subageetha
Moderator
தாளம் 9
விமான நிலையத்தில் வெளியே வரும் வரை யாருடனும் பேசாமல் வந்த அபர்ணா,தில்லைநாதன் அவர் மனைவி மகள் எல்லோரிடமும் விடை பெற்றவள் படக் குழுவினரிடம் நன்றி சொல்லி புறப்பட்டாள்.
சந்திராவிடம் விடை பெரும் பொழுது அவள் தயக்கத்துக்கு ஆட்பட்டாள்.ஏன் என்று புரியாது வெறும் தலையசைப்புடன் வெளியே வந்தவளுக்கு மனம் பாரமாய் அழுத்தியது.
அதை உதறித் தள்ளியவள் உபர் புக் செய்து கொண்டாள்.
நேரே வீட்டுக்கு தான் செல்ல வேண்டும். மாலை மணி நான்கு என்றது அவளது கைக்கடியார முள்.
உடல் வேறு சோர்ந்து இருக்க, அக்காவிடம் பேசாமல் இருந்த நாட்கள் இப்போது நிறம் மாறி தெரிந்தது.
இவள் கிளம்பிய பிறகு சந்திராவின் அம்மா அவனிடம், " அந்த பொண்ணு முகமே சரியா இல்ல சந்திரா, வீடு போக ஏதாச்சும் ஏற்பாடு பண்ணி இருக்கலாம். எதுக்கும் நாம வீடு போனதும் அவளுக்கு போன் போட்டு கேளு " என்றார்.
அம்மாவின் வார்த்தைகளை கேட்டவனுக்கு அதிசயமாய் தோன்ற, அருகே நின்று கொண்டிருந்த தில்லை மனைவியை ஆராய்ச்சி பார்வை பார்த்தார்.
வீடு நெருங்கும் பொழுது 'அக்கா வீட்டில் இருப்பாளா' என்று மனதில் ஓட ஆரம்பித்தது. வீட்டில் அம்மா பற்றி அவள் இன்னும் யோசிக்கவில்லை. அக்கா மீது தான் தயக்கமே!
ஆனால், அவள் வீட்டு வாசலில் நுழையும் பொழுது ரகுவரன் செல்லம்மாவுடன் பேசும் குரல் கேட்க, ஸ்தம்பித்து நின்றவளுக்கு அதற்கு மேல் அங்கிருக்க பிடிக்கவில்லை.
மீண்டும் உபர் எடுக்கக் கூட பொறுமை அற்றவளாக தெருவில் வந்து கொண்டிருந்த ஆட்டோ எடுத்து அகடமி வந்துவிட்டாள்.
உள்ளே நுழையும் பொழுதே இவளது நடன மாணவியர் சிலர் வகுப்பு முடிந்து செல்ல ஆரம்பித்து இருந்தனர்.
உள்ளே செல்வா சில மாணவிகளுடன் பேசிக் கொண்டிருக்க மெதுவே உள்ளே நுழைந்தாள் அபர்ணா.
செல்வா அவளை கவனித்து இருக்கவில்லை.
மாணவியர் கிளம்பிய பிறகு சதங்கையை கழற்ற திரும்பியவள் உள்ளறையின் நிலையில் கலைந்து, களைத்து நின்று கொண்டு இருக்கும் தங்கையை கவனித்தாள்.
அவளிடம் ஏதும் கேட்காமலே பிளாஸ்கில் இருந்த தேநீரை கப்பில் வார்த்து கையில் கொடுத்தவள் மேற்கொண்டு எதுவும் பேசவில்லை.
தங்கை முகம் தான் சொல்கிறதே ஏதோ சரியில்லை என்று பிறகு கேட்பானேன்?
அவளே சொல்லட்டும் என்று தன் கையில் இருந்த தேநீரை ரசித்து குடிக்கலானாள் செல்வா.
அவள் பார்வை மட்டும் அபர்ணாவை ஆராய்ந்தது.
"தில்லானா ஆடலாம் வர்றியா... இல்ல சோர்வா இருந்தா விடு. நா காலைல பிரக்டிஸ் பண்ணத இப்போ பினிஷ் பண்றேன் " என்ற அக்காவின் வார்த்தைகள் அவளுக்கு ஆறுதல் தான்.
"ம்ம், பண்ணலாம். பட் என்னோட சலங்கை... அது பேக்கிங்லேந்து இன்னும் வெளிய எடுக்கல. இன்னொன்னு வீட்டுல இருக்கு க்கா.."----அபர்ணா.
தன் பையில் இருந்து சலங்கை எடுத்து தங்கையிடம் கொடுத்து விட்டு சி டி யை ஒலிக்க விட்டாள் செல்வா.
பாதியில் இருந்து பாடல் ஒலிக்கத் தொடங்கியது.
தத்தக் கணபதிவாத்யமிதம்
தத்தக் கணபதிவாத்யமிதம்!
தக்க திம் நம் தரிகு தரிஜனகு குகுதத்தி
குகுதகிட டிண்டிங்குடிகுண குகுதத்தி
தத்த ஜம் ஜம் தரித
த ஜம் ஜம் தரித
தகத ஜம் ஜம் தரித
த ஜம் ஜம் தரித
தரி தனத தனஜணுத ஜணுதிமித
கிடதக தரிகிடதோம்
தகிட கிடதக தரிகிடதோம்
தகிட கிடதக தரிகிடதோம் தாம்
தகதகிட-தகதகிட-தகதகிட-தத்தோம்
ஶஶிகலித-ஶஶிகலித-மௌளினம் ஶூலினம்
தகதகிட-தகதகிட-தகதகிட-தத்தோம்
விமலஶுபகமலஜலபாதுகம் பாணினம்
தித்தகிட-தித்தகிட-தித்தகிட-தத்தோம்
ப்ரமதகணகுணகசிதஶோபனம் ஶோபிதம்
தித்தகிட-தித்தகிட-தித்தகிட தத்தோம்
தித்தகிட-தித்தகிட-தித்தகிட தத்தோம்
ப்ரமதகுருஶிவதனய கணபதி தாளனம்
கணபதி தாளனம்
கணபதி தாளனம்
ஆடி முடித்த இருவருக்குமே மனம் லேசானது.
"சாப்பாடு ஸ்விக்கில சொல்லவா?. எப்படியும் இன்னிக்கு இங்கே ஸ்டே பண்ற ஐடியாலதான் வந்தேன். இல்ல,நல்ல ஹோட்டல் போகலாமா..." என்ற அக்காவை அர்த்தம் பொதிந்த பார்வை பார்த்தாள் அபர்ணா.
லேசான தோள் குலுக்களில்,"ப்ச்.. அப்பா வந்திருக்காங்க. நா கிளம்பும் பொழுது தான் வந்தாரு. ரெண்டு நாள் அம்மாவோட இருக்க பிளான் இருக்கு போல.. நாளைக்கு ரெண்டு பேரும் காலையிலேயே கடலூர் போறாங்க. நாளைக்கு மார்னிங் பேப்பர்ஸ் கலெக்ட் பண்ண நா காலேஜ் போய்ட்டு வீட்டுக்கு போவேன்.நீ என்ன பிளான் பண்றீயோ பாத்துக்கோ "
அக்காவின் வார்த்தைகளில் ஒரு விலகல் தெரிய அபர்ணாவுக்குள் வலித்தது.
ஆனாலும் மன்னிப்பு கேட்க அந்த நேரத்தில் அவளுக்கு தோன்றவில்லை.. ம்ஹும்…அப்படி கூட சொல்ல முடியாது.
வீட்டில் ரகுவை பார்த்ததில் அவள் மனம் அடிவாங்கி இருக்கிறது.
அம்மாவின் குரல் கேட்டவுடன் எல்லா குழந்தைகளையும் (?) போல் அவளுக்கும் அம்மாவிடம் பேச ஆயிரம் விஷயங்கள் மனதில் வரிசை கட்ட கடைசியில் வாயிலோடு கிளம்பி இங்கே வந்து... ஸ்ஸ்ஸ்.. அவளால் சூழ்நிலையை கையாள முடியவில்லை.
புரிந்தவளாக பெரியவள் " சரி வா.டி நகர் மத்சயா போலாம். ரொம்ப நாளாச்சு. ட்ரெஸ் மாத்தி கொஞ்சம் பிரெஷ்ஷா வா. என் மானத்தையும் சேர்த்து வாங்கி தொலைக்காதே " என்றுவிட்டு அலைபேசியில் மூழ்கினாள்.
மனம் என்னவோ தங்கையை மட்டும் சுற்றியது.' எது என்றாலும் அவளே சொல்லட்டும். இனி நான் போன பிறகு அவள் தனியாக தானே இருக்கவேண்டும் ' என்று மௌனியானாள்.
செல்வாவின் அக்டிவா இருவருடன் மத்சயா சென்றது. வழியில் ஆரா தனது காரில் இ சி ஆர் நோக்கி சென்று கொண்டிருந்தவள் அடையாற்றில் இவர்களை பார்த்ததும் வாகனத்தில் இவர்களை தொடர்ந்தாள்.. பிறகு என்ன நினைத்தாளோ, அபர்ணா எண்ணிற்கு அழைத்து பார்த்தாள். அபர்ணா எடுப்பதாக இல்லை.
மீண்டும் தன் வழியில் செல்ல எத்தனித்தாள்.மத்சயா வந்தவர்கள், ஒன்றும் பேசிக்கொள்ளவில்லை.
அபர்ணா தன் அலைபேசியில் ஆரா எண்ணை கண்டவள் அவளுக்கு அழைத்தாள். ரிங் முடியும் பொழுது எடுத்த ஆரா, " ம்ம்... விடுங்க.. என்று யாரிடமோ கொஞ்சி விட்டு.. சாரி அபர்ணா. இப்போ என்னால உன்கிட்ட பேச முடியாதுன்னு நினைக்கிறேன். சந்திரா விட மாட்டேங்குறாரு. நா திரும்ப கூப்பிடறேன் " என்று விவரம் சொல்லிவிட்டு அழைப்பை தூண்டித்தாள்.
தம்பி என்று அவளுடனே சுற்றும் அந்த வாலிபன் ஆராவின் இடுப்பில் இறுக்கி பின் கழுத்தில் வாசம் பிடித்தான்.
இத்தனை நேரம் அவன் பிடியில் சிவந்து வீங்கி இருந்த ஆராவின் உதடுகளில் அலட்சிய புன்னகை வந்து அமர்ந்து கொண்டது.
சந்திரா அபர்ணா மீது தனி கவனம் செலுத்துவதாய் ஆராவுக்கு தோன்றியது. மலேசியாவில் நடந்த அவளது அவமானம் சர்ப்பமாய் அவளை சீற வைத்ததில் ஆச்சர்யம் ஏதும் இல்லை. 'சந்திராவின் அக்கறை அபர்ணாவுக்கு புரியத் தொடங்கும் முன் சந்திராவிடம் அருகே செல்லாமல் அபர்ணாவை விலக்க வேண்டும்' என்று ஆரா யோசித்தாள்.
விதி வேறு யோசித்து விட்டது போலும். தனது பள்ளி நண்பன் ஜர்மனியில் இருந்து வந்திருக்கிறான் என்று அவனை பார்க்க மத்சயா வந்து சேர்ந்தான் சந்திரா.
அபர்ணாவை தொலைவில் இருந்தே கண்டு கொண்டவன் அங்கே செல்வாவை எதிர்பார்க்கவில்லை.இன்னும் அவனது நண்பன் வராததால் பெண்கள் இருவரையும் நோக்கிப் போனான்.
செல்வா பார்வையில் இவன் மீதான அலட்சியம் தெரிய சந்திராவுக்கு ஏன் என்று புரியவில்லை.ஆனாலும், செல்வா நட்பாகத்தான் பேசினாள். ஒரு வார்த்தை கூட அவள் வாயில் திரைதுறை பற்றியோ, மலேசிய பயணம் பற்றியோ ம்ஹும்... எதுவும் இல்லை.
'அவள் திரைபடத் துறையை அவ்வளவாக விரும்பவில்லை' என்று அவள் பேச்சு மூலம் புரிந்து கொண்டவனுக்கு ஏனோ மனதுக்கு இதமாக இல்லை.
நண்பன் வந்தபிறகு வேறு டேபிள் சென்றவன் பார்வை முழுவதும் இந்த பெண்களுடன் மட்டும் இருக்க, அபர்ணாவோ அக்காவிடம் ஆரா சொன்னவற்றை சொல்லி முடித்தாள்.
"அப்போ அவளுக்கு நீ சந்திரவோட பிரண்ட்லியா இருக்கறது பிடிக்கல. பாத்துக்கோ" என்று முடித்து விட்டாள்.
செல்வா அவள் உள்ளுணர்வு சந்திரா தாங்கள் இருவரையே பார்க்கிறான் என்று அடித்து சொல்லியது.
அவன் இருக்கும் பக்கமே செல்வா திரும்பவில்லை. ' கிளம்புகிறோம் ' என்று அபர்ணா மட்டும் சந்திராவுக்கு குறுஞ்சேதி அனுப்பிவிட்டு இருவரும் கிளம்பினார்கள்.
அகடமி உள் நுழையும் பொழுது செல்லத்திடமிருந்து அழைப்பு வர, அதை எடுத்த செல்வா, உடைத்து பேசி விட்டாள்.
"ம்ம் இங்க தான் இருக்கா.. ஏர் போர்டுலேந்து வீட்டுக்கு வந்திருக்கா... அப்பா குரல் கேட்டதும் இங்கே வந்துட்டா..
ஹான்.. சாப்பிட்டாச்சு. நாளைக்கு நா வீடு வர ஈவினிங் ஆகும். அபர்ணா பத்தி தெரியல.. நீயே அவகிட்ட பேசிக்கோ "
அழைப்பை செல்வா துண்டித்து விட்டு ஆடை மாற்ற உள்ளே சென்றாள்.
"ஏதும் கேக்க மாட்டியாக்கா.."
தங்கையின் குரலில் நின்றவள்"என்ன கேக்கணும்? முக்கியமானது ஏதாவது இருந்தா நீயே சொல்லுவியே "
"ஓஹோ.. அப்போ சும்மா ஏதாச்சும்னா கேக்க மாட்டியா "---அபர்ணா.
" எனக்கு தூக்கம் வருது அப்பு.. முடிஞ்சா அடுத்த கிளாஸ்லேந்து நீயே எடுக்க பாரு.. நான் சிங்கப்பூர் போக ரெடி ஆகணும்.. அண்ட் இனி நீயே தான் எல்லாத்தையும் பாக்கணும். அதுக்கு தயாராகு. இப்போ நீயும் தூங்கு. அப்புறம் பேசிக்கலாம் " என்ற அக்கா சொன்ன 'நானும் சிங்கப்பூர் போறேன் ' என்றது அபர்ணாவுக்கு நிதர்சனத்தை சொன்னது.
மறுநாள் காலை அபர்ணா எழும் பொழுது அங்கே செல்வா இல்லை. கிளம்பி இருந்தாள்.வீடு செல்ல பிடிக்கவில்லை.. இப்போது அம்மா கடலூர் சென்றிருக்க கூடும். தனிமை அதை அறவே வெறுத்தவளுக்கு தான் ஒரு வாரமாய் அக்காவிடம் பாராமுகம் காண்பித்து இன்னும் உறைக்கவில்லை.
செல்வா மிகப் பெரிய பாடம் கற்று கொண்டுவிட்டாள். இனி இருபது வயது தங்கையை தான் தாங்க முடியாது. அவள் பாதை அவள் விருப்பம். கண்டிக்கும் உரிமையும் கடமையும் பெற்றோருக்கு இருக்கலாம். தனக்கு இல்லை என்று.
செல்வா தான் கற்ற பாடத்தை நிஜத்தில் செயல்படுத்தும் பொழுது இன்னும் என்னவெல்லாம் ஆகக்கூடும்..
அக்கா தங்கை இருவரின் உறவு இதுவரை ஒரு பாதையில் சென்று கொண்டிருந்தது. செல்வாவின் கொள்கை, பாதை, எதிர்பார்ப்புகள் எல்லாமே வேறு.
அபர்ணாவின் தீர்மானங்கள் அவளை அக்காவிடமிருந்து நகர்த்திவிட்டது.
செல்வா இப்போது உடலாலும் உள்ளத்தாலும் விலகி போகிறாள் எனும் பொழுது இனி முழு பக்குவம் இல்லாத அபர்ணா நிலை என்னவாகும்?
செல்லம் எப்போது ரகுவரனை புரிந்து கொள்வாளோ?விடை தெரியா கேள்விகளுடன் நானும் பயணிக்கிறேன்..
தப்புத் தாளங்கள் தப்பாமல் போட்டாகிவிட்டது. சரி செய்வார் யாரோ கிளியே
விமான நிலையத்தில் வெளியே வரும் வரை யாருடனும் பேசாமல் வந்த அபர்ணா,தில்லைநாதன் அவர் மனைவி மகள் எல்லோரிடமும் விடை பெற்றவள் படக் குழுவினரிடம் நன்றி சொல்லி புறப்பட்டாள்.
சந்திராவிடம் விடை பெரும் பொழுது அவள் தயக்கத்துக்கு ஆட்பட்டாள்.ஏன் என்று புரியாது வெறும் தலையசைப்புடன் வெளியே வந்தவளுக்கு மனம் பாரமாய் அழுத்தியது.
அதை உதறித் தள்ளியவள் உபர் புக் செய்து கொண்டாள்.
நேரே வீட்டுக்கு தான் செல்ல வேண்டும். மாலை மணி நான்கு என்றது அவளது கைக்கடியார முள்.
உடல் வேறு சோர்ந்து இருக்க, அக்காவிடம் பேசாமல் இருந்த நாட்கள் இப்போது நிறம் மாறி தெரிந்தது.
இவள் கிளம்பிய பிறகு சந்திராவின் அம்மா அவனிடம், " அந்த பொண்ணு முகமே சரியா இல்ல சந்திரா, வீடு போக ஏதாச்சும் ஏற்பாடு பண்ணி இருக்கலாம். எதுக்கும் நாம வீடு போனதும் அவளுக்கு போன் போட்டு கேளு " என்றார்.
அம்மாவின் வார்த்தைகளை கேட்டவனுக்கு அதிசயமாய் தோன்ற, அருகே நின்று கொண்டிருந்த தில்லை மனைவியை ஆராய்ச்சி பார்வை பார்த்தார்.
வீடு நெருங்கும் பொழுது 'அக்கா வீட்டில் இருப்பாளா' என்று மனதில் ஓட ஆரம்பித்தது. வீட்டில் அம்மா பற்றி அவள் இன்னும் யோசிக்கவில்லை. அக்கா மீது தான் தயக்கமே!
ஆனால், அவள் வீட்டு வாசலில் நுழையும் பொழுது ரகுவரன் செல்லம்மாவுடன் பேசும் குரல் கேட்க, ஸ்தம்பித்து நின்றவளுக்கு அதற்கு மேல் அங்கிருக்க பிடிக்கவில்லை.
மீண்டும் உபர் எடுக்கக் கூட பொறுமை அற்றவளாக தெருவில் வந்து கொண்டிருந்த ஆட்டோ எடுத்து அகடமி வந்துவிட்டாள்.
உள்ளே நுழையும் பொழுதே இவளது நடன மாணவியர் சிலர் வகுப்பு முடிந்து செல்ல ஆரம்பித்து இருந்தனர்.
உள்ளே செல்வா சில மாணவிகளுடன் பேசிக் கொண்டிருக்க மெதுவே உள்ளே நுழைந்தாள் அபர்ணா.
செல்வா அவளை கவனித்து இருக்கவில்லை.
மாணவியர் கிளம்பிய பிறகு சதங்கையை கழற்ற திரும்பியவள் உள்ளறையின் நிலையில் கலைந்து, களைத்து நின்று கொண்டு இருக்கும் தங்கையை கவனித்தாள்.
அவளிடம் ஏதும் கேட்காமலே பிளாஸ்கில் இருந்த தேநீரை கப்பில் வார்த்து கையில் கொடுத்தவள் மேற்கொண்டு எதுவும் பேசவில்லை.
தங்கை முகம் தான் சொல்கிறதே ஏதோ சரியில்லை என்று பிறகு கேட்பானேன்?
அவளே சொல்லட்டும் என்று தன் கையில் இருந்த தேநீரை ரசித்து குடிக்கலானாள் செல்வா.
அவள் பார்வை மட்டும் அபர்ணாவை ஆராய்ந்தது.
"தில்லானா ஆடலாம் வர்றியா... இல்ல சோர்வா இருந்தா விடு. நா காலைல பிரக்டிஸ் பண்ணத இப்போ பினிஷ் பண்றேன் " என்ற அக்காவின் வார்த்தைகள் அவளுக்கு ஆறுதல் தான்.
"ம்ம், பண்ணலாம். பட் என்னோட சலங்கை... அது பேக்கிங்லேந்து இன்னும் வெளிய எடுக்கல. இன்னொன்னு வீட்டுல இருக்கு க்கா.."----அபர்ணா.
தன் பையில் இருந்து சலங்கை எடுத்து தங்கையிடம் கொடுத்து விட்டு சி டி யை ஒலிக்க விட்டாள் செல்வா.
பாதியில் இருந்து பாடல் ஒலிக்கத் தொடங்கியது.
தத்தக் கணபதிவாத்யமிதம்
தத்தக் கணபதிவாத்யமிதம்!
தக்க திம் நம் தரிகு தரிஜனகு குகுதத்தி
குகுதகிட டிண்டிங்குடிகுண குகுதத்தி
தத்த ஜம் ஜம் தரித
த ஜம் ஜம் தரித
தகத ஜம் ஜம் தரித
த ஜம் ஜம் தரித
தரி தனத தனஜணுத ஜணுதிமித
கிடதக தரிகிடதோம்
தகிட கிடதக தரிகிடதோம்
தகிட கிடதக தரிகிடதோம் தாம்
தகதகிட-தகதகிட-தகதகிட-தத்தோம்
ஶஶிகலித-ஶஶிகலித-மௌளினம் ஶூலினம்
தகதகிட-தகதகிட-தகதகிட-தத்தோம்
விமலஶுபகமலஜலபாதுகம் பாணினம்
தித்தகிட-தித்தகிட-தித்தகிட-தத்தோம்
ப்ரமதகணகுணகசிதஶோபனம் ஶோபிதம்
தித்தகிட-தித்தகிட-தித்தகிட தத்தோம்
தித்தகிட-தித்தகிட-தித்தகிட தத்தோம்
ப்ரமதகுருஶிவதனய கணபதி தாளனம்
கணபதி தாளனம்
கணபதி தாளனம்
ஆடி முடித்த இருவருக்குமே மனம் லேசானது.
"சாப்பாடு ஸ்விக்கில சொல்லவா?. எப்படியும் இன்னிக்கு இங்கே ஸ்டே பண்ற ஐடியாலதான் வந்தேன். இல்ல,நல்ல ஹோட்டல் போகலாமா..." என்ற அக்காவை அர்த்தம் பொதிந்த பார்வை பார்த்தாள் அபர்ணா.
லேசான தோள் குலுக்களில்,"ப்ச்.. அப்பா வந்திருக்காங்க. நா கிளம்பும் பொழுது தான் வந்தாரு. ரெண்டு நாள் அம்மாவோட இருக்க பிளான் இருக்கு போல.. நாளைக்கு ரெண்டு பேரும் காலையிலேயே கடலூர் போறாங்க. நாளைக்கு மார்னிங் பேப்பர்ஸ் கலெக்ட் பண்ண நா காலேஜ் போய்ட்டு வீட்டுக்கு போவேன்.நீ என்ன பிளான் பண்றீயோ பாத்துக்கோ "
அக்காவின் வார்த்தைகளில் ஒரு விலகல் தெரிய அபர்ணாவுக்குள் வலித்தது.
ஆனாலும் மன்னிப்பு கேட்க அந்த நேரத்தில் அவளுக்கு தோன்றவில்லை.. ம்ஹும்…அப்படி கூட சொல்ல முடியாது.
வீட்டில் ரகுவை பார்த்ததில் அவள் மனம் அடிவாங்கி இருக்கிறது.
அம்மாவின் குரல் கேட்டவுடன் எல்லா குழந்தைகளையும் (?) போல் அவளுக்கும் அம்மாவிடம் பேச ஆயிரம் விஷயங்கள் மனதில் வரிசை கட்ட கடைசியில் வாயிலோடு கிளம்பி இங்கே வந்து... ஸ்ஸ்ஸ்.. அவளால் சூழ்நிலையை கையாள முடியவில்லை.
புரிந்தவளாக பெரியவள் " சரி வா.டி நகர் மத்சயா போலாம். ரொம்ப நாளாச்சு. ட்ரெஸ் மாத்தி கொஞ்சம் பிரெஷ்ஷா வா. என் மானத்தையும் சேர்த்து வாங்கி தொலைக்காதே " என்றுவிட்டு அலைபேசியில் மூழ்கினாள்.
மனம் என்னவோ தங்கையை மட்டும் சுற்றியது.' எது என்றாலும் அவளே சொல்லட்டும். இனி நான் போன பிறகு அவள் தனியாக தானே இருக்கவேண்டும் ' என்று மௌனியானாள்.
செல்வாவின் அக்டிவா இருவருடன் மத்சயா சென்றது. வழியில் ஆரா தனது காரில் இ சி ஆர் நோக்கி சென்று கொண்டிருந்தவள் அடையாற்றில் இவர்களை பார்த்ததும் வாகனத்தில் இவர்களை தொடர்ந்தாள்.. பிறகு என்ன நினைத்தாளோ, அபர்ணா எண்ணிற்கு அழைத்து பார்த்தாள். அபர்ணா எடுப்பதாக இல்லை.
மீண்டும் தன் வழியில் செல்ல எத்தனித்தாள்.மத்சயா வந்தவர்கள், ஒன்றும் பேசிக்கொள்ளவில்லை.
அபர்ணா தன் அலைபேசியில் ஆரா எண்ணை கண்டவள் அவளுக்கு அழைத்தாள். ரிங் முடியும் பொழுது எடுத்த ஆரா, " ம்ம்... விடுங்க.. என்று யாரிடமோ கொஞ்சி விட்டு.. சாரி அபர்ணா. இப்போ என்னால உன்கிட்ட பேச முடியாதுன்னு நினைக்கிறேன். சந்திரா விட மாட்டேங்குறாரு. நா திரும்ப கூப்பிடறேன் " என்று விவரம் சொல்லிவிட்டு அழைப்பை தூண்டித்தாள்.
தம்பி என்று அவளுடனே சுற்றும் அந்த வாலிபன் ஆராவின் இடுப்பில் இறுக்கி பின் கழுத்தில் வாசம் பிடித்தான்.
இத்தனை நேரம் அவன் பிடியில் சிவந்து வீங்கி இருந்த ஆராவின் உதடுகளில் அலட்சிய புன்னகை வந்து அமர்ந்து கொண்டது.
சந்திரா அபர்ணா மீது தனி கவனம் செலுத்துவதாய் ஆராவுக்கு தோன்றியது. மலேசியாவில் நடந்த அவளது அவமானம் சர்ப்பமாய் அவளை சீற வைத்ததில் ஆச்சர்யம் ஏதும் இல்லை. 'சந்திராவின் அக்கறை அபர்ணாவுக்கு புரியத் தொடங்கும் முன் சந்திராவிடம் அருகே செல்லாமல் அபர்ணாவை விலக்க வேண்டும்' என்று ஆரா யோசித்தாள்.
விதி வேறு யோசித்து விட்டது போலும். தனது பள்ளி நண்பன் ஜர்மனியில் இருந்து வந்திருக்கிறான் என்று அவனை பார்க்க மத்சயா வந்து சேர்ந்தான் சந்திரா.
அபர்ணாவை தொலைவில் இருந்தே கண்டு கொண்டவன் அங்கே செல்வாவை எதிர்பார்க்கவில்லை.இன்னும் அவனது நண்பன் வராததால் பெண்கள் இருவரையும் நோக்கிப் போனான்.
செல்வா பார்வையில் இவன் மீதான அலட்சியம் தெரிய சந்திராவுக்கு ஏன் என்று புரியவில்லை.ஆனாலும், செல்வா நட்பாகத்தான் பேசினாள். ஒரு வார்த்தை கூட அவள் வாயில் திரைதுறை பற்றியோ, மலேசிய பயணம் பற்றியோ ம்ஹும்... எதுவும் இல்லை.
'அவள் திரைபடத் துறையை அவ்வளவாக விரும்பவில்லை' என்று அவள் பேச்சு மூலம் புரிந்து கொண்டவனுக்கு ஏனோ மனதுக்கு இதமாக இல்லை.
நண்பன் வந்தபிறகு வேறு டேபிள் சென்றவன் பார்வை முழுவதும் இந்த பெண்களுடன் மட்டும் இருக்க, அபர்ணாவோ அக்காவிடம் ஆரா சொன்னவற்றை சொல்லி முடித்தாள்.
"அப்போ அவளுக்கு நீ சந்திரவோட பிரண்ட்லியா இருக்கறது பிடிக்கல. பாத்துக்கோ" என்று முடித்து விட்டாள்.
செல்வா அவள் உள்ளுணர்வு சந்திரா தாங்கள் இருவரையே பார்க்கிறான் என்று அடித்து சொல்லியது.
அவன் இருக்கும் பக்கமே செல்வா திரும்பவில்லை. ' கிளம்புகிறோம் ' என்று அபர்ணா மட்டும் சந்திராவுக்கு குறுஞ்சேதி அனுப்பிவிட்டு இருவரும் கிளம்பினார்கள்.
அகடமி உள் நுழையும் பொழுது செல்லத்திடமிருந்து அழைப்பு வர, அதை எடுத்த செல்வா, உடைத்து பேசி விட்டாள்.
"ம்ம் இங்க தான் இருக்கா.. ஏர் போர்டுலேந்து வீட்டுக்கு வந்திருக்கா... அப்பா குரல் கேட்டதும் இங்கே வந்துட்டா..
ஹான்.. சாப்பிட்டாச்சு. நாளைக்கு நா வீடு வர ஈவினிங் ஆகும். அபர்ணா பத்தி தெரியல.. நீயே அவகிட்ட பேசிக்கோ "
அழைப்பை செல்வா துண்டித்து விட்டு ஆடை மாற்ற உள்ளே சென்றாள்.
"ஏதும் கேக்க மாட்டியாக்கா.."
தங்கையின் குரலில் நின்றவள்"என்ன கேக்கணும்? முக்கியமானது ஏதாவது இருந்தா நீயே சொல்லுவியே "
"ஓஹோ.. அப்போ சும்மா ஏதாச்சும்னா கேக்க மாட்டியா "---அபர்ணா.
" எனக்கு தூக்கம் வருது அப்பு.. முடிஞ்சா அடுத்த கிளாஸ்லேந்து நீயே எடுக்க பாரு.. நான் சிங்கப்பூர் போக ரெடி ஆகணும்.. அண்ட் இனி நீயே தான் எல்லாத்தையும் பாக்கணும். அதுக்கு தயாராகு. இப்போ நீயும் தூங்கு. அப்புறம் பேசிக்கலாம் " என்ற அக்கா சொன்ன 'நானும் சிங்கப்பூர் போறேன் ' என்றது அபர்ணாவுக்கு நிதர்சனத்தை சொன்னது.
மறுநாள் காலை அபர்ணா எழும் பொழுது அங்கே செல்வா இல்லை. கிளம்பி இருந்தாள்.வீடு செல்ல பிடிக்கவில்லை.. இப்போது அம்மா கடலூர் சென்றிருக்க கூடும். தனிமை அதை அறவே வெறுத்தவளுக்கு தான் ஒரு வாரமாய் அக்காவிடம் பாராமுகம் காண்பித்து இன்னும் உறைக்கவில்லை.
செல்வா மிகப் பெரிய பாடம் கற்று கொண்டுவிட்டாள். இனி இருபது வயது தங்கையை தான் தாங்க முடியாது. அவள் பாதை அவள் விருப்பம். கண்டிக்கும் உரிமையும் கடமையும் பெற்றோருக்கு இருக்கலாம். தனக்கு இல்லை என்று.
செல்வா தான் கற்ற பாடத்தை நிஜத்தில் செயல்படுத்தும் பொழுது இன்னும் என்னவெல்லாம் ஆகக்கூடும்..
அக்கா தங்கை இருவரின் உறவு இதுவரை ஒரு பாதையில் சென்று கொண்டிருந்தது. செல்வாவின் கொள்கை, பாதை, எதிர்பார்ப்புகள் எல்லாமே வேறு.
அபர்ணாவின் தீர்மானங்கள் அவளை அக்காவிடமிருந்து நகர்த்திவிட்டது.
செல்வா இப்போது உடலாலும் உள்ளத்தாலும் விலகி போகிறாள் எனும் பொழுது இனி முழு பக்குவம் இல்லாத அபர்ணா நிலை என்னவாகும்?
செல்லம் எப்போது ரகுவரனை புரிந்து கொள்வாளோ?விடை தெரியா கேள்விகளுடன் நானும் பயணிக்கிறேன்..
தப்புத் தாளங்கள் தப்பாமல் போட்டாகிவிட்டது. சரி செய்வார் யாரோ கிளியே