக வேண்டும். எப்படி முடியும்?
எதைப் பற்றியும் தீர்மானம் செய்ய முடியாதவளாக, தனது அம்மாவின் அறை நோக்கி போனாள் அபர்ணா.
செல்லம்மாவின் அறை எப்பவுமே நேர்த்தியாக இருக்கும். ரகுவிற்கு வீடு எப்பொழுதும் சுத்தமாக இருக்க வேண்டும். அதிலும் படுக்கையறை. அவன் ஒரு மாபெரும் கலை ரசிகன்.
அதற்குத் தகுந்தவாறு தான் இருந்தது செல்லமாவினறையும்.
எப்பொழுதாவதுதான் மிகவும் தேவை எனும் பொழுது மட்டும் அபர்ணாவும் செல்வாவும் அம்மாவின் அறைக்குள் செல்வார்கள்.
திடீரென தனது மகளை, தன் அறையில் எதிர்பார்க்கிறாத செல்லம்மாள், "ஏதாவது பிரச்சனையா அப்பு" என்று வினாவினாள்.செல்லம்மாவிற்கு நன்றாக தெரியும், ஏதாவது முக்கிய காரணம் இல்லாமல் தன் மகள் இங்கே வருவதில்லை என்று. முன்பெல்லாம் அபர்ணா, தன் இஷ்டப்பட்ட நேரத்திற்கு அம்மாவின் அறையில் வந்து உட்கார்ந்து இருப்பாள். சில சமயங்களில் அங்கேயே படுத்து உறங்கியும் கூட விடுவாள்.
ஆனால் ஒரு நாள் இரவு, செல்லம்மாவின் வீட்டிற்கு வந்த ரகு தன்மகள் அபர்ணா அங்கே படுத்திருப்பதை பார்த்து கொஞ்சம் கோபம் கொண்டு விட்டான்.
தூங்கிக் கொண்டிருந்த அபர்ணாவையும் தூக்கி, அறை வாசலில் இருக்கும் சோபாவில் படுக்க வைத்து விட்டான். 'தண்ணீர் எடுக்க வேண்டும்' என்று தங்கள் அறையில் இருந்து வெளியே வந்த செல்வா கண்டது ரகு அபர்ணாவை தூக்கிக் கொண்டு வந்து சோபாவில் கடத்துவதை தான்!அப்பொழுது செல்வாக்கு 15 வயது. அபர்ணா 12 வயது சிறுமி. அதற்குப் பிறகு பெண்கள் இருவரும் தவறியும் அம்மா அறைக்கு செல்லாமல் வெகு காலம் இருந்தார்கள். செல்வாம்பிகை தங்கையிடம் 'கண்டிப்பாக ஏதாவது சொல்லியிருப்பாள்' என்று செல்லம்மா உணர்ந்ததால் அது பற்றி பெரியவளிடம் பேசும் தைரியம் இல்லை. செல்லம்மாவின் மனது தவித்தது தான். ரகுவிடம் கேட்கவும் செய்தாள்."அப்பு நம்ம பிள்ளை தானேங்க. இங்கேயே ஓரமா படுத்து தூங்கி இருக்கலாம்ல. எதுக்கு இப்படி கொண்டு போய் வெளியில விட்டீங்க".
செல்லம்மாவுக்கு கொடுக்க வேண்டிய பதிலை ரகு கட்டிலின் இதழ் வன்மையில் கொடுத்தான். செல்லமாவின் உதடுகளில் ரத்தம் கசிந்தது. அவள் இதயத்திலும் தான்.
இரண்டு நாட்கள் அங்கே தங்கி இருந்த ரகு, செல்லம்மா தன்னை விட்டு நகர அனுமதிக்கவில்லை. உணவு அறையில் செல்வா எனும் சிறுமியின் பார்வை தன் பெற்றோர் மீது அருவருப்பாக முதன்முதலில் படிந்த நேரம் அது.
எதையும் அரைகுறையாக புரிந்து கொள்ளும் விடலை பருவத்தில், ரகு செல்லம்மாவிடம் நடந்து கொண்ட விதம் செல்வாவின் மனதில் ஆழ்ந்த காயத்தை உண்டு பண்ணியது.
அப்புவும் இவற்றையெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டுதான் இருந்தாள். சிறுமி என்பதாலோ என்னமோ அவளால் இதையெல்லாம் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.
புரிந்தும் புரியாத விஷயங்கள் அவளது ஆழ்மனதை ஆக்கிரமிப்பு செய்தது.அந்த விஷயம் அவளை பொறுத்தவரை ரணமாகும் காயம். செல்வா தனது உணர்வுகளை எல்லாம் வாய்விட்டு சொல்லாமல் மனதிற்கு உள்ளே வைத்துக் கொண்டாள். தன் அம்மா கொடுக்க வேண்டிய பாசத்தை தங்கைக்கு அவளே கொடுக்க தொடங்கி விட்டாள். அதற்குப் பிறகு இருவரும் அதிகமாக அம்மாவை நாடவில்லை. அப்பு பெரும்பாலும் தன் தேவைகளை அக்கா மூலமாகவே நிறைவேற்றிக் கொள்வாள்.
செல்லம்மாவின் மனதில் இது பலத்த அடிதான்! ஆனாலும் ரகுவை விட முடியாது.இதற்கு காதல் என்று மட்டும் பெயரிட முடியாது. உடலின் காமமும், மனதின் காதலும், அதோடு பாதுகாப்பு சார்ந்த விஷயங்களும் உள்ளடக்கம்.
இன்று இந்த பெண் தன் அறையில் வந்து நிற்கிறாள் என்றால் ஏதோ பெரிய பிரச்சனை தான் என்பது வரை செல்லம்மாவுக்கு புரிந்து விட்டது.
" கேட்டேனே அப்பு ஏதாவது பிரச்சனையா..." மீண்டும் தன் மகளிடம் செல்லம்மாள் அழுத்தி கேட்க, அதுவரை கனவில் இருந்தது போல் மௌனமாய் இருந்த அப்பு வாயை திறந்தாள்.
மகள் பேசுவதை முழுவதும் கேட்ட செல்லம்மாள்,"இப்போ பாப்புலாரிட்டி எல்லா தொழில்லையும் ரொம்ப தேவைப்படுது அப்பு. நம்ம திறமையை நாமே தான் சேல்ஸ் பண்ணிக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம்.மார்க்கெட்ல ரொம்ப காம்பெடிஷன் இருக்கு.வெறும் திறமையை மட்டும் வெச்சு ஓட்ட முடியாது. நம்மள நாமதான் தான் ப்ரொமோட் பண்ணிக்கணும். மிஸ்டர் சந்திரசூடன் சொல்றது சென்ட் பெர்ஸன்ட் கரெக்ட்."
"மத்தவங்க சொல்றதுக்காக இல்லாம உனக்கு விருப்பம் இருந்தா மட்டும் போயிட்டு வா அபர்ணா " என்று முடித்து விட்டாள் பெரியவள்.
அம்மா சொல்வதும் சந்திரசூடன் சொல்வதும் ஒரே மாதிரியாக இருக்க, செல்வாம்பிகை சொல்வது மட்டும் தனித்து தெரிந்தது.அக்காவிற்கு மனதில் அனாவசியமான பயம் என்று முடிவு கட்டிய அபர்ணா, சந்திராவுக்கு அலைபேசியில் அழைத்தாள்.
"சார் நான் மலேசியா வரேன். அதுக்கான பார்மாலிட்டிஸ் ஸ்டார்ட் பண்ணிடலாம்" என்றவள் தனது பாஸ்போர்ட் விபரங்களை சந்திரசூடனின் அலுவலகத்திற்கு மெயில் செய்தாள்.
இது பற்றி மீண்டும் ஒருமுறை அக்காவிடம் பேச வேண்டும் என்று ஏனோ அவளுக்கு தோன்றவில்லை. வீட்டிற்கு வந்த செல்வாவிடம் தன் மலேசியா செல்ல தேவையான விஷயங்களை ஆரம்பித்து விட்டதாக மட்டும் சொன்னாள் அபர்ணா.
தன் பேச்சு எடுபடவில்லை என்று புரிந்து கொண்ட செல்வாம்பிக்கை,"எஸ்..நீ வளந்துட்ட அபர்ணா. இனிமே என்னோட அட்வைஸ் உனக்கு தேவைபடாது" என்று மட்டும் சொன்னாள்.
அக்கா தன்னிடம் சரியாக பேசவில்லை என்றதும் தங்கையின் முகம் சுருங்கியது. ஆனாலும் ஏதோ ஒன்று அக்காவிடம் இது பற்றி மீண்டும் பேச விடாமல் அவளை தடுத்தது.
அது வேறொன்றும் இல்லை, அன்று சந்திர சூடன் சுமத்திய பழி. செல்வாவிற்கு அபர்ணா மீதான பொறாமை என்று.
அபர்ணாவிற்கும் தெரியாமல் மனதின் அடி ஆழத்தில் அந்த வார்த்தைகள் வேலை செய்ய ஆரம்பித்து விட்டது.
இத்தனை நாள் தான் ஒதுங்கி இருந்த நிழல், இன்று தனக்கு குளுமையை தராமல் வெப்பத்தை கூட்டுவதாக ஒரு மனப்பிரமை அபர்ணாவின் மனதுக்குள்.
'அக்கா மீண்டும் இது பற்றி பேசிவிடக்கூடாதே' என்று கூட யோசித்தாள். தங்கையின் எண்ணங்கள் போகும் திசை புரிந்ததாலோ என்னவோ மீண்டும் செல்வா இந்த விஷயத்தில் மீண்டும் நுழையவில்லை. அவள் மனம் சுணங்கியது உண்மை! ஆனால் அவளுக்கு சந்திரா மீதும் தன் தங்கை மீதும் கோவம் இல்லை. ஆதங்கம் மட்டும் உண்டு.
சிங்கப்பூர் வேலையில் சீக்கிரம் சேர தேவையான ஏற்பாடுகளை துரிதம் செய்தாள். வீட்டில் இது பற்றி செல்வா பேசவும் இல்லை. அகடமி செல்வதை குறைத்து ஆன்லைன் வகுப்புகளாக மாற்றிக்கொண்டாள். வாய் பாட்டு என்பதால் அது கடினமாக இல்லை.
அவளுக்கும் கூட சினிமாவில் பாட வாய்ப்புகள் வந்தது தான். அவள் அதை ஏற்கவில்லை.
மெள்ள அம்மா மற்றும் தங்கையை சந்திப்பதை குறைத்துக்கொண்டாள். ஏனோ அவர்களை பார்ப்பதில் ஒருவித சங்கடம்.
செல்வாவின் இறுதித் தேர்வுகள் கல்லூரியில் ஆரம்பிக்கும் நேரம், அநேகமாக பதினைந்தே நாட்கள் மீதம் எனும் நிலையில் செல்லம்மா வெளியூர் கச்சேரிகளுக்கு அதிகமாக ஒப்புக்கொள்ள ஆரம்பித்தாள்.
அதேபோல் இன்னும் மூன்று நாட்களில் அபர்ணா மலேசியா செல்ல வேண்டும். அதற்கான பேக்கிங் வேலைகளில் மும்முறமாக, அகடமியில் பாட்டும் நடனமும் எடுக்க வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப் பட்டாள் செல்வா.
ஆன்லைன் வகுப்புகள் எடுப்பது எனக்கு சரி வராது என்று செல்லம்மா இவளிடம் பொறுப்பை கொடுக்க, அபர்ணாவோ 'நாம கஷ்டப்பட்டு நடத்துற அகடமி. லோங் லீவ் விட்டா ஸ்டுடென்ட்ஸ் வேற இடம் பார்த்துப்பாங்க. ப்ளீஸ் அக்கா' என்று கெஞ்சி நடன வகுப்புகள் எடுக்க இவளை ஒப்புக்கொள்ள வைத்திருந்தாள்.
கல்லூரியில் ஒரு வாரம் விடுப்பு என்பதால் வீட்டில் செல்வா தனியாகத்தான் இருந்தாக வேண்டும்.
'ஸிங்கப்பூர் சென்றால் தனியாக தானே இருக்கணும் ' என்று மனதை சமாதானம் சொல்லி அடக்கியும் வைத்தாள்.
மாலை நேரங்கள் கணக்கு பார்க்காமல் அவளை மூழ்கடித்துக் கொள்ளவும் சந்தோஷமாகவே வேலைகளை செய்தாள்.
இதோ, அபர்ணா மலேசியா சென்று இரண்டு நாட்கள் ஆகிறது.இன்னும் அழைத்து பேசவில்லை. நேரம் கிடைக்கும் பொழுது பேசுவதாக வாட்ஸாப்ப் தகவல் மட்டும் அவளிடம் இருந்து. செல்வாம்பிகை சிரித்து கொண்டாள். செல்லம் தினமும் இரண்டு முறை அழைத்து விசாரிப்பாள்.
அபர்ணா வர இன்னும் ஒரு வாரம் ஆகும். நடக்கும் நிகழ்ச்சிகள் பற்றி அவள் எதுவும் சொல்லவில்லை.
செல்லம் நடுவில் வந்து இரண்டு நாட்கள் வீட்டில் இருப்பாள். பிறகு மீண்டும் அவள் பயணங்கள் ஆரம்பித்து விடும். ரகு செல்லம்மாவை வெளிநாட்டு வாய்ப்புகளுக்கு தயார் செய்துகொள்ள சொல்லியிருக்கிறான்.
அவன் ரொம்ப வருஷங்களாக சொல்வது தான். ஆனால் இப்பொழுது குழந்தைகள் வளர்ந்துவிட்ட நிலையில் தனது கேரியரில் கவனம் செலுத்துவதில் தவறில்லை என்று தோன்றியதால் செல்லம்மாவின் பயணங்கள் தொடர்கிறது.
செல்வா இதை மனபூர்வமாக ஒத்துக்கொண்டும் விட்டாள்.தனது எதிர்காலம் என்று தான் யோசிக்கும் பொழுது அம்மா என்பவள் அப்படி யோசித்தால் தவறு இல்லை என்பது அவள் கருத்து.
அவளால் ஒப்புக் கொள்ள முடியாத ஒன்று, திருமண உறவு இல்லாத ரகுவின் பந்தம்.
செல்லம்மா -செல்வா - அபர்ணா என்று மூவரை கொண்டு இருந்த அந்த குடும்பம் இன்று ஒருவரோடு ஒருவர் பேசிக்கொள்ள கூட நேரம் பற்றாமல் திக்கிற்கு ஒருவராய் ஓடிக்கொண்டிருந்தார்கள். தங்கை தன்னை அலைபேசியில் கூட அழைக்காமல் தவிர்ப்பது, செல்வாவின் மனதில் காயம் தான்!
ஆரம்பத்தில் ஜெட்லாக் ஆக இருக்கும், வேலை அதிகமாக இருக்கலாம் என்று எல்லாம் தனக்கு தானே சமாதானம் செய்து கொண்ட செல்வாவிற்கும் புரிந்து விட்டது, என் தங்கைக்கு என்னிடம் பேச நேரமில்லாமல் இல்லை, மனம்!அதுதான் அக்காவிடம் பேசுவதற்கு தடை விதித்து சண்டித்தனம் செய்து கொண்டிருக்கிறது.
இதையெல்லாம் பெரிதுபடுத்தி மனம் காயப்பட வேண்டாம் என்று, தனக்குத் தானே சொல்லிக் கொண்டவள் வேலையில் முழு கவனத்தையும் செலுத்த ஆரம்பித்து விட்டாள்.
எதிர்பார்ப்புகள் இல்லாத இடத்தில் ஏமாற்றங்களுக்கு இடம் இல்லையே! சனிக்கிழமை அன்று காலையிலேயே செல்லம்மாள் தனது மகளை அழைத்து விட்டாள். " செல்வா மன்டே ஈவினிங் 5ஒ கிளாக் நம்ம அபர்ணாவுடைய மலேசியாவில் நடக்கும் டான்ஸ் வருது. உன்னையும் பார்க்க சொல்லி இருக்கா உன் தங்கச்சி." என்று மற்ற விவரங்களும் பகிர்ந்தவள்
"உனக்கு அப்பு போன் பண்றது இல்லயா செல்வா?" என்ற கேள்வியுடன் தொக்கி நின்றாள்.
மகளிடமிருந்து சற்று நேரம் மௌனத்திற்கு பின் விடை வந்தது.
"ம்ஹும்... இல்ல. ஏன்னு கேட்காதீங்க.எனக்கும் கூட தெரியாது" என்று அம்மாவிடம் தனது எரிச்சலைக் கொட்டினாள்.
செல்வாவின் மனநிலை அவள் அம்மாவிற்கு புரிந்தது. "சரி, உன்கிட்டயும் விவரம் சொல்ல சொல்லி அவ சொல்லி இருந்தா. சொல்லிட்டன்.விருப்பம் இருந்தா பாரு இல்ல விடு.
இப்போ எனக்கு கொஞ்சம் வேலை இருக்கு. இன்னைக்கு சாயங்காலம் நான் வந்துருவேன். மனசு சலனப்படாத!" என்று மகளுக்குத் தேறுதல் சொன்னாலும் கூட அப்புவின் இந்த நடவடிக்கைகள் செல்லம்மா மனதிற்குள் சிறு பயத்தை உண்டு பண்ணியது.
செல்வாம்பிகை வெளியில் எதையும் வெளிப்படையாக காட்டிக் கொள்ள மாட்டாளே தவிர, மனதிற்குள் நொந்து தான் போவாள் என்பது செல்லம் அவருக்கு நன்றாக தெரியும்.
இன்று வரை செல்வாம்பிகை எதற்காகவும் ஆர்ப்பாட்டங்கள் செய்ததில்லையே தவிர, அவள் நடந்து கொள்ளும் முறையே அவளது மனதை பறைசாற்றி விடும்.
செல்லம் மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டாள்."தன் மூத்த மகளுக்கு இப்பொழுது நான் கண்டிப்பாக தேவை என்று."அதனாலேயே அடுத்த நாள் காலையில் செய்வதாக இருந்த பயணத்தை அன்று மாலையே மேற்கொள்வதாக முடிவும் எடுத்துவிட்டாள்.
இப்போது அவள் இருப்பது புதுவை. அதிகம் போனால் மூன்று மணி நேரம் பிராயணம்.
வீட்டில் யாருமற்ற தனிமையும் தங்கையின் இந்த ஒதுக்கமும் செல்வாவிற்கு வருத்தமாக இருந்தது.
"நான் என்ன சொல்லிவிட்டேன், அல்லது என்ன செய்து விட்டேன்.. எதற்காக அப்பு என்னிடம் இவ்வாறு நடந்து கொள்கிறாள்"என்ற குழப்பம் வேறு.
அபர்ணா மனதில் என்ன இருக்கிறது என்பதும் இறைவனுக்குத் தான் வெளிச்சம்.
மலேசியாவில், சந்திரசூடன் அவளை தன் கண் பார்வையிலேயே வைத்திருந்தான்.
அந்த படத்தின் கதாநாயகி ஆராவின் தம்பியும் கூட அபர்ணாவிடமிருந்து தன் பார்வையை அகற்றவில்லை.
அபர்ணாவின் முன் சந்திரா மறந்தும் ஆராவிடமும் வேறு எந்த பெண்ணுடனும் பேச முனைப்பு காட்டவில்லை.
கடந்த மூன்று இரவுகளாக ஆராவின் தூக்கம் சந்திராவுக்கான காத்திருப்பில் கழிகிறது. அவளது இரவு மட்டும் இல்லை. அவளது தம்பியின் தூக்கம் அபர்ணாவின் நினைவுகளால் கலைகிறது!
அவனுக்கு அதிகமெல்லாம் வேண்டாம்.ஒரே ஒரு இரவு அபர்ணாவுடன் கழித்தாலே போதும்.
தன்னுடன் நம்பிக்கை வைத்து வந்திருக்கும் பெண். அதுவும் அவள் அக்காவின் விருப்பத்தை மீறி. அவள் பாதுகாப்பு என் பொறுப்பு என்ற நிலையில் இருந்தான் சந்திரா. அதனாலேயே தன் அறைக்கு அடுத்த அறையை அபர்ணாவுக்கு என்று புக் செய்தமிருந்தான்.
அவனது மனநிலை யாராலும் கணக்கிட முடியாது. தில்லை நாதனுக்கு இரண்டாவது தளத்தில் அறை. சந்திராவினுடையது ஏழாம் தளம். அபர்ணாவும் அங்கேயே சந்திரா அறைக்கு பக்கத்து அறை. பிடிவாதமாக தன் தம்பிக்கும் தனக்கும் ஏழாம் தளத்தில் அறை வேண்டும் என்றாள் ஆரா.
பகல் நேரமெல்லாம் விழா தொடர்பான விஷயங்கள். படத்தின் க்ரு ரசிகர்களை சந்திக்கவும் ஏற்பாடு செய்திருந்ததால் வேலை மிகவும் அதிகம் தான். அபர்ணாவுக்கு இவை எல்லாமே புதிதாக இருந்தது. சில சமயங்களில் தான் இங்கு அதிகப்படியே! என்றும் தோன்றியது.
இவ்வளவு தூரம் வந்த பிறகு இதையெல்லாம் எங்கு யோசிக்க?
நடுவில் அக்காவின் ஞாபகங்கள் வேறு. அபர்ணாவை பொருத்தவரை அக்காவிடம் பேச பெரும் தயக்கம்.
செல்வாவிடம் பேச ஆரம்பித்தால் இங்கு நடப்பதை எல்லாவற்றையும் சொல்லி விடுவோமோ என்ற பயம் வேறு. "இங்கு எனக்கு பெரியதாக ஒன்றும் வேலை இல்லை. சும்மாதான் வந்திருக்கிறேன்,"என்றால் நிச்சயம் செல்வாவிடம் இருந்து திட்டு தானே விழும்.
இந்த அழகில் இவளுடைய வகுப்புகளை வேறு செல்வாம்பிகை எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.
"இன்னும் கொஞ்ச நாட்களில் அக்கா கிளம்பி விடுவாள் எனும் பொழுது நான் அவளை விட்டு விட்டு இங்கே வந்திருப்பது எவ்வளவு தூரம் சரியாகும்" என்ற குற்ற உணர்ச்சி அவளைப் படுத்தியது. உணர்ச்சி கலவையாய் மாறிப்போனாள் அபர்ணா.
இதை வாய்விட்டு சந்திர சூடனிடமும் சொல்லிவிட்டாள்.
" என்னோட பர்ஃபார்மன்ஸ் ஒரே ஒரு டான்ஸ். அது இல்லாம கூட புரோக்ராம் நல்லாவே போகும். இப்ப அன்னேசெசரியா நான் எதுக்காக இங்க வந்து உட்கார்ந்து இருக்கேன்னு இப்போ யோசிக்கிறேன்.
அக்கா சிங்கப்பூர் வந்துட்டா அதுக்கப்புறம் என்னால அவளோட டைம் ஸ்பென்ட் பண்ணவே முடியாது.
அக்கா அப்போவே சொன்னா..இதெல்லாம் வேண்டாம்னு.நாதான் கேட்காமல் போயிட்டேன்" என்ற அப்புவின் புலம்பல்கள் அவளுக்கு அவள் அக்கா மீதான பிடித்தத்தையும், அபர்ணாவின் குழந்தைத்தனமான மனோநிலையையும் சந்திரசூடனுக்கு புரிய வைத்துவிட்டது. அதனாலேயே அவளை இன்னும் அதிகமாக பாதுகாத்தான்..
"ஒண்ணும் இல்ல அபர்ணா.. இன்னும் டூ டேஸ்.. நாம கிளம்பிடலாம் அப்புறம் நீ போய் உங்க அக்கா கிட்ட உட்கார்ந்து கதை பேசு.
ம்ம்ம்... உங்க அக்கா கிட்ட இதுவரைக்கும் ஒரு தடவை கூட பேசலையா நீ?"
அவன் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லாமல் அமைதி காத்தவள், சிறிது இடைவெளி விட்டு, "ம்ஹும்.. பேசல. பேசினா நா சும்மா தான் இருக்கேன்னு சொல்லிடுவேன். அப்புறம் அக்கா ரொம்ப திட்டுவா" என்று சொன்ன அந்த சிறு பெண்ணின் பாவனையில் வெகுவாக ஈர்க்கப் பட்டான் அவன்.
இந்த உரையாடல்கள் நடந்து கொண்டிருந்தது, அவர்கள் தங்கி கொண்டிருந்த ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலின் உணவு விடுதியில்.
அவர்களுக்கு எதிர்ப்புறமாக அமர்ந்திருந்த, ஆரா மற்றும் அவளின் தம்பி இருவரின் கண்களிலும் அபர்ணா சந்திராவுடன் நெருக்கமாகிவிட்டது போல் தோன்ற , நான்கு கண்களின் வழியாக விஷம் தான் வந்தது.
"இன்னிக்கு எப்படியும் இவள தூக்கிடுவேன் ஆரா " என்ற சபதம் போட்டான் அவன் தம்பி.
அடுத்த நாள் மாலை விழா. முதல் நாள் இரவு ஹோட்டலில் பார்ட்டி காலில் சிறிய அளவில் பார்ட்டிக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தார் தில்லை நாதன்.
இது அவரது வழக்கம் தான். பார்ட்டிக்கு அவரது மனைவியும், மகள், மருமகனும் கூட வந்திருந்தார்கள்.
எப்போதும் அவர் தன் குடும்பத்தை முன்னிறுத்தி செயல்களை செய்வதாலேயே அவருக்கு சினிமா துறையில் மரியாதை அதிகம்.
அபர்ணா எதிலும் அதிகம் கலக்காமல் தனியே உட்கார்ந்து இருந்தாள்.
அவளை பார்த்த உடனேயே தெரிந்தது இந்த இடம் அவளுக்கு ஒட்டவில்லை என்று.
சந்திரா விழாவிற்கு வந்திருந்த, வயதை ஒத்த ஆண்களுடன் பேசச் சென்றுவிட்டான். அபர்ணாவை தாண்டியும் அவன் உலகம் உண்டே.
அப்புறம் நான் யாருடனும் பேசாமல் உட்கார்ந்து இருப்பதை பார்த்த சந்திராவின் அம்மாவும் அக்காவும் அவளுடன் வந்து உட்கார்ந்து கொண்டார்கள். இருவருக்கும் அபர்ணாவுடன் பேசுவது பிடித்து இருந்தது.
அவள் பேச்சு முழுவதும் நடனமும் அவள் அக்கா செல்வாவும் மட்டும் தான்.
அபர்ணாவின் வாய் மொழியில் செல்வாவை உணர்ந்தவர்கள் இருவருக்கும் மனதில் அவர்களை அறியாமல் மரியாதையும், அவளிடம் ஆர்வமும் தோன்றியது.
"உங்க அக்கா பாடிய பாட்டு ஏதாவது உங்க கிட்ட இப்போ இருக்கா அபர்ணா... ஏதாவது ஈவென்ட் வந்தா பாட புக் பண்ணலாமே… என்று சந்திராவின் அக்கா கேட்க அலைபேசியில் இருந்து அக்காவின் பாடலை அனுப்பியவள் பின் மெல்லத் தயங்கி," இந்த சாங் ஜஸ்ட் நீங்க கேக்குறதுக்காக தான் அனுப்பினேன் மாம்.. அக்காவுக்கு சிங்கப்பூர்ல வேலை கிடைச்சிடுச்சு. சோ சீக்கிரம் கிளம்பிடுவாங்க" என்ற தகவலையும் சொன்னாள்.
சொல்லும்பொழுது அவள் முகம் வாடியது.
சந்திராவின் அம்மா,"இட்ஸ் ஓகே ம்மா.. நாங்க பாட்டு கேட்டு என்ஜோய் பண்றோம். ஆமா… நீங்க மட்டும் தான் பரத நாட்டியம் ஆடுவீங்களா?உங்க வீட்டுல வேற யாரும் ஆடுவாங்களா?" என்று கேட்டு பேச்சை மாற்ற பார்க்க, மீண்டும் அவளது வார்த்தைகள் அக்காவிலேயே வந்து நின்றது. தன் அக்காவும் தானும் ஆடிய, வீடியோவை மொபைலில் போட்டு காண்பித்தாள்.
சந்திராவின் அம்மாவிற்கும் அக்காவிற்கும் நன்றாக புரிந்தது, அபர்ணா ஓயாமல் புகழ் பாடும் அவ்வளவுதான் அக்கா பலே திறமைசாலி என்று. சந்திராவின் வீட்டினர் எல்லோரும் அபர்ணாவிடம் சகஜமாக பழகுவதை பார்த்த ஆராவின் மனதில், 'தான் இந்த படத்தின் கதா நாயகி. என்னிடம் ஒரு வார்த்தை பேசுவதற்கு கூட இவர்களுக்கு நேரமில்லையா' என்ற காந்தல்.
படத்தின் கதாநாயகன் வேறு ஒரு சூட்டிங் காரணமாக வெளிநாடு சென்று இருப்பதால் அவனால் வர முடியவில்லை. அதையும் சேர்த்து நிரப்ப வேண்டிய இடத்தில் இருந்தாள் ஆரா.
அதனாலயே அவளது கர்வம் இன்னும் கூடி போகின்றது.
ஆரா தன் தம்பியிடம் புலம்ப, அவனோ ' வெயிட் பண்ணு ஆரா.. இன்னிக்கு... என்று சட்டென்று நிறுத்தினான்.
அவர்களை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தார் தில்லை நாதன் தன் மனைவியுடன்.
அனாயாசமாக ஒரு இன்ஸ்டன்ட் சிரிப்பை பதிவு செய்தாள் ஆரா.
இருக்கையில் இருந்து அவள் சட்டென எழுகையில் அவளது புடவை சாரில் இழுப்பட்டு கீழே விழ, அதை வெகு சாதாரணமாக எடுத்து மேலே போட்டுக்கொண்ட ஆராவை பார்க்கையில் திருமதி. தில்லை நாதனின் பார்வையில் அருவருப்பு.
தில்லை நாதன் பார்வையை வேறு புறம் திருப்பிக்கொண்டார்.
தூரத்தில் இருந்து அபர்ணா எல்லாவற்றையும் பார்த்து கொண்டிருக்க, அதை ஆராவும் பார்த்துவிட்டாள். இப்போது முயற்சி செய்தும் சிரிப்பு வராமல் அவள் வன்மம் கூடியது.
இந்த மாற்றத்தையும் ஆராவின் வன்மத்தை சாயலையும் கண்டுகொண்ட மூத்தவளின் பார்வை வட்டத்தில் அபர்ணாவும் தப்பவில்லை. ஆராவின் அருகிருந்த கண்ணாடி அபர்ணாவையும் காண்பிக்க, ஏதோ ஒன்று சரியாக இல்லை. அபர்ணா… என்று புரியாது எண்ணங்கள் அவருக்குள் ஓடத் தொடங்க அதை பற்றிய சிந்தனை ஆக்கிரமிப்புடன் அவ்விடம் விட்டு நகர்ந்த மனைவியின் பின்னாலேயே சென்றார் தில்லை.
இருவரும் ஆராவிடம் பெரியதாக ஒன்றும் பேசவில்லை.
மகனுக்கு அழைக்க முயற்சி செய்து தோற்றாள் தில்லை நாதனின் மனைவி. அவன் பார்ட்டி ஹாலில் சப்தம் என்று வெளியில் நின்று வேறு ஒருவருடன் அலைபேசி இணைப்பில் இருந்தான்.
இன்னும் என்னவோ…
காரணங்கள் எதுவும் சொல்லும்படிக்கு இல்லாத நிலையில் ஒருவர் மீதான எதிர்மறை உணர்வுகள் அசாதாரணமானவை.அப்படி இருக்கும்பொழுது ஒரே ஆறுதலான விஷயம் அவனுக்கு அபர்ணா மீது எந்த கோவமோ, வன்மமோ இல்லை.செல்வாம்பிக்கை மீது மட்டும் தான் அவன் கவனம். (?).
சந்திரசூடன் வந்து சென்றதிலிருந்து அபர்ணா அவளாக இல்லை.அவன் சொல்லிச் சென்ற வார்த்தைகள் அவள் காதுகளில் இன்னும் பல ஆயிரம் முறை ஒலித்து விட்டது. எது சரி எது தவறு என்று தீர்மானிக்கும் பக்குவம் இல்லாததுனாலேயே இத்தனை குழப்பமும்.
செல்வாம்பிகை சொல்வது போல சினிமா என்ற மாய உலகத்தில் மூழ்கி முத்தெடுக்க தெரிந்தவர்கள் பலநூறு பேர்கள் உண்டு. ஆனால் தோற்று அடுத்து என்ன?என்று பாதை தெரியாமல் தடுமாறி- தடம் மாறி நின்றவர்கள் பல ஆயிரம் பேர்.
ஒரு முறை சினிமாவில் நடிகை என்ற முத்திரை குத்தப் பட்டுவிட்டால் அதன் பிறகான வாழ்க்கை நிச்சயம் நரகம் தான்.
சரியானபடிக்கு நடிப்புத்துறை 'பிக்கப்'ஆகவில்லை என்றால் ஆண் நடிகர்களுக்கு வரும் பிரச்சனைகள் ஒரு விதம் என்றால், " பெண் நடிகைகள் சந்திக்கும் விஷயங்களே" வேறாகி இருக்கும்.
பாதை புரியாமல் தப்பான வழிகளில் சிக்கிக் கொண்டு வாழ்க்கையை (யில் )தொலைத்(ந்)தவர்களை எப்படி மீட்டு எடுத்து வர முடியும்?
"இன்னிக்கு நாட்டிய துறையில் உனக்குன்னு ஒரு அங்கீகாரம் இருக்கு அப்பு. நீயே உன் கையால அத மாத்தி எழுதிக்காத..
ஒருவேளை உன்னோட டான்ஸ் தான் பொருத்தமா இருக்கும் நினைச்சா லாங் ஷாட்ல வைக்க சொல்லு. முடிஞ்ச வரைக்கும் முகம் தெரியாம இருந்தா நல்லது"என்று தனக்கு தெரிந்தவற்றை சொல்லிவிட்டு செல்வா தன் சொந்த வேலைகளை பார்க்க கிளம்பி விட்டாள் அவள் மட்டும் என்ன நூற்றுக்கிழவியா... எல்லா விஷயங்களையும் பற்றி தெரிந்து வைத்திருக்க?
அக்காவின் பேச்சை காது கொடுத்து கேட்ட தங்கையால், எந்த முடிவுக்கும் வர முடியவில்லை. போதாத குறைக்கு இன்னொரு புறம் சந்திரசூடன் வேறு மலேசியாவிற்கு வரச் சொல்லி வற்புறுத்திக் கொண்டிருந்தான்.
'இது படம் வெளியீட்டு விழா தான் அபர்ணா. உங்க அக்கா பயப்படுற மாதிரி ஒன்னும் இல்ல. இன்பாக்ட் உன்கூட நான் எப்பவுமே இருப்பேன். உன் பாதுகாப்பு பற்றி எல்லாம் நீ கவலைப்பட வேண்டாம்'என்று உறுதிமொழி வேறு கொடுத்திருக்கிறான்.
இன்னும் இதைப் பற்றி வேறு அக்காவிடம் பேசினால், அவள் என்ன சொல்லி விடக்கூடும் என்று மனதிற்குள் அச்சம் பரவி இருந்தது அப்புவிற்கு. இன்னும் படம் வெளியே வரவில்லை. வந்துவிட்டால் கல்லூரியில், இவளது அகாடமியில் என்று அங்கே எல்லாம் சூழ்நிலைகளை சமாளித்தாக வேண்டும். எப்படி முடியும்?
எதைப் பற்றியும் தீர்மானம் செய்ய முடியாதவளாக, தனது அம்மாவின் அறை நோக்கி போனாள் அபர்ணா.
செல்லம்மாவின் அறை எப்பவுமே நேர்த்தியாக இருக்கும். ரகுவிற்கு வீடு எப்பொழுதும் சுத்தமாக இருக்க வேண்டும். அதிலும் படுக்கையறை. அவன் ஒரு மாபெரும் கலை ரசிகன்.
அதற்குத் தகுந்தவாறு தான் இருந்தது செல்லமாவினறையும்.
எப்பொழுதாவதுதான் மிகவும் தேவை எனும் பொழுது மட்டும் அபர்ணாவும் செல்வாவும் அம்மாவின் அறைக்குள் செல்வார்கள்.
திடீரென தனது மகளை, தன் அறையில் எதிர்பார்க்கிறாத செல்லம்மாள், "ஏதாவது பிரச்சனையா அப்பு" என்று வினாவினாள்.செல்லம்மாவிற்கு நன்றாக தெரியும், ஏதாவது முக்கிய காரணம் இல்லாமல் தன் மகள் இங்கே வருவதில்லை என்று. முன்பெல்லாம் அபர்ணா, தன் இஷ்டப்பட்ட நேரத்திற்கு அம்மாவின் அறையில் வந்து உட்கார்ந்து இருப்பாள். சில சமயங்களில் அங்கேயே படுத்து உறங்கியும் கூட விடுவாள்.
ஆனால் ஒரு நாள் இரவு, செல்லம்மாவின் வீட்டிற்கு வந்த ரகு தன்மகள் அபர்ணா அங்கே படுத்திருப்பதை பார்த்து கொஞ்சம் கோபம் கொண்டு விட்டான்.
தூங்கிக் கொண்டிருந்த அபர்ணாவையும் தூக்கி, அறை வாசலில் இருக்கும் சோபாவில் படுக்க வைத்து விட்டான். 'தண்ணீர் எடுக்க வேண்டும்' என்று தங்கள் அறையில் இருந்து வெளியே வந்த செல்வா கண்டது ரகு அபர்ணாவை தூக்கிக் கொண்டு வந்து சோபாவில் கடத்துவதை தான்!அப்பொழுது செல்வாக்கு 15 வயது. அபர்ணா 12 வயது சிறுமி. அதற்குப் பிறகு பெண்கள் இருவரும் தவறியும் அம்மா அறைக்கு செல்லாமல் வெகு காலம் இருந்தார்கள். செல்வாம்பிகை தங்கையிடம் 'கண்டிப்பாக ஏதாவது சொல்லியிருப்பாள்' என்று செல்லம்மா உணர்ந்ததால் அது பற்றி பெரியவளிடம் பேசும் தைரியம் இல்லை. செல்லம்மாவின் மனது தவித்தது தான். ரகுவிடம் கேட்கவும் செய்தாள்."அப்பு நம்ம பிள்ளை தானேங்க. இங்கேயே ஓரமா படுத்து தூங்கி இருக்கலாம்ல. எதுக்கு இப்படி கொண்டு போய் வெளியில விட்டீங்க".
செல்லம்மாவுக்கு கொடுக்க வேண்டிய பதிலை ரகு கட்டிலின் இதழ் வன்மையில் கொடுத்தான். செல்லமாவின் உதடுகளில் ரத்தம் கசிந்தது. அவள் இதயத்திலும் தான்.
இரண்டு நாட்கள் அங்கே தங்கி இருந்த ரகு, செல்லம்மா தன்னை விட்டு நகர அனுமதிக்கவில்லை. உணவு அறையில் செல்வா எனும் சிறுமியின் பார்வை தன் பெற்றோர் மீது அருவருப்பாக முதன்முதலில் படிந்த நேரம் அது.
எதையும் அரைகுறையாக புரிந்து கொள்ளும் விடலை பருவத்தில், ரகு செல்லம்மாவிடம் நடந்து கொண்ட விதம் செல்வாவின் மனதில் ஆழ்ந்த காயத்தை உண்டு பண்ணியது.
அப்புவும் இவற்றையெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டுதான் இருந்தாள். சிறுமி என்பதாலோ என்னமோ அவளால் இதையெல்லாம் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.
புரிந்தும் புரியாத விஷயங்கள் அவளது ஆழ்மனதை ஆக்கிரமிப்பு செய்தது.அந்த விஷயம் அவளை பொறுத்தவரை ரணமாகும் காயம். செல்வா தனது உணர்வுகளை எல்லாம் வாய்விட்டு சொல்லாமல் மனதிற்கு உள்ளே வைத்துக் கொண்டாள். தன் அம்மா கொடுக்க வேண்டிய பாசத்தை தங்கைக்கு அவளே கொடுக்க தொடங்கி விட்டாள். அதற்குப் பிறகு இருவரும் அதிகமாக அம்மாவை நாடவில்லை. அப்பு பெரும்பாலும் தன் தேவைகளை அக்கா மூலமாகவே நிறைவேற்றிக் கொள்வாள்.
செல்லம்மாவின் மனதில் இது பலத்த அடிதான்! ஆனாலும் ரகுவை விட முடியாது.இதற்கு காதல் என்று மட்டும் பெயரிட முடியாது. உடலின் காமமும், மனதின் காதலும், அதோடு பாதுகாப்பு சார்ந்த விஷயங்களும் உள்ளடக்கம்.
இன்று இந்த பெண் தன் அறையில் வந்து நிற்கிறாள் என்றால் ஏதோ பெரிய பிரச்சனை தான் என்பது வரை செல்லம்மாவுக்கு புரிந்து விட்டது.
" கேட்டேனே அப்பு ஏதாவது பிரச்சனையா..." மீண்டும் தன் மகளிடம் செல்லம்மாள் அழுத்தி கேட்க, அதுவரை கனவில் இருந்தது போல் மௌனமாய் இருந்த அப்பு வாயை திறந்தாள்.
மகள் பேசுவதை முழுவதும் கேட்ட செல்லம்மாள்,"இப்போ பாப்புலாரிட்டி எல்லா தொழில்லையும் ரொம்ப தேவைப்படுது அப்பு. நம்ம திறமையை நாமே தான் சேல்ஸ் பண்ணிக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம்.மார்க்கெட்ல ரொம்ப காம்பெடிஷன் இருக்கு.வெறும் திறமையை மட்டும் வெச்சு ஓட்ட முடியாது. நம்மள நாமதான் தான் ப்ரொமோட் பண்ணிக்கணும். மிஸ்டர் சந்திரசூடன் சொல்றது சென்ட் பெர்ஸன்ட் கரெக்ட்."
"மத்தவங்க சொல்றதுக்காக இல்லாம உனக்கு விருப்பம் இருந்தா மட்டும் போயிட்டு வா அபர்ணா " என்று முடித்து விட்டாள் பெரியவள்.
அம்மா சொல்வதும் சந்திரசூடன் சொல்வதும் ஒரே மாதிரியாக இருக்க, செல்வாம்பிகை சொல்வது மட்டும் தனித்து தெரிந்தது.அக்காவிற்கு மனதில் அனாவசியமான பயம் என்று முடிவு கட்டிய அபர்ணா, சந்திராவுக்கு அலைபேசியில் அழைத்தாள்.
"சார் நான் மலேசியா வரேன். அதுக்கான பார்மாலிட்டிஸ் ஸ்டார்ட் பண்ணிடலாம்" என்றவள் தனது பாஸ்போர்ட் விபரங்களை சந்திரசூடனின் அலுவலகத்திற்கு மெயில் செய்தாள்.
இது பற்றி மீண்டும் ஒருமுறை அக்காவிடம் பேச வேண்டும் என்று ஏனோ அவளுக்கு தோன்றவில்லை. வீட்டிற்கு வந்த செல்வாவிடம் தன் மலேசியா செல்ல தேவையான விஷயங்களை ஆரம்பித்து விட்டதாக மட்டும் சொன்னாள் அபர்ணா.
தன் பேச்சு எடுபடவில்லை என்று புரிந்து கொண்ட செல்வாம்பிக்கை,"எஸ்..நீ வளந்துட்ட அபர்ணா. இனிமே என்னோட அட்வைஸ் உனக்கு தேவைபடாது" என்று மட்டும் சொன்னாள்.
அக்கா தன்னிடம் சரியாக பேசவில்லை என்றதும் தங்கையின் முகம் சுருங்கியது. ஆனாலும் ஏதோ ஒன்று அக்காவிடம் இது பற்றி மீண்டும் பேச விடாமல் அவளை தடுத்தது.
அது வேறொன்றும் இல்லை, அன்று சந்திர சூடன் சுமத்திய பழி. செல்வாவிற்கு அபர்ணா மீதான பொறாமை என்று.
அபர்ணாவிற்கும் தெரியாமல் மனதின் அடி ஆழத்தில் அந்த வார்த்தைகள் வேலை செய்ய ஆரம்பித்து விட்டது.
இத்தனை நாள் தான் ஒதுங்கி இருந்த நிழல், இன்று தனக்கு குளுமையை தராமல் வெப்பத்தை கூட்டுவதாக ஒரு மனப்பிரமை அபர்ணாவின் மனதுக்குள்.
'அக்கா மீண்டும் இது பற்றி பேசிவிடக்கூடாதே' என்று கூட யோசித்தாள். தங்கையின் எண்ணங்கள் போகும் திசை புரிந்ததாலோ என்னவோ மீண்டும் செல்வா இந்த விஷயத்தில் மீண்டும் நுழையவில்லை. அவள் மனம் சுணங்கியது உண்மை! ஆனால் அவளுக்கு சந்திரா மீதும் தன் தங்கை மீதும் கோவம் இல்லை. ஆதங்கம் மட்டும் உண்டு.
சிங்கப்பூர் வேலையில் சீக்கிரம் சேர தேவையான ஏற்பாடுகளை துரிதம் செய்தாள். வீட்டில் இது பற்றி செல்வா பேசவும் இல்லை. அகடமி செல்வதை குறைத்து ஆன்லைன் வகுப்புகளாக மாற்றிக்கொண்டாள். வாய் பாட்டு என்பதால் அது கடினமாக இல்லை.
அவளுக்கும் கூட சினிமாவில் பாட வாய்ப்புகள் வந்தது தான். அவள் அதை ஏற்கவில்லை.
மெள்ள அம்மா மற்றும் தங்கையை சந்திப்பதை குறைத்துக்கொண்டாள். ஏனோ அவர்களை பார்ப்பதில் ஒருவித சங்கடம்.
செல்வாவின் இறுதித் தேர்வுகள் கல்லூரியில் ஆரம்பிக்கும் நேரம், அநேகமாக பதினைந்தே நாட்கள் மீதம் எனும் நிலையில் செல்லம்மா வெளியூர் கச்சேரிகளுக்கு அதிகமாக ஒப்புக்கொள்ள ஆரம்பித்தாள்.
அதேபோல் இன்னும் மூன்று நாட்களில் அபர்ணா மலேசியா செல்ல வேண்டும். அதற்கான பேக்கிங் வேலைகளில் மும்முறமாக, அகடமியில் பாட்டும் நடனமும் எடுக்க வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப் பட்டாள் செல்வா.
ஆன்லைன் வகுப்புகள் எடுப்பது எனக்கு சரி வராது என்று செல்லம்மா இவளிடம் பொறுப்பை கொடுக்க, அபர்ணாவோ 'நாம கஷ்டப்பட்டு நடத்துற அகடமி. லோங் லீவ் விட்டா ஸ்டுடென்ட்ஸ் வேற இடம் பார்த்துப்பாங்க. ப்ளீஸ் அக்கா' என்று கெஞ்சி நடன வகுப்புகள் எடுக்க இவளை ஒப்புக்கொள்ள வைத்திருந்தாள்.
கல்லூரியில் ஒரு வாரம் விடுப்பு என்பதால் வீட்டில் செல்வா தனியாகத்தான் இருந்தாக வேண்டும்.
'ஸிங்கப்பூர் சென்றால் தனியாக தானே இருக்கணும் ' என்று மனதை சமாதானம் சொல்லி அடக்கியும் வைத்தாள்.
மாலை நேரங்கள் கணக்கு பார்க்காமல் அவளை மூழ்கடித்துக் கொள்ளவும் சந்தோஷமாகவே வேலைகளை செய்தாள்.
இதோ, அபர்ணா மலேசியா சென்று இரண்டு நாட்கள் ஆகிறது.இன்னும் அழைத்து பேசவில்லை. நேரம் கிடைக்கும் பொழுது பேசுவதாக வாட்ஸாப்ப் தகவல் மட்டும் அவளிடம் இருந்து. செல்வாம்பிகை சிரித்து கொண்டாள். செல்லம் தினமும் இரண்டு முறை அழைத்து விசாரிப்பாள்.
அபர்ணா வர இன்னும் ஒரு வாரம் ஆகும். நடக்கும் நிகழ்ச்சிகள் பற்றி அவள் எதுவும் சொல்லவில்லை.
செல்லம் நடுவில் வந்து இரண்டு நாட்கள் வீட்டில் இருப்பாள். பிறகு மீண்டும் அவள் பயணங்கள் ஆரம்பித்து விடும். ரகு செல்லம்மாவை வெளிநாட்டு வாய்ப்புகளுக்கு தயார் செய்துகொள்ள சொல்லியிருக்கிறான்.
அவன் ரொம்ப வருஷங்களாக சொல்வது தான். ஆனால் இப்பொழுது குழந்தைகள் வளர்ந்துவிட்ட நிலையில் தனது கேரியரில் கவனம் செலுத்துவதில் தவறில்லை என்று தோன்றியதால் செல்லம்மாவின் பயணங்கள் தொடர்கிறது.
செல்வா இதை மனபூர்வமாக ஒத்துக்கொண்டும் விட்டாள்.தனது எதிர்காலம் என்று தான் யோசிக்கும் பொழுது அம்மா என்பவள் அப்படி யோசித்தால் தவறு இல்லை என்பது அவள் கருத்து.
அவளால் ஒப்புக் கொள்ள முடியாத ஒன்று, திருமண உறவு இல்லாத ரகுவின் பந்தம்.
செல்லம்மா -செல்வா - அபர்ணா என்று மூவரை கொண்டு இருந்த அந்த குடும்பம் இன்று ஒருவரோடு ஒருவர் பேசிக்கொள்ள கூட நேரம் பற்றாமல் திக்கிற்கு ஒருவராய் ஓடிக்கொண்டிருந்தார்கள். தங்கை தன்னை அலைபேசியில் கூட அழைக்காமல் தவிர்ப்பது, செல்வாவின் மனதில் காயம் தான்!
ஆரம்பத்தில் ஜெட்லாக் ஆக இருக்கும், வேலை அதிகமாக இருக்கலாம் என்று எல்லாம் தனக்கு தானே சமாதானம் செய்து கொண்ட செல்வாவிற்கும் புரிந்து விட்டது, என் தங்கைக்கு என்னிடம் பேச நேரமில்லாமல் இல்லை, மனம்!அதுதான் அக்காவிடம் பேசுவதற்கு தடை விதித்து சண்டித்தனம் செய்து கொண்டிருக்கிறது.
இதையெல்லாம் பெரிதுபடுத்தி மனம் காயப்பட வேண்டாம் என்று, தனக்குத் தானே சொல்லிக் கொண்டவள் வேலையில் முழு கவனத்தையும் செலுத்த ஆரம்பித்து விட்டாள்.
எதிர்பார்ப்புகள் இல்லாத இடத்தில் ஏமாற்றங்களுக்கு இடம் இல்லையே! சனிக்கிழமை அன்று காலையிலேயே செல்லம்மாள் தனது மகளை அழைத்து விட்டாள். " செல்வா மன்டே ஈவினிங் 5ஒ கிளாக் நம்ம அபர்ணாவுடைய மலேசியாவில் நடக்கும் டான்ஸ் வருது. உன்னையும் பார்க்க சொல்லி இருக்கா உன் தங்கச்சி." என்று மற்ற விவரங்களும் பகிர்ந்தவள்
"உனக்கு அப்பு போன் பண்றது இல்லயா செல்வா?" என்ற கேள்வியுடன் தொக்கி நின்றாள்.
மகளிடமிருந்து சற்று நேரம் மௌனத்திற்கு பின் விடை வந்தது.
"ம்ஹும்... இல்ல. ஏன்னு கேட்காதீங்க.எனக்கும் கூட தெரியாது" என்று அம்மாவிடம் தனது எரிச்சலைக் கொட்டினாள்.
செல்வாவின் மனநிலை அவள் அம்மாவிற்கு புரிந்தது. "சரி, உன்கிட்டயும் விவரம் சொல்ல சொல்லி அவ சொல்லி இருந்தா. சொல்லிட்டன்.விருப்பம் இருந்தா பாரு இல்ல விடு.
இப்போ எனக்கு கொஞ்சம் வேலை இருக்கு. இன்னைக்கு சாயங்காலம் நான் வந்துருவேன். மனசு சலனப்படாத!" என்று மகளுக்குத் தேறுதல் சொன்னாலும் கூட அப்புவின் இந்த நடவடிக்கைகள் செல்லம்மா மனதிற்குள் சிறு பயத்தை உண்டு பண்ணியது.
செல்வாம்பிகை வெளியில் எதையும் வெளிப்படையாக காட்டிக் கொள்ள மாட்டாளே தவிர, மனதிற்குள் நொந்து தான் போவாள் என்பது செல்லம் அவருக்கு நன்றாக தெரியும்.
இன்று வரை செல்வாம்பிகை எதற்காகவும் ஆர்ப்பாட்டங்கள் செய்ததில்லையே தவிர, அவள் நடந்து கொள்ளும் முறையே அவளது மனதை பறைசாற்றி விடும்.
செல்லம் மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டாள்."தன் மூத்த மகளுக்கு இப்பொழுது நான் கண்டிப்பாக தேவை என்று."அதனாலேயே அடுத்த நாள் காலையில் செய்வதாக இருந்த பயணத்தை அன்று மாலையே மேற்கொள்வதாக முடிவும் எடுத்துவிட்டாள்.
இப்போது அவள் இருப்பது புதுவை. அதிகம் போனால் மூன்று மணி நேரம் பிராயணம்.
வீட்டில் யாருமற்ற தனிமையும் தங்கையின் இந்த ஒதுக்கமும் செல்வாவிற்கு வருத்தமாக இருந்தது.
"நான் என்ன சொல்லிவிட்டேன், அல்லது என்ன செய்து விட்டேன்.. எதற்காக அப்பு என்னிடம் இவ்வாறு நடந்து கொள்கிறாள்"என்ற குழப்பம் வேறு.
அபர்ணா மனதில் என்ன இருக்கிறது என்பதும் இறைவனுக்குத் தான் வெளிச்சம்.
மலேசியாவில், சந்திரசூடன் அவளை தன் கண் பார்வையிலேயே வைத்திருந்தான்.
அந்த படத்தின் கதாநாயகி ஆராவின் தம்பியும் கூட அபர்ணாவிடமிருந்து தன் பார்வையை அகற்றவில்லை.
அபர்ணாவின் முன் சந்திரா மறந்தும் ஆராவிடமும் வேறு எந்த பெண்ணுடனும் பேச முனைப்பு காட்டவில்லை.
கடந்த மூன்று இரவுகளாக ஆராவின் தூக்கம் சந்திராவுக்கான காத்திருப்பில் கழிகிறது. அவளது இரவு மட்டும் இல்லை. அவளது தம்பியின் தூக்கம் அபர்ணாவின் நினைவுகளால் கலைகிறது!
அவனுக்கு அதிகமெல்லாம் வேண்டாம்.ஒரே ஒரு இரவு அபர்ணாவுடன் கழித்தாலே போதும்.
தன்னுடன் நம்பிக்கை வைத்து வந்திருக்கும் பெண். அதுவும் அவள் அக்காவின் விருப்பத்தை மீறி. அவள் பாதுகாப்பு என் பொறுப்பு என்ற நிலையில் இருந்தான் சந்திரா. அதனாலேயே தன் அறைக்கு அடுத்த அறையை அபர்ணாவுக்கு என்று புக் செய்தமிருந்தான்.
அவனது மனநிலை யாராலும் கணக்கிட முடியாது. தில்லை நாதனுக்கு இரண்டாவது தளத்தில் அறை. சந்திராவினுடையது ஏழாம் தளம். அபர்ணாவும் அங்கேயே சந்திரா அறைக்கு பக்கத்து அறை. பிடிவாதமாக தன் தம்பிக்கும் தனக்கும் ஏழாம் தளத்தில் அறை வேண்டும் என்றாள் ஆரா.
பகல் நேரமெல்லாம் விழா தொடர்பான விஷயங்கள். படத்தின் க்ரு ரசிகர்களை சந்திக்கவும் ஏற்பாடு செய்திருந்ததால் வேலை மிகவும் அதிகம் தான். அபர்ணாவுக்கு இவை எல்லாமே புதிதாக இருந்தது. சில சமயங்களில் தான் இங்கு அதிகப்படியே! என்றும் தோன்றியது.
இவ்வளவு தூரம் வந்த பிறகு இதையெல்லாம் எங்கு யோசிக்க?
நடுவில் அக்காவின் ஞாபகங்கள் வேறு. அபர்ணாவை பொருத்தவரை அக்காவிடம் பேச பெரும் தயக்கம்.
செல்வாவிடம் பேச ஆரம்பித்தால் இங்கு நடப்பதை எல்லாவற்றையும் சொல்லி விடுவோமோ என்ற பயம் வேறு. "இங்கு எனக்கு பெரியதாக ஒன்றும் வேலை இல்லை. சும்மாதான் வந்திருக்கிறேன்,"என்றால் நிச்சயம் செல்வாவிடம் இருந்து திட்டு தானே விழும்.
இந்த அழகில் இவளுடைய வகுப்புகளை வேறு செல்வாம்பிகை எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.
"இன்னும் கொஞ்ச நாட்களில் அக்கா கிளம்பி விடுவாள் எனும் பொழுது நான் அவளை விட்டு விட்டு இங்கே வந்திருப்பது எவ்வளவு தூரம் சரியாகும்" என்ற குற்ற உணர்ச்சி அவளைப் படுத்தியது. உணர்ச்சி கலவையாய் மாறிப்போனாள் அபர்ணா.
இதை வாய்விட்டு சந்திர சூடனிடமும் சொல்லிவிட்டாள்.
" என்னோட பர்ஃபார்மன்ஸ் ஒரே ஒரு டான்ஸ். அது இல்லாம கூட புரோக்ராம் நல்லாவே போகும். இப்ப அன்னேசெசரியா நான் எதுக்காக இங்க வந்து உட்கார்ந்து இருக்கேன்னு இப்போ யோசிக்கிறேன்.
அக்கா சிங்கப்பூர் வந்துட்டா அதுக்கப்புறம் என்னால அவளோட டைம் ஸ்பென்ட் பண்ணவே முடியாது.
அக்கா அப்போவே சொன்னா..இதெல்லாம் வேண்டாம்னு.நாதான் கேட்காமல் போயிட்டேன்" என்ற அப்புவின் புலம்பல்கள் அவளுக்கு அவள் அக்கா மீதான பிடித்தத்தையும், அபர்ணாவின் குழந்தைத்தனமான மனோநிலையையும் சந்திரசூடனுக்கு புரிய வைத்துவிட்டது. அதனாலேயே அவளை இன்னும் அதிகமாக பாதுகாத்தான்..
"ஒண்ணும் இல்ல அபர்ணா.. இன்னும் டூ டேஸ்.. நாம கிளம்பிடலாம் அப்புறம் நீ போய் உங்க அக்கா கிட்ட உட்கார்ந்து கதை பேசு.
ம்ம்ம்... உங்க அக்கா கிட்ட இதுவரைக்கும் ஒரு தடவை கூட பேசலையா நீ?"
அவன் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லாமல் அமைதி காத்தவள், சிறிது இடைவெளி விட்டு, "ம்ஹும்.. பேசல. பேசினா நா சும்மா தான் இருக்கேன்னு சொல்லிடுவேன். அப்புறம் அக்கா ரொம்ப திட்டுவா" என்று சொன்ன அந்த சிறு பெண்ணின் பாவனையில் வெகுவாக ஈர்க்கப் பட்டான் அவன்.
இந்த உரையாடல்கள் நடந்து கொண்டிருந்தது, அவர்கள் தங்கி கொண்டிருந்த ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலின் உணவு விடுதியில்.
அவர்களுக்கு எதிர்ப்புறமாக அமர்ந்திருந்த, ஆரா மற்றும் அவளின் தம்பி இருவரின் கண்களிலும் அபர்ணா சந்திராவுடன் நெருக்கமாகிவிட்டது போல் தோன்ற , நான்கு கண்களின் வழியாக விஷம் தான் வந்தது.
"இன்னிக்கு எப்படியும் இவள தூக்கிடுவேன் ஆரா " என்ற சபதம் போட்டான் அவன் தம்பி.
அடுத்த நாள் மாலை விழா. முதல் நாள் இரவு ஹோட்டலில் பார்ட்டி காலில் சிறிய அளவில் பார்ட்டிக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தார் தில்லை நாதன்.
இது அவரது வழக்கம் தான். பார்ட்டிக்கு அவரது மனைவியும், மகள், மருமகனும் கூட வந்திருந்தார்கள்.
எப்போதும் அவர் தன் குடும்பத்தை முன்னிறுத்தி செயல்களை செய்வதாலேயே அவருக்கு சினிமா துறையில் மரியாதை அதிகம்.
அபர்ணா எதிலும் அதிகம் கலக்காமல் தனியே உட்கார்ந்து இருந்தாள்.
அவளை பார்த்த உடனேயே தெரிந்தது இந்த இடம் அவளுக்கு ஒட்டவில்லை என்று.
சந்திரா விழாவிற்கு வந்திருந்த, வயதை ஒத்த ஆண்களுடன் பேசச் சென்றுவிட்டான். அபர்ணாவை தாண்டியும் அவன் உலகம் உண்டே.
அப்புறம் நான் யாருடனும் பேசாமல் உட்கார்ந்து இருப்பதை பார்த்த சந்திராவின் அம்மாவும் அக்காவும் அவளுடன் வந்து உட்கார்ந்து கொண்டார்கள். இருவருக்கும் அபர்ணாவுடன் பேசுவது பிடித்து இருந்தது.
அவள் பேச்சு முழுவதும் நடனமும் அவள் அக்கா செல்வாவும் மட்டும் தான்.
அபர்ணாவின் வாய் மொழியில் செல்வாவை உணர்ந்தவர்கள் இருவருக்கும் மனதில் அவர்களை அறியாமல் மரியாதையும், அவளிடம் ஆர்வமும் தோன்றியது.
"உங்க அக்கா பாடிய பாட்டு ஏதாவது உங்க கிட்ட இப்போ இருக்கா அபர்ணா... ஏதாவது ஈவென்ட் வந்தா பாட புக் பண்ணலாமே… என்று சந்திராவின் அக்கா கேட்க அலைபேசியில் இருந்து அக்காவின் பாடலை அனுப்பியவள் பின் மெல்லத் தயங்கி," இந்த சாங் ஜஸ்ட் நீங்க கேக்குறதுக்காக தான் அனுப்பினேன் மாம்.. அக்காவுக்கு சிங்கப்பூர்ல வேலை கிடைச்சிடுச்சு. சோ சீக்கிரம் கிளம்பிடுவாங்க" என்ற தகவலையும் சொன்னாள்.
சொல்லும்பொழுது அவள் முகம் வாடியது.
சந்திராவின் அம்மா,"இட்ஸ் ஓகே ம்மா.. நாங்க பாட்டு கேட்டு என்ஜோய் பண்றோம். ஆமா… நீங்க மட்டும் தான் பரத நாட்டியம் ஆடுவீங்களா?உங்க வீட்டுல வேற யாரும் ஆடுவாங்களா?" என்று கேட்டு பேச்சை மாற்ற பார்க்க, மீண்டும் அவளது வார்த்தைகள் அக்காவிலேயே வந்து நின்றது. தன் அக்காவும் தானும் ஆடிய, வீடியோவை மொபைலில் போட்டு காண்பித்தாள்.
சந்திராவின் அம்மாவிற்கும் அக்காவிற்கும் நன்றாக புரிந்தது, அபர்ணா ஓயாமல் புகழ் பாடும் அவ்வளவுதான் அக்கா பலே திறமைசாலி என்று. சந்திராவின் வீட்டினர் எல்லோரும் அபர்ணாவிடம் சகஜமாக பழகுவதை பார்த்த ஆராவின் மனதில், 'தான் இந்த படத்தின் கதா நாயகி. என்னிடம் ஒரு வார்த்தை பேசுவதற்கு கூட இவர்களுக்கு நேரமில்லையா' என்ற காந்தல்.
படத்தின் கதாநாயகன் வேறு ஒரு சூட்டிங் காரணமாக வெளிநாடு சென்று இருப்பதால் அவனால் வர முடியவில்லை. அதையும் சேர்த்து நிரப்ப வேண்டிய இடத்தில் இருந்தாள் ஆரா.
அதனாலயே அவளது கர்வம் இன்னும் கூடி போகின்றது.
ஆரா தன் தம்பியிடம் புலம்ப, அவனோ ' வெயிட் பண்ணு ஆரா.. இன்னிக்கு... என்று சட்டென்று நிறுத்தினான்.
அவர்களை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தார் தில்லை நாதன் தன் மனைவியுடன்.
அனாயாசமாக ஒரு இன்ஸ்டன்ட் சிரிப்பை பதிவு செய்தாள் ஆரா.
இருக்கையில் இருந்து அவள் சட்டென எழுகையில் அவளது புடவை சாரில் இழுப்பட்டு கீழே விழ, அதை வெகு சாதாரணமாக எடுத்து மேலே போட்டுக்கொண்ட ஆராவை பார்க்கையில் திருமதி. தில்லை நாதனின் பார்வையில் அருவருப்பு.
தில்லை நாதன் பார்வையை வேறு புறம் திருப்பிக்கொண்டார்.
தூரத்தில் இருந்து அபர்ணா எல்லாவற்றையும் பார்த்து கொண்டிருக்க, அதை ஆராவும் பார்த்துவிட்டாள். இப்போது முயற்சி செய்தும் சிரிப்பு வராமல் அவள் வன்மம் கூடியது.
இந்த மாற்றத்தையும் ஆராவின் வன்மத்தை சாயலையும் கண்டுகொண்ட மூத்தவளின் பார்வை வட்டத்தில் அபர்ணாவும் தப்பவில்லை. ஆராவின் அருகிருந்த கண்ணாடி அபர்ணாவையும் காண்பிக்க, ஏதோ ஒன்று சரியாக இல்லை. அபர்ணா… என்று புரியாது எண்ணங்கள் அவருக்குள் ஓடத் தொடங்க அதை பற்றிய சிந்தனை ஆக்கிரமிப்புடன் அவ்விடம் விட்டு நகர்ந்த மனைவியின் பின்னாலேயே சென்றார் தில்லை.
இருவரும் ஆராவிடம் பெரியதாக ஒன்றும் பேசவில்லை.
மகனுக்கு அழைக்க முயற்சி செய்து தோற்றாள் தில்லை நாதனின் மனைவி. அவன் பார்ட்டி ஹாலில் சப்தம் என்று வெளியில் நின்று வேறு ஒருவருடன் அலைபேசி இணைப்பில் இருந்தான்.
இன்னும் என்னவோ…