subageetha
Moderator
தாளம் 15
காதல் ஒரு கண்ணாமூச்சி ஆட்டமா..
'ஆம்'என்பேன் நான்! இங்கே நடப்பது அப்படித்தான் இருக்கு. தன் மனதில் இடம் பிடித்த பெண் தனக்கு கீழே வேலை செய்வதில் ஒரு பக்கம் சந்தோஷம் இருந்தாலும் மற்றொரு புறம் அவளது பாராமுகமும், அப்பாவின் கெடுபிடியும் விஷ்ணுவை கோபம் கொள்ள செய்தது.
'என்று' விஷ்ணுவை தன் மேலாதிகாரியாக பார்த்தாளோ அன்றே, அவனிடம் அதிகம் பழகக் கூடாது என்று விலகி நிற்கத் தொடங்கினாள் பெண். அவளுக்கு அது கடினமானதாகவும் இல்லை.
மனதில் ஏற்கனவே ஊஞ்சல் கட்டி ஆடும் நினைவுகளுடன்வேறு ஒரு போராட்டம்.
அவனுக்கும்(?) இப்படி தோன்றக்கூடுமா.. (எப்படின்னு கேக்காதீய)என்று எண்ணி மயக்கம். ப்ச்.. வேறே என்ன சொல்ல...கண்ணில் படாது போனால் கருத்தை விட்டு மறையும் விஷயமா இந்த உணர்வு?நால்வரும் ஒரே கோட்டில் பயணம் செய்தாலும் யாவரும் மையப் புள்ளியில் இணையாது தொடர்வது தான் இதன் விதியோ?
விஷ்ணு ஏதாவது ஒரு காரணம் சொல்லி செல்வா அவளை தனது அலுவலகம் வரச் செய்வதும், 'உன்னை நான் கண்டுகொண்டேன்' என்பதுவாய், தேவைக்கு மட்டும் பேசிவிட்டு அவ்விடம் நகர்வதுமாய் அவனை சோதனை செய்தாள் செல்வா.
அவளுண்டு, அவளது வகுப்புகள் உண்டு... அதிகம் யாருடனும் பேசிப் பழகும் எண்ணம் கொண்டாள் இல்லை. அதனாலேயே தனது சென்னை தோழமைகளை நிரம்பவும் யோசித்தாள்.
விஷ்ணு, 'ரவுண்ட்ஸ் வருகிறேன்' பேர்வழி என்று சொல்லிக்கொண்டு இவள் வகுப்பு எடுக்கும் சமயங்களில் அங்கே ஆஜராவதும் சில சமயங்களில் அவள் வகுப்பின்னுள்ளே சென்று அமர்ந்து கொள்வதுமாக செல்வாவை தன்னை பார்க்க செய்யும் முயற்சிகளில் கவனமாக, சுவாமிநாதன் வேறு வழி இன்றி செல்வாவிடமே பேச வேண்டியதாயிற்று.
"செல்வா... நீ இங்க வேலைக்கு வந்திருக்க. விஷ்ணு.. அவரு இந்த நிர்வாகத் தலைமையின் வாரிசு.இன்பாக்ட் அடுத்த தலைமை அவர் தான்னு இங்கே எல்லோருக்கும் தெரியும்."
"புரியல அங்கிள், என்ன சொல்ல வரீங்க? நேரா சொல்லுங்க "---செல்வா. சற்றே சலித்துக் கொண்ட ஸ்வாமி " புரிய என்ன இருக்கு? இப்போ நம்ம ஓனர் அவரோட கடைசி பையன் தான் விஷ்ணு.ரொம்ப திறமைசாலி.. அதனால அடுத்த பொறுப்பில் வரப்போறவர் அவர்தான். உன்கிட்ட அவர் நெருங்க முயற்சி செய்யுறாருன்னு தெரியும்."
ஸ்வாமி சொன்னதில் சற்றே ஆச்சர்யம் கொண்டாள் செல்வா.
" பட் நா அவர மோட்டிவேட் பண்ணலையே அங்கிள்? இன் பாக்ட் நீங்க சொன்னதுக்கு அப்புறமா தான் இதை பத்தி நா யோசிக்கிறேன். "
" ம்ம்.. நீ சொல்றது சரிதான் செல்வா. ஆனா, அவர் ரொம்ப பெரிய இடம். இவரோட இஷ்டத்துக்கு அவங்க வீட்டுல ஒத்துப்பாங்கன்னு சொல்ல இயலாது. அதோட பெரியவர் எப்படி யோசிப்பாருன்னு ஒண்ணும் சொல்லறதுக்கு இல்ல.
நீ ஜாக்கிரதை. உன்னோட குண இயல்புக்கு இதெல்லாம் சரி வராது. உன்னோட நிலைமை அதுவும் எனக்கு தெரியும் " என்றுவிட்டு அவள் முகம் பார்த்தார்.
"எஸ் அங்கிள், நா பார்த்துக்கறேன் " என்றவளிடம் ஒரு தலையசைப்புடன் கிளம்பியும் விட்டார் சுவாமி. அவர் மனதில் லேசான பாரம். அவர்களின் நிறுவன சொத்து மதிப்பே பல கோடிகளை தாண்டும். இந்தியாவில் கிளை பரப்பும் எண்ணமும் உண்டு. அரசியல் காரணங்களால் தான் தள்ளிப் போகிறது.
விஷ்ணுவின் சொத்து மதிப்பே சில ஆயிரம் கோடிகள் எனும் பொழுது?
ஒரு வேளை விஷ்ணு தனது ஆர்வத்தின் வடிகாலாய் செல்வாவை உபயோகப்படுத்தி பின்னர் வீட்டினர் சொன்னார்கள் என்று அவளை விட்டு விட்டால், நிச்சயம் அந்த பெண் தாங்காது. தட்டி விட்டுச் செல்லும் ரகம் இல்லையே! என்றெல்லாம் யோசித்தவாறே, காரை ஓட்டிக் கொண்டு வந்தார் ஸ்வாமி.
என்னதான் கல்வி, அப்படி இப்படி என்று ஆணோ இல்லை பெண்ணோ தகுதிகளுடன் இருந்தாலும் கல்யாண சந்தையின் எதிர்பார்ப்பு வேறு தானே.இதை இரண்டு பெண் குழந்தைகளையும், ஒரு பிள்ளையையும் பெற்று வைத்திருக்கும் ஸ்வாமி அறிய மாட்டாரா என்ன?
செல்வாவின் சிந்தனைகள் அவரை கலவரம் கொள்ள செய்தது. அவர் தானே அவளை இங்கே கூட்டி வந்தார்.
ஒரு பெருமூச்சு விட்டு வீட்டுக்குள் வந்தார். அவர் குடும்பம் மொத்தமும் மனைவி வழியில் திருமணம் ஒன்றுக்கு காரைக்குடி போயிருக்கிறார்கள்.
ஸ்வாமி நாதன் செண்டு வெகு நேரமாகியும் கூட செல்வா அங்கிருந்து எழும் நிலையில் இல்லை. கால்கள் மரத்துப் போன உணர்வு தான். அவளையும் அறியாது மனம் அவள் அப்பா ரகுவை நினைத்து பார்த்ததில் உடம்பு குலுங்கியது.
ரகு - விஷ்ணு இருவரையும் ஒப்பீடு செய்து வெகுவாக குழம்பி போனாள்.
ஒன்று மட்டும் புரிந்தது. அந்நிய தேசம் வந்திருப்பது பணம் சம்பாதிக்க மட்டும் இல்லை.. மன நிம்மதியை தேடியும் தான். அதை குறைத்துக் கொள்ளவோ, இடியாப்ப சிக்கலாம் காதலில் சிக்கி மீள இயலாது மூழ்கவோ இல்லை.
தன்னில் சிரித்தவள் தனது கல்லூரி தோழிக்கு அழைத்துப் பேசினாள். அவர்களது ஆல்பம் ஹிட் ஆகிவிட்டிருந்தது. தோழியிடமிருந்து வாட்ஸாப்ப்பில் செய்தி வந்திருந்தது.
நேற்றே பேச நினைத்து விடுத்தவள் இன்று மனம் கொஞ்சம் சோர்வாய் இருப்பதாய் உணர தோழிக்கு அழைத்து விட்டாள். கொஞ்சம் அரட்டை அடித்தவர்கள், வேலை பற்றியும் பேச தவறவில்லை.
குரூப் சாட்டில் மற்ற தோழமைகளும் இணைய கேட்க வேண்டுமா என்ன?
மன நிறைவுடனும் சந்தோஷத்துடனும் அவர்களது பேச்சு முடிந்தது.
தனது வீட்டின் படுக்கை அறை ஒன்றில் தன் பாடல்களை ஒலிப் பதிவு செய்யும் தோதில் சிறிய ஸ்டூடியோ ஏற்பாடு செய்ய யோசித்தாள்.
அவளின் தோழமைகள் அறிவுறுத்தலின் விளைவு. இன்று தான் உலகம் கைக்குள் சுருங்கி விட்டதே!யாரை அணுகுவது என்று யோசித்தவள் சர்ச் எஞ்சினிடம் சரணடைந்தாள். அறையை விட்டு சப்தம் வெளியே கேட்காத அளவில், ரெகார்டிங் செய்ய எதுவான அமைப்பு.
ஆனால், அவள் இந்தியாவில் முடித்து விட்டு வந்த ஆல்பத்தின் அவளது பங்கு இலாபத்தை முழுவதும் விழுங்கி விட்டது.
அப்போதிலிருந்து அவ்வறை அவளது தனிமைக்கு துணை ஆனது.
தினமும் தானே ஏதாவது பாடி ரெகார்ட் செய்து பார்ப்பது, அவளது தோழி எழுதி அனுப்பும் கவிதைக்கு மெட்டு அமைத்து பாடி அனுப்புவது என்று தன் பொழுதுகளை சுவையூட்டிக்கொண்டாள். அது அவளுக்குக் கடினமானதாகவும் இல்லை.
ஒன்பது மாதங்கள் வேகமாய் ஓடியது. இங்கே இன்னொரு பக்கம், தன் அக்கா உடன் இல்லாமல் தனிமையை உணரத் தொடங்கியது அபர்ணாவின் மனம்.
செல்லம் தன் இளைய மகளுடன் நேரத்தை செலவிட்டாள் தான். ஆனாலும், அது அப்புவின் மனதிற்கு போதுமானதாக இல்லை. ஏக்கம், மயக்கம்! அவள் தேடுவது என்னவென்று புரியாது வெற்றிடம் பரவுவதை அவளால் தடுக்க முடியாது தவித்தாள்.
நண்பர் குழாமுடன் இருக்கும் போது கூட பார்வை எங்கோ நிலைத்து இருக்கும்.சந்திரசூடனை கூட முன்பு போல் பார்க்க முடிவது இல்லை.
அவன் தன்னை தவிர்கிறானா... என்று ஆரம்பத்தில் யோசித்தவள் பின்னர், அது பற்றிய யோசனைகளை விட்டாள்.
அவளது கல்லூரி நாட்கள், அவளது அகடமி என்று அவளது நேரம் விழுங்கப் பட்டதும் கூட பற்றாமல் சோர்ந்து தான் போனாள்.
ரகு கொஞ்ச நாட்களாக செல்லத்தை பார்க்க வரவில்லை... ம்ஹும், தவிர்த்து வந்தார் என்று கூட சொல்லலாமே! அந்த குழப்பத்தில் மகளின் நிலைமையை புரிந்து கொள்ளத் தவறினாள் செல்லம். மொத்தத்தில் அவர்களின் குடும்பநிலை சொல்லிக்கொள்ளும் நிலையில் இல்லை.
உண்மையில் ரகு- காயத்ரியின் மகள் மதுவுக்கு திருமணம் நிச்சயம் செய்ய ரகு முயற்சி செய்கிறார். ஆனால், விஷயம் தெரிந்தவர்கள் ரகுவின் நடத்தை பற்றிய கேள்விகள் எழுப்ப " கொஞ்சம் நம்ம பொண்ணு கல்யாணம் ஆகி போற வரைக்கும் அந்த வீட்டுக்கு போகாம இருங்களேன் " என்று காயத்ரி கெஞ்சி கெஞ்சி கேட்க வேறு வழியும் இல்லை என்று தோன்றியதால் தான் ரகு செல்லத்தை பார்க்க வரவில்லை.
'ஒப்புக்கு ஒரு தகவல் கொடுத்து இருக்கலாம் மூன்றாம் நபராக இருந்தால் '.
செல்லம் எப்படி சொல்லிக்கொண்டு இருந்தாலும் ரகுவை பொறுத்தவரை செல்லம் மனைவி இல்லை ***** டி தானே... பின்னே சொல்லவேணும் என்று எப்படி தோன்றும்?
ரகுவின் இந்த எண்ணம் பற்றி தெரியும் போது செல்லம் எப்படி உணர்வாள்? அவள் மனம் என்ன யோசிக்கப் போகிறது என்றெல்லாம் தெரியாவிடினும் எனக்கு அவள் பால் இரக்கம் எழும்பவில்லை..
'ஒன்றும் தெரியாது ' என்று வாதிட அவள் சின்ன குழந்தையோ, உலகம் தெரியாதவளோ அல்லல்.
என்றோ முடித்திருக்க வேண்டிய இவ்வுறவை தன் சுயநலம் காரணமாக தானே அவள் தொடர்கிறாள்?
அநேகமாக செல்வா பேசும் நேரங்களில் செல்லம் ரகு பற்றித்தான் புலம்புகிறாள்.
" ம்மா.. பேசாம நீங்களும் அப்புவும் அவளோட லீவு சமயம் இங்க வந்து கொஞ்ச நாள் ரிலாக்ஸ் பண்ணிக்கோங்க... " என்றும் சொல்லிப்பார்த்து அலுத்துப் போனது தான் மிச்சம்.
அப்புவோ, மிகவும் அளந்து தான் பேசுகிறாள். மற்ற இருவருக்கும் தங்கள் கவலை. செல்வா பற்றி யோசிப்பவர் யார்?இருவருமில்லை.
சந்திராவின் நிறுவனம் தயாரித்த படம் நூறு நாட்களை கடந்து வெற்றி பெற, சந்திரா இம்முறையும் அபர்ணாவை அழைக்க தவறவில்லை.
அபர்ணா மனம் முழுவதும் சந்தோஷமாய் இருந்தது. வெகு மாதங்கள் கழித்து அவனை பார்க்கப் போகிறாள்.
'அவன் தன்னை மறந்து விட்டான், தவிர்க்கிறான்' என்று அவனை மனதின் ஓரத்தில் ஒதுக்கி வைத்திருந்தாள்.இப்போது அவனது குரல் கேட்டவுடன் அவன் மீதான உணர்வு மீண்டும் எழுந்தது.
செல்லம் புருவச் சுளிப்புடன் தன் அறையில் விட்டதை வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருக்க அம்மாவின் நிலை புரிந்தவளாக, சந்திராவின் அழைப்பு பற்றிக் கூறி, " நீங்க என்னோட வாங்கம்மா. கொஞ்சம் பெட்டரா பீல் பண்ணுவீங்க " என்று அம்மாவை சமாதானம் செய்தாள்.
ரகு வராததும், அம்மாவின் தவிப்பும் அவள் கண்களில் படாமல் இல்லை. உள்ளே ' இனி அப்பா இங்கே நிரந்தரமாக வாராவிட்டால் பரவாயில்லை. கொஞ்சம் நாட்கள் சென்றால் அம்மாகூட சுதாரித்துக் கொள்வார் " என்று கடவுளிடம் பிரார்த்தனை வைத்திருக்கிறாள்.
கடவுள் இவள் வேண்டுதலை கேட்பாரா... சந்தேகம் தான்!
மகள் அழைத்ததை யோசித்து தானும் வருவதாக ஒப்புக்கொண்டாள் செல்லம்.
அம்மாவும் மகளுமாக கிளம்பி வானகரத்தில் இருக்கும் விழா நடக்கும் அந்த ப்ரம்மாண்ட அரங்கத்தில் நுழைந்தார்கள். சந்திராவை பார்க்க முடியவில்லை. வி ஐ பி க்கள் நிறைந்த பகுதிக்குள் இருவரும் அனுமதிக்கப் படவில்லை.
செல்லம் இவற்றை பெரியதாக நினைக்கவில்லை. ஆனால், அபர்ணா மனம் சுணங்கியது. கிடைத்த இடத்தில் இருவரும் அமர்ந்து கொண்டார்கள்.
அபர்ணா வருகிறாளா என்று வெகு நேரம் காத்திருந்தான் சந்திரா. அவள் வருவதாக இல்லை என்று எண்ணி அபர்ணாவின் எண்ணுக்கு அழைத்தவன், அவள் குரலில் கோவத்தை உணர்ந்தான்.
அவள் ரசிகர்களின் கூட்டத்துடன் அமர்ந்து இருப்பதை தெரிந்து கொண்டவன் செக்யூரிட்டியை அனுப்பி அவர்களை அழைத்து வரச் செய்து தன் அக்கா குடும்பத்துடன் அமரவும் வைத்தான்.அவன் முகத்தில் மர்மமாய் ஒரு புன்னகை.
அவன் அம்மாவும் அக்காவின் மாமியாரும் சந்திராவின் நடவடிக்கையில் குழம்பிபோய் பார்த்தார்கள்.
ஆனால், அவன் மனதில் வேறு விஷயம் ஓடுகிறதே! தில்லை நாதன் அவனை அர்த்தம் நிறைத்து பிடிக்காது பார்த்து வைத்தார்.எல்லாம் புரிந்தாலும் அவன் விழாவில் மட்டும் தன் கவனத்தை செலுத்தினான். அபர்ணா அவனில் மட்டும் தன் சிந்தையை பதித்தாள்.
காதல் ஒரு கண்ணாமூச்சி ஆட்டமா..
'ஆம்'என்பேன் நான்! இங்கே நடப்பது அப்படித்தான் இருக்கு. தன் மனதில் இடம் பிடித்த பெண் தனக்கு கீழே வேலை செய்வதில் ஒரு பக்கம் சந்தோஷம் இருந்தாலும் மற்றொரு புறம் அவளது பாராமுகமும், அப்பாவின் கெடுபிடியும் விஷ்ணுவை கோபம் கொள்ள செய்தது.
'என்று' விஷ்ணுவை தன் மேலாதிகாரியாக பார்த்தாளோ அன்றே, அவனிடம் அதிகம் பழகக் கூடாது என்று விலகி நிற்கத் தொடங்கினாள் பெண். அவளுக்கு அது கடினமானதாகவும் இல்லை.
மனதில் ஏற்கனவே ஊஞ்சல் கட்டி ஆடும் நினைவுகளுடன்வேறு ஒரு போராட்டம்.
அவனுக்கும்(?) இப்படி தோன்றக்கூடுமா.. (எப்படின்னு கேக்காதீய)என்று எண்ணி மயக்கம். ப்ச்.. வேறே என்ன சொல்ல...கண்ணில் படாது போனால் கருத்தை விட்டு மறையும் விஷயமா இந்த உணர்வு?நால்வரும் ஒரே கோட்டில் பயணம் செய்தாலும் யாவரும் மையப் புள்ளியில் இணையாது தொடர்வது தான் இதன் விதியோ?
விஷ்ணு ஏதாவது ஒரு காரணம் சொல்லி செல்வா அவளை தனது அலுவலகம் வரச் செய்வதும், 'உன்னை நான் கண்டுகொண்டேன்' என்பதுவாய், தேவைக்கு மட்டும் பேசிவிட்டு அவ்விடம் நகர்வதுமாய் அவனை சோதனை செய்தாள் செல்வா.
அவளுண்டு, அவளது வகுப்புகள் உண்டு... அதிகம் யாருடனும் பேசிப் பழகும் எண்ணம் கொண்டாள் இல்லை. அதனாலேயே தனது சென்னை தோழமைகளை நிரம்பவும் யோசித்தாள்.
விஷ்ணு, 'ரவுண்ட்ஸ் வருகிறேன்' பேர்வழி என்று சொல்லிக்கொண்டு இவள் வகுப்பு எடுக்கும் சமயங்களில் அங்கே ஆஜராவதும் சில சமயங்களில் அவள் வகுப்பின்னுள்ளே சென்று அமர்ந்து கொள்வதுமாக செல்வாவை தன்னை பார்க்க செய்யும் முயற்சிகளில் கவனமாக, சுவாமிநாதன் வேறு வழி இன்றி செல்வாவிடமே பேச வேண்டியதாயிற்று.
"செல்வா... நீ இங்க வேலைக்கு வந்திருக்க. விஷ்ணு.. அவரு இந்த நிர்வாகத் தலைமையின் வாரிசு.இன்பாக்ட் அடுத்த தலைமை அவர் தான்னு இங்கே எல்லோருக்கும் தெரியும்."
"புரியல அங்கிள், என்ன சொல்ல வரீங்க? நேரா சொல்லுங்க "---செல்வா. சற்றே சலித்துக் கொண்ட ஸ்வாமி " புரிய என்ன இருக்கு? இப்போ நம்ம ஓனர் அவரோட கடைசி பையன் தான் விஷ்ணு.ரொம்ப திறமைசாலி.. அதனால அடுத்த பொறுப்பில் வரப்போறவர் அவர்தான். உன்கிட்ட அவர் நெருங்க முயற்சி செய்யுறாருன்னு தெரியும்."
ஸ்வாமி சொன்னதில் சற்றே ஆச்சர்யம் கொண்டாள் செல்வா.
" பட் நா அவர மோட்டிவேட் பண்ணலையே அங்கிள்? இன் பாக்ட் நீங்க சொன்னதுக்கு அப்புறமா தான் இதை பத்தி நா யோசிக்கிறேன். "
" ம்ம்.. நீ சொல்றது சரிதான் செல்வா. ஆனா, அவர் ரொம்ப பெரிய இடம். இவரோட இஷ்டத்துக்கு அவங்க வீட்டுல ஒத்துப்பாங்கன்னு சொல்ல இயலாது. அதோட பெரியவர் எப்படி யோசிப்பாருன்னு ஒண்ணும் சொல்லறதுக்கு இல்ல.
நீ ஜாக்கிரதை. உன்னோட குண இயல்புக்கு இதெல்லாம் சரி வராது. உன்னோட நிலைமை அதுவும் எனக்கு தெரியும் " என்றுவிட்டு அவள் முகம் பார்த்தார்.
"எஸ் அங்கிள், நா பார்த்துக்கறேன் " என்றவளிடம் ஒரு தலையசைப்புடன் கிளம்பியும் விட்டார் சுவாமி. அவர் மனதில் லேசான பாரம். அவர்களின் நிறுவன சொத்து மதிப்பே பல கோடிகளை தாண்டும். இந்தியாவில் கிளை பரப்பும் எண்ணமும் உண்டு. அரசியல் காரணங்களால் தான் தள்ளிப் போகிறது.
விஷ்ணுவின் சொத்து மதிப்பே சில ஆயிரம் கோடிகள் எனும் பொழுது?
ஒரு வேளை விஷ்ணு தனது ஆர்வத்தின் வடிகாலாய் செல்வாவை உபயோகப்படுத்தி பின்னர் வீட்டினர் சொன்னார்கள் என்று அவளை விட்டு விட்டால், நிச்சயம் அந்த பெண் தாங்காது. தட்டி விட்டுச் செல்லும் ரகம் இல்லையே! என்றெல்லாம் யோசித்தவாறே, காரை ஓட்டிக் கொண்டு வந்தார் ஸ்வாமி.
என்னதான் கல்வி, அப்படி இப்படி என்று ஆணோ இல்லை பெண்ணோ தகுதிகளுடன் இருந்தாலும் கல்யாண சந்தையின் எதிர்பார்ப்பு வேறு தானே.இதை இரண்டு பெண் குழந்தைகளையும், ஒரு பிள்ளையையும் பெற்று வைத்திருக்கும் ஸ்வாமி அறிய மாட்டாரா என்ன?
செல்வாவின் சிந்தனைகள் அவரை கலவரம் கொள்ள செய்தது. அவர் தானே அவளை இங்கே கூட்டி வந்தார்.
ஒரு பெருமூச்சு விட்டு வீட்டுக்குள் வந்தார். அவர் குடும்பம் மொத்தமும் மனைவி வழியில் திருமணம் ஒன்றுக்கு காரைக்குடி போயிருக்கிறார்கள்.
ஸ்வாமி நாதன் செண்டு வெகு நேரமாகியும் கூட செல்வா அங்கிருந்து எழும் நிலையில் இல்லை. கால்கள் மரத்துப் போன உணர்வு தான். அவளையும் அறியாது மனம் அவள் அப்பா ரகுவை நினைத்து பார்த்ததில் உடம்பு குலுங்கியது.
ரகு - விஷ்ணு இருவரையும் ஒப்பீடு செய்து வெகுவாக குழம்பி போனாள்.
ஒன்று மட்டும் புரிந்தது. அந்நிய தேசம் வந்திருப்பது பணம் சம்பாதிக்க மட்டும் இல்லை.. மன நிம்மதியை தேடியும் தான். அதை குறைத்துக் கொள்ளவோ, இடியாப்ப சிக்கலாம் காதலில் சிக்கி மீள இயலாது மூழ்கவோ இல்லை.
தன்னில் சிரித்தவள் தனது கல்லூரி தோழிக்கு அழைத்துப் பேசினாள். அவர்களது ஆல்பம் ஹிட் ஆகிவிட்டிருந்தது. தோழியிடமிருந்து வாட்ஸாப்ப்பில் செய்தி வந்திருந்தது.
நேற்றே பேச நினைத்து விடுத்தவள் இன்று மனம் கொஞ்சம் சோர்வாய் இருப்பதாய் உணர தோழிக்கு அழைத்து விட்டாள். கொஞ்சம் அரட்டை அடித்தவர்கள், வேலை பற்றியும் பேச தவறவில்லை.
குரூப் சாட்டில் மற்ற தோழமைகளும் இணைய கேட்க வேண்டுமா என்ன?
மன நிறைவுடனும் சந்தோஷத்துடனும் அவர்களது பேச்சு முடிந்தது.
தனது வீட்டின் படுக்கை அறை ஒன்றில் தன் பாடல்களை ஒலிப் பதிவு செய்யும் தோதில் சிறிய ஸ்டூடியோ ஏற்பாடு செய்ய யோசித்தாள்.
அவளின் தோழமைகள் அறிவுறுத்தலின் விளைவு. இன்று தான் உலகம் கைக்குள் சுருங்கி விட்டதே!யாரை அணுகுவது என்று யோசித்தவள் சர்ச் எஞ்சினிடம் சரணடைந்தாள். அறையை விட்டு சப்தம் வெளியே கேட்காத அளவில், ரெகார்டிங் செய்ய எதுவான அமைப்பு.
ஆனால், அவள் இந்தியாவில் முடித்து விட்டு வந்த ஆல்பத்தின் அவளது பங்கு இலாபத்தை முழுவதும் விழுங்கி விட்டது.
அப்போதிலிருந்து அவ்வறை அவளது தனிமைக்கு துணை ஆனது.
தினமும் தானே ஏதாவது பாடி ரெகார்ட் செய்து பார்ப்பது, அவளது தோழி எழுதி அனுப்பும் கவிதைக்கு மெட்டு அமைத்து பாடி அனுப்புவது என்று தன் பொழுதுகளை சுவையூட்டிக்கொண்டாள். அது அவளுக்குக் கடினமானதாகவும் இல்லை.
ஒன்பது மாதங்கள் வேகமாய் ஓடியது. இங்கே இன்னொரு பக்கம், தன் அக்கா உடன் இல்லாமல் தனிமையை உணரத் தொடங்கியது அபர்ணாவின் மனம்.
செல்லம் தன் இளைய மகளுடன் நேரத்தை செலவிட்டாள் தான். ஆனாலும், அது அப்புவின் மனதிற்கு போதுமானதாக இல்லை. ஏக்கம், மயக்கம்! அவள் தேடுவது என்னவென்று புரியாது வெற்றிடம் பரவுவதை அவளால் தடுக்க முடியாது தவித்தாள்.
நண்பர் குழாமுடன் இருக்கும் போது கூட பார்வை எங்கோ நிலைத்து இருக்கும்.சந்திரசூடனை கூட முன்பு போல் பார்க்க முடிவது இல்லை.
அவன் தன்னை தவிர்கிறானா... என்று ஆரம்பத்தில் யோசித்தவள் பின்னர், அது பற்றிய யோசனைகளை விட்டாள்.
அவளது கல்லூரி நாட்கள், அவளது அகடமி என்று அவளது நேரம் விழுங்கப் பட்டதும் கூட பற்றாமல் சோர்ந்து தான் போனாள்.
ரகு கொஞ்ச நாட்களாக செல்லத்தை பார்க்க வரவில்லை... ம்ஹும், தவிர்த்து வந்தார் என்று கூட சொல்லலாமே! அந்த குழப்பத்தில் மகளின் நிலைமையை புரிந்து கொள்ளத் தவறினாள் செல்லம். மொத்தத்தில் அவர்களின் குடும்பநிலை சொல்லிக்கொள்ளும் நிலையில் இல்லை.
உண்மையில் ரகு- காயத்ரியின் மகள் மதுவுக்கு திருமணம் நிச்சயம் செய்ய ரகு முயற்சி செய்கிறார். ஆனால், விஷயம் தெரிந்தவர்கள் ரகுவின் நடத்தை பற்றிய கேள்விகள் எழுப்ப " கொஞ்சம் நம்ம பொண்ணு கல்யாணம் ஆகி போற வரைக்கும் அந்த வீட்டுக்கு போகாம இருங்களேன் " என்று காயத்ரி கெஞ்சி கெஞ்சி கேட்க வேறு வழியும் இல்லை என்று தோன்றியதால் தான் ரகு செல்லத்தை பார்க்க வரவில்லை.
'ஒப்புக்கு ஒரு தகவல் கொடுத்து இருக்கலாம் மூன்றாம் நபராக இருந்தால் '.
செல்லம் எப்படி சொல்லிக்கொண்டு இருந்தாலும் ரகுவை பொறுத்தவரை செல்லம் மனைவி இல்லை ***** டி தானே... பின்னே சொல்லவேணும் என்று எப்படி தோன்றும்?
ரகுவின் இந்த எண்ணம் பற்றி தெரியும் போது செல்லம் எப்படி உணர்வாள்? அவள் மனம் என்ன யோசிக்கப் போகிறது என்றெல்லாம் தெரியாவிடினும் எனக்கு அவள் பால் இரக்கம் எழும்பவில்லை..
'ஒன்றும் தெரியாது ' என்று வாதிட அவள் சின்ன குழந்தையோ, உலகம் தெரியாதவளோ அல்லல்.
என்றோ முடித்திருக்க வேண்டிய இவ்வுறவை தன் சுயநலம் காரணமாக தானே அவள் தொடர்கிறாள்?
அநேகமாக செல்வா பேசும் நேரங்களில் செல்லம் ரகு பற்றித்தான் புலம்புகிறாள்.
" ம்மா.. பேசாம நீங்களும் அப்புவும் அவளோட லீவு சமயம் இங்க வந்து கொஞ்ச நாள் ரிலாக்ஸ் பண்ணிக்கோங்க... " என்றும் சொல்லிப்பார்த்து அலுத்துப் போனது தான் மிச்சம்.
அப்புவோ, மிகவும் அளந்து தான் பேசுகிறாள். மற்ற இருவருக்கும் தங்கள் கவலை. செல்வா பற்றி யோசிப்பவர் யார்?இருவருமில்லை.
சந்திராவின் நிறுவனம் தயாரித்த படம் நூறு நாட்களை கடந்து வெற்றி பெற, சந்திரா இம்முறையும் அபர்ணாவை அழைக்க தவறவில்லை.
அபர்ணா மனம் முழுவதும் சந்தோஷமாய் இருந்தது. வெகு மாதங்கள் கழித்து அவனை பார்க்கப் போகிறாள்.
'அவன் தன்னை மறந்து விட்டான், தவிர்க்கிறான்' என்று அவனை மனதின் ஓரத்தில் ஒதுக்கி வைத்திருந்தாள்.இப்போது அவனது குரல் கேட்டவுடன் அவன் மீதான உணர்வு மீண்டும் எழுந்தது.
செல்லம் புருவச் சுளிப்புடன் தன் அறையில் விட்டதை வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருக்க அம்மாவின் நிலை புரிந்தவளாக, சந்திராவின் அழைப்பு பற்றிக் கூறி, " நீங்க என்னோட வாங்கம்மா. கொஞ்சம் பெட்டரா பீல் பண்ணுவீங்க " என்று அம்மாவை சமாதானம் செய்தாள்.
ரகு வராததும், அம்மாவின் தவிப்பும் அவள் கண்களில் படாமல் இல்லை. உள்ளே ' இனி அப்பா இங்கே நிரந்தரமாக வாராவிட்டால் பரவாயில்லை. கொஞ்சம் நாட்கள் சென்றால் அம்மாகூட சுதாரித்துக் கொள்வார் " என்று கடவுளிடம் பிரார்த்தனை வைத்திருக்கிறாள்.
கடவுள் இவள் வேண்டுதலை கேட்பாரா... சந்தேகம் தான்!
மகள் அழைத்ததை யோசித்து தானும் வருவதாக ஒப்புக்கொண்டாள் செல்லம்.
அம்மாவும் மகளுமாக கிளம்பி வானகரத்தில் இருக்கும் விழா நடக்கும் அந்த ப்ரம்மாண்ட அரங்கத்தில் நுழைந்தார்கள். சந்திராவை பார்க்க முடியவில்லை. வி ஐ பி க்கள் நிறைந்த பகுதிக்குள் இருவரும் அனுமதிக்கப் படவில்லை.
செல்லம் இவற்றை பெரியதாக நினைக்கவில்லை. ஆனால், அபர்ணா மனம் சுணங்கியது. கிடைத்த இடத்தில் இருவரும் அமர்ந்து கொண்டார்கள்.
அபர்ணா வருகிறாளா என்று வெகு நேரம் காத்திருந்தான் சந்திரா. அவள் வருவதாக இல்லை என்று எண்ணி அபர்ணாவின் எண்ணுக்கு அழைத்தவன், அவள் குரலில் கோவத்தை உணர்ந்தான்.
அவள் ரசிகர்களின் கூட்டத்துடன் அமர்ந்து இருப்பதை தெரிந்து கொண்டவன் செக்யூரிட்டியை அனுப்பி அவர்களை அழைத்து வரச் செய்து தன் அக்கா குடும்பத்துடன் அமரவும் வைத்தான்.அவன் முகத்தில் மர்மமாய் ஒரு புன்னகை.
அவன் அம்மாவும் அக்காவின் மாமியாரும் சந்திராவின் நடவடிக்கையில் குழம்பிபோய் பார்த்தார்கள்.
ஆனால், அவன் மனதில் வேறு விஷயம் ஓடுகிறதே! தில்லை நாதன் அவனை அர்த்தம் நிறைத்து பிடிக்காது பார்த்து வைத்தார்.எல்லாம் புரிந்தாலும் அவன் விழாவில் மட்டும் தன் கவனத்தை செலுத்தினான். அபர்ணா அவனில் மட்டும் தன் சிந்தையை பதித்தாள்.